پیش‌بینی امید به زندگی بر اساس خودکارآمدی و سازگاری عاطفی، اجتماعی و آموزشی در دانش‌آموزان آهسته‌گام دبیرستانی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی، گروه روان‌شناسی، پردیس علوم تحقیقات خراسان رضوی، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران

2 کارشناس ارشد روان‌شناسی شخصیت، گروه روان‌شناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران

3 کارشناس ارشد روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

4 استادیار، گروه علوم اجتماعی، واحد بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرعباس، ایران

چکیده

پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی امید به زندگی دانش‌آموزان آهسته‌گام بر اساس خودکارآمدی و سازگاری عاطفی، اجتماعی و آموزشی انجام شد. این پژوهش از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل همه دانش‌آموزان آهسته‌گام دبیرستانی (15 تا 18 ساله) شهر تهران بود که از بین آنان 90 دانش‌آموز با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. همه آنها مقیاس امید میلر (1988)،پرسشنامه خودکارآمدی شرر، مادوکس، مرکندانت، پرتیس دون، جاکوبز و راجرز (1982) و پرسشنامه سازگاری دانش‌آموزان دبیرستانی سینها و سینگ (1993) را تکمیل کردند. داده‌ها با استفاده از روش تحلیل رگرسیون گام به گام تحلیل شدند. نتایج نشان داد که خودکارآمدی و سازگاری عمومی، عاطفی، اجتماعی و آموزشی با امید به زندگی ارتباط مثبت و معنادار دارد. خودکارآمدی و سازگاری عمومی، عاطفی، اجتماعی و آموزشی توانستند 45 درصد از واریانس امید به زندگی دانش‌آموزان آهسته‌گام را پیش‌بینی کنند و خودکارآمدی بیشترین نقش را در پیش‌بینی امید به زندگی داشت.بنابراین، متغیرهایی مانند خودکارآمدی و سازگاری عاطفی، اجتماعی و آموزشی در پیش‌بینی امید به زندگی نقش حیاتی دارند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Prediction of life expectancy based on self-efficacy and affective, social and instructional compatibility among high school slow paced students

نویسندگان [English]

  • Sahar Amin sharie 1
  • Sana Rezayi 2
  • Solmaz Isa nejad 2
  • Samira Shams sobhani 3
  • Samineh Bahadori 4
چکیده [English]

Aim: The aim of present study was to predict slow paced students’ life expectancy based on self-efficacy and affective, social and instructional compatibility. Methods: The research is considered as correlational type. The statistical population included all high school slow paced students (aged 15-18 years old) of Tehran city that from among them a total number of 90 student were selected using convenient sampling method. All of them completed the Miller Hope Scale (1988), Self-efficacy Questionnaire of Sinha & Sing (1993) and Compatibility Questionnaire of Sherer et al. (1982). Data were analyzed by stepwise regression analysis method. Results: The findings showed that self-efficacy and general, affective, social and instructional compatibility have a significant and positive relation with life expectancy. Self-efficacy and general, affective, social and instructional compatibility predicted 45 percent of variance of life expectancy in slow paced students and self-efficacy had the most contribution in prediction of life expectancy. Conclusion: ‌Paying attention to the variables such as self-efficacy and affective, social and instructional compatibility have crucial role in predicting life expectancy.
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • slow paced
  • life expectancy
  • self-efficacy
  • compatibility

ابوالقاسمی، شهنام.، ساعدی، سارا و موری نجف‌آبادی، ندا (1389). بررسی اثربخشی تجسم هدایت یافته و معنادرمانی بر میزان افسردگی، اضطراب و امیدواری زنان مبتلا به سرطان پستان بیمارستان شفا اهواز. فصلنامه علمی پژوهشی زن و فرهنگ دانشگاه آزاد اسلامی اهواز، 2(5): 31-47.

افروز، غلامعلی.، عاشوری، محمد و قاسم‌زاده، سوگند‌(1395). تحول تعریف‌ آهسته‌گامی در  AAMRوAAIDD  و تفاوت ملاک‌های آن در  DSM-IV-TRو DSM-V، رشد آموزش مشاور مدرسه، 12(1): 21-24.

