بررسی اثربخشی نمایش درمانی بر مهارت‌های اجتماعی و بازشناسی هیجانی در کودکان اتیسم با عملکرد بالا

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نجف‌آباد، اصفهان، ایران

2 استادیار گروه روان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نجف‌آباد، اصفهان،ایران

چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر‌بخشی نمایش درمانی مهارت اجتماعی و بازشناسی هیجانی کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم با عملکرد بالا انجام شد. پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون و گروه کنترل و مرحلۀ پیگیری 2 ماهه انجام شد. جامعۀ آماری پژوهش کلیۀ کودکان 7 - 12 سالۀ مبتلا به اتیسم شهر اصفهان به تعداد 120 نفر بودند. با روش نمونه‌گیری هدفمند30 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارش شدند. گروه آزمایشی، آموزش نمایش درمانی را در طی 20 جلسه دریافت کردند. آموزش به صورت گروهی انجام شد و همۀ مربیان آزمودنی‌ها قبل از آغاز آموزش و پس از آن و در دورۀ پیگیری، مقیاس اندازه‌گیری اتیسم، پرسشنامۀ مهارت اجتماعی ماتسون و آزمون بازشناسی بیان چهره‌ای هیجان اکمن را تکمیل کردند. اطلاعات به‌دست ‌آمده با 22-SPSS و روش‌های آمار توصیفی و تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر تحلیل شد. نتایج پژوهش نشان داد که در مرحلۀ پس‌آزمون بین میانگین مهارت اجتماعی دو گروه آزمایش و گواه در سطح 05/0 تفاوت معنادار وجود دارد. همچنین، نتایج نشان داد که در مرحلۀ پس‌آزمون بین آزمودنی‌های دو گروه آزمایش و گواه از لحاظ نمرات بازشناسی هیجانی تفاوت معناداری وجود دارد (05/0>P).حاکی از آن بود که نمایش درمانی مهارت‌های اجتماعی و بازشناسی هیجانی آزمودنی‌های شرکت‌کننده در گروه آزمایشی را افزایش داد (05/0>P). بنابراین، می‌توان گفت نمایش درمانی در بهبود مهارت‌های اجتماعی و بازشناسی هیجانی کودکان دارای اختلال طیف اتیسم با عملکرد بالا مؤثر بوده است؛ لذا این روش به‌عنوان یک روش مؤثر وکاربردی برای بهبود مهارت‌های اجتماعی، بازشناسی هیجانی و دیگر مؤلّفه‌های روان شناختی کودکان اتیستیک پیشنهاد می‌شود.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Effectivenss of drama therapy on social skills and emotional recognition of children with high-functioning autism spectrum disorder

نویسندگان [English]

  • Zahra Khalili 1
  • Mojtaba Ansari Shahidi 2
چکیده [English]

Abstract
Objective: The aim of this research was to study the effectiveness of drama therapy on social skills and emotional recognition of children with high-functioning autism spectrum disorder. Method: The research was a semi-experimental study with pretest-posttest and control group design and 2-month follow-up. The statistical population of the study consisted of all children aged 7 to 12 years old with autism in Isfahan which consisted of a total number of 120 individuals. 30 individuals were selected through targeted sampling method and randomly assigned to two experimental and control groups. The experimental group received drama therapy in 20 sessions. The training was carried out in the group and all the instructors of the children completed Autism Measurement Scale, Matsun Social Skills Questionnaire and Ekman’s Facial Expression Recognition Test before and after the training, and after the follow-up period. Data were analyzed using SPSS-22 for reporting descriptive statistics and repeated measure ANOVA outcomes. Results: The results of the study showed that there is a significant difference between the mean of social skills of the experimental and control groups at the level of 0.05 at the post-test stage. Also, the results showed that there is a significant difference in the level of emotional recognition in the post-test phase between the experimental and control groups (P<0.05). It was shown that the therapeutic presentation of social skills and emotional recognition of subjects participating in the experimental group increased (P<0.05). Conclusion: Therefore, it can be concluded that drama therapy has been effective in improving social skills and emotional recognition of children with high-functioning autism spectrum disorder. Therefore, this method is recommended as an effective method for improving social skills, emotional recognition and other components of mental health.
 
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • autism
  • emotional recognition
  • social skills
  • drama therapy