مقایسۀ سازگاری اجتماعی و هوش هیجانی در دانش‌آموزان با و بدون اختلال رفتاری

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد مشاوره خانواده، گروه مشاوره، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

2 کارشناس ارشد روان‌شناسی عمومی، گروه روان‌شناسی، واحد ورامین- پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، ایران

3 کارشناس ارشد روان‌شناسی شخصیت، گروه روان‌شناسی، واحد ورامین- پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، ایران

4 کارشناس ارشد روان‌شناسی تربیتی، گروه روان‌شناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران

5 استادیار، گروه علوم اجتماعی، واحد بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرعباس، ایران

چکیده

پژوهش حاضر با هدف مقایسۀ سازگاری اجتماعی و هوش هیجانی در دانش‌آموزان با اختلال رفتاری و دانش‌آموزان عادی انجام شد. این پژوهش از نوع علّی مقایسه‌ای بود. جامعۀ آماری پژوهش دانش‌آموزان با اختلال رفتاری و عادی شهر تهران بودند؛ در این پژوهش 70 دانش‌آموز 15 - 18 ساله شرکت کردند و به دو گروه 35 نفری تقسیم شدند. گروه اول از دانش‌آموزان اختلال رفتاری داشتند که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند؛ در حالی که گروه دوم، از میان دانش‌آموزان عادی به روش تصادفی ساده انتخاب شده بودند. ابزارهای این پژوهش پرسشنامۀ سازگاری اجتماعی بل و پرسشنامۀ هوش هیجانی برادبری و گریوز بود. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس چند متغیری تحلیل شد. یافته‌ها نشان داد که سازگاری اجتماعی و هوش هیجانی در دانش‌آموزان عادی به‌طور معناداری بیشتر از دانش‌آموزان با اختلال رفتاری بود (05/0P<). نتایج نشان داد سازگاری اجتماعی و هوش هیجانی دانش‌آموزان با اختلال رفتاری کم‌تر از دانش‌آموزان عادی بود. بنابراین، در این حوزه به برنامۀ توانبخشی ویژه‌ای نیاز است تا سازگاری اجتماعی و هوش هیجانی دانش‌آموزان با اختلال رفتاری افزایش یابد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Effectiveness of problem solving training on behavioral problems of preschool children with behavioral disorder

نویسندگان [English]

  • Elmira Ezazi Bojnordi 1
  • Tahere Ghazaghi 2
  • Meysam Radfar 3
  • Fatemeh Sharifi 4
  • Ahmad Ali Asadpor 5
چکیده [English]

The aim of this study was to study the effectiveness of problem solving training on behavioral problems of preschool children with behavioral disorder. The design of present study was quasi experimental with pre-test, post-test and control group design. Statistical population of this study consisted of all preschoolers with behavioral problems in Kermanshah. Sample of this study consisted of 30 children who were selected using convenient sampling method and assigned to two groups (experimental and control group) randomly, each consisting of 15 children. The experimental group was trained by a problem solving program entitled "I can solve the problem". Gresham & Elliot`s (1990) Social Skills Rating (parent & teacher`s forms) was used to collect data. The obtained data were statistically analyzed by multivariate analysis of variance through SPSS software (version 20). The findings showed that there is a significant difference (p = 0.001) between the pre-test and post-test scores in all sub-scales of behavioral disorder including external, internal and hyperactive behaviors in the experimental group. Using problem-solving program is an appropriate method for improving behavioral disorders in preschool children with behavioral problems. Therefore, the need to pay attention to problem solving skills as part of school programs due to its effect on improving the behavioral problems of children with behavioral disorder is felt.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Behavioral problems
  • preschool children
  • problem solving training