براتی بختیاری، سیامک (1376). بررسی بررسی رابطه ساده و چندگانه متغیرهای خودکارآمدی، عزت نفس و خودیابی با عملکرد تحصیلی در دانش‌آموزان سال سوم نظام متوسطه جدید شهرستان اهواز. پایان‌نامه کارشناسی ارشد روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه شهید چمران اهواز.

خوش‌کنش، ابوالقاسم.، اسدی، مسعود.، شیرعلی‌پور، اصغر و کشاورز افشار، حسین (۱۳۸۹). نقش نیازهای بنیادین و حمایت اجتماعی در سازگاری اجتماعی دانش‌آموزان مقطع متوسطه. فصلنامه­ روان­شناسی کاربردی، 4(1): 82-94.

دستخوش، صدیقه و فریبا حافظی (1395). مقایسۀ تاب‌آوری، بهزیستی روان‌شناختی و امید به زندگی مادران دارای کودکان آهسته‌گام با مادران دارای کودکان عادی شهر اهواز، دومین کنفرانس بین المللی پژوهشهای کاربردی در علوم تربیتی و مطالعات رفتاری و آسیب های اجتماعی ایران، تهران، مرکز مطالعات و تحقیقات اسلامی سروش حکمت مرتضوی.

رجبی، غلامرضا.، چهاردولی، حجت‌اله و عطاری، یوسفعلی (۱۳۸۷). بررسی رابطۀ عملکرد خانواده و جوّ روانی- اجتماعی کلاس با ناسازگاری دانش­آموزان دبیرستانی شهرستان ملایر. مجله­ علوم تربیتی و روان­شناسی، 3(1 و 2): 113-128.

شماعی‌زاده، مرضیه (1384). بررسی تأثیر مشاوره شغلی به شیوۀ شناختی اجتماعی بر افزایش خودکارآمدی کارآفرینی دانشجویان دانشگاه اصفهان. پایان‌نامۀ کارشناسی ارشد. دانشگاه اصفهان.

شیرمحمدی، لیلا.، میکائیلی منیع، فرزانه و زارع، حسین (1389). رابطه سخت‌رویی، رضایت از زندگی و امید با عملکرد تحصیلی دانشجویان. فصلنامهعلمیپژوهشیروانشناسیدانشگاهتبریز، 5(20): 1-23.

عاشوری، محمد و جلیل‌آبکنار، سیده سمیه (1395). دانش‌آموزان با نیازهای ویژه و آموزش فراگیر. چاپ اول. تهران: رشد فرهنگ.

فاضل کلخوران، جمال.، همایون‌نیا، مرتضی و محمدزاده، محمدرضا (1394). تأثیر بازی‌های دبستانی بر رشد اجتماعی کودکان کم‌توان ذهنی آموزش‌پذیر. مجله آموزش بهداشت و ارتقای سلامت ایران، 3(3): 11-20.

کرامتی، هادی و شهرآرای، مهرناز (1383). بررسی نقش خودکارآمدی ادراک شده در عملکرد ریاضی، فصلنامه نوآوری‌های آموزشی، 3(10): 103-115.

گنجی ارجنگی، معصومه و فراهانی، محمدتقی (1384). رابطه استرس شغلی و خودکارآمدی با رضایت از زندگی در امدادگران حوادث گاز استان اصفهان. فصلنامه علمی پژوهشی پژوهش در سلامت روانشناختی، 2 (3): 15-24.

ملک‌زاده، سمانه.، علیپور، وحیده و رضایی، رامین (1393). رابطۀ سبک‌های هویّت و سازگاری اجتماعی با خودکارآمدی تحصیلی کارآموزان آموزش‌ فنی و حرفه‌ای شهر تهران. پنجمینهمایشملیوچهارمینهمایشبین‌المللی مهارت‌آموزیواشتغال، سازمان آموزش‌ فنی و حرفه‌ای کشور.

نجفی، مشتاق (1380). بررسی اثر خودکارآمدی ادراک شده و بازخورد بر عملکرد ریاضی دانش‌آموزان سال دوم رشته ریاضی فیزیک دبیرستان‌های پسرانه ناحیه دو شهر زنجان. پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه تربیت معلم تهران.

وقری، عزت‌ا... (1374). بررسی رابطۀ بین خودکارآمدی و سبک‌های مقابله با بحران در زوج‌های جوان دانشجویان دانشگاه تهران در سال تحصیلی 78-79. پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه تربیت معلم.