اثربخشی برنامۀ آموزشی درمان با استفاده از لگو بر تعامل اجتماعی و رفتارهای قالبی کودکان اتیسم

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

استادیار گروه روان‌شناسی و مشاوره، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

10.22034/ceciranj.2018.82137

چکیده

این پژوهش با هدف تعیین میزان اثربخشی برنامۀ آموزشی درمان با استفاده از لگو بر تعامل اجتماعی و رفتارهای قالبی کودکان اتیسم انجام شد. روش پژوهش حاضر نیمه‌آزمایشی و طرح مورد استفاده در این پژوهش طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعۀ آماری در این پژوهش کلیۀ کودکان اتیسم شهر تهران در سال 1397-1396 بودند. گروه نمونه مشتمل بر 22 کودک اتیسم بود که به صورت در دسترس انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه 11 نفری قرار گرفتند. گروه آزمایش طی 16 جلسه 60 دقیقه‌ای، هفته‌ای دو بار در برنامۀ آموزشی درمان با استفاده از لگو شرکت کرد و گروه کنترل هیج مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزار به‌کار گرفته شده در پژوهش حاضر آزمون تشخیصی اوتیسم گیلیام بود. داده‌های پژوهش با استفاده از روش تحلیل کوواریانس چندمتغیری در نسخۀ 24 نرم‌افزار SPSS تحلیل شد. نتایج به‌دست آمده نشان داد که برنامۀ آموزشی درمان با استفاده از لگو تأثیر معناداری بر تعامل اجتماعی و رفتارهای قالبی کودکان اتیسم داشت. برنامۀ آموزشی درمان با استفاده از لگو می‌تواند تعامل اجتماعی کودکان اتیسم را افزایش و رفتارهای قالبی آن‌ها را کاهش دهد؛ بنابراین، برنامه‌ریزی به‌منظور استفاده از این برنامه اهمیت خاصی دارد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Effectiveness of lego therapy training program on social interaction and stereotypic behaviors in children with autism

نویسنده [English]

  • Parinaz Banisi
Assistant Professor, Department of Psychology and Counseling, Islamic Azad University, West Tehran Branch, Tehran, Iran. par.banisi@gmail.com
چکیده [English]

Aim. The aim of present study was to investigate the effectiveness of lego therapy training program on the social interaction and stereotypic behaviors in children with autism. Methods. The present research was a semi-experimental study with pre-test, post-test design and control group. The participants were 22 children with autism from Tehran city in 2017-2018 academic year who were selected by convenient sampling method. Subjects were divided into experiment and control groups randomly, each group consisting of 11 children. The experiment group participated in 16 sessions of lego therapy training program (twice a week; each session lasted 60 minutes), while the control group did not. The tool utilized was Gilliam Autism Rating Scale (GARS). Multivariate analysis of covariance was used by SPSS24 for analyzing the data. Results. The results showed that lego therapy training program had a significant effect on the social interaction and stereotypic behaviors children with autism. Conclusion. The lego therapy training program can increase social interaction and decrease stereotypic behaviors of children with autism; Therefore, planning for make use of this program is of particular importance.

کلیدواژه‌ها [English]

  • autism
  • lego therapy
  • Social Interaction
  • stereotypic behaviors