بررسی اثربخشی آموزش برنامۀ فرزندپروری مثبت بر تعامل مادر با کودک آهسته‌گام

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد روان‌شناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نجف‌آباد، نجف‌آباد، ایران

2 کارشناسی ارشد روان‌شناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ورامین- پیشوا، ایران

3 کارشناسی ارشد روان‌شناسی عمومی، دانشگاه پیام ‌نور، مرکز پاکدشت، پاکدشت، ایران

10.22034/ceciranj.2018.91195

چکیده

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش برنامۀ فرزندپروری مثبتبر تعامل مادر با کودک آهسته‌گام در شهرستان‌های تهران انجام شد. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون و گروه کنترل بود. در این پژوهش 40 نفر از مادران دانش‌آموزان آهسته‌گام شرکت کردند که به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده از مدارس استثنایی شهرستان‌های تهران انتخاب شده بودند. شرکت‌کنندگان به صورت تصادفی به دو گروه 20 نفری تقسیم شدند. گروه آزمایش، برنامۀ فرزندپروری مثبترا در 10 جلسۀ 60 دقیقه‌ای دریافت کردند، در حالی که به گروه کنترل این آموزش ارائه نشد. ابزار این پژوهش مقیاس رابطۀ مادر-کودک پیانتا (1994) بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند‌متغیری نشان داد که گروه آزمایش و کنترل حداقل در یکی از خرده‌مقیاس‌های رابطۀ مادر-کودک تفاوت معناداری دارند. نتایج نهایی تحلیل کوواریانس چندمتغیری حاکی از آن بود که آموزش برنامۀ فرزندپروری بر تعامل مادر با کودک آهسته‌گام اثر مثبت و معناداری داشت (001/0P<).با توجه به اینکه آموزش مهارت‌های فرزندپروری به بهبود تعامل مادر با کودک منجر شد. بنابراین، استفاده از برنامۀ آموزشی فرزندپروری مثبتبا نتایج مفید و مؤثری در حوزۀ تعامل مادر با کودک آهسته‌گام همراه است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Effectiveness of positive parenting program training on interaction of mother with slow paced child

نویسندگان [English]

  • Hamed Rashidi Asl 1
  • Tahere Asgari naraki 2
  • Leyla Farhadi toski 3
  • Atena Yosefzadeh 2
چکیده [English]

Aim. The aim of this study was to investigate of the effectiveness of positive parenting program training on interaction of mother with slow paced child in Tehran. Study procedure was semi-experimental with pretest-posttest design and control group. Method. 40 mothers of students with slow paced children who were selected using simple random sampling method from exceptional schools of Tehran participated in the study. Participants were divided into two groups (experiment and control group), each of which was consisted of 20 individuals. Experiment group received positive parenting program training in 10 sessions each lasting for 60 minutes, while control group did not. The tool used in present research was Parent-Child Relationship Scale (1994). Findings. The data analyses by MANCOVA showed that experiment and control groups had significant difference at least in one of the subscales of Parent-Child Relationship Scale. The final results of MANCOVA showed that positive parenting program had significant and positive effect on interaction of mother and slow paced child (P<0/001).Since parenting skills training can lead to enhancement of interaction of mother and slow paced child, applying positive parenting program training has been associated with useful and effective outcomes in the field of interaction of the mother with slow paced child.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Interaction
  • positive parenting
  • slow paced child