پیش‌بینی امید به زندگی بر اساس خودکارآمدی و سازگاری عاطفی، اجتماعی و آموزشی در دانش‌آموزان آهسته‌گام دبیرستانی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی، گروه روان‌شناسی، پردیس علوم تحقیقات خراسان رضوی، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران

2 کارشناس ارشد روان‌شناسی شخصیت، گروه روان‌شناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران

3 کارشناس ارشد روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

4 استادیار، گروه علوم اجتماعی، واحد بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرعباس، ایران

چکیده

پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی امید به زندگی دانش‌آموزان آهسته‌گام بر اساس خودکارآمدی و سازگاری عاطفی، اجتماعی و آموزشی انجام شد. این پژوهش از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل همه دانش‌آموزان آهسته‌گام دبیرستانی (15 تا 18 ساله) شهر تهران بود که از بین آنان 90 دانش‌آموز با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. همه آنها مقیاس امید میلر (1988)،پرسشنامه خودکارآمدی شرر، مادوکس، مرکندانت، پرتیس دون، جاکوبز و راجرز (1982) و پرسشنامه سازگاری دانش‌آموزان دبیرستانی سینها و سینگ (1993) را تکمیل کردند. داده‌ها با استفاده از روش تحلیل رگرسیون گام به گام تحلیل شدند. نتایج نشان داد که خودکارآمدی و سازگاری عمومی، عاطفی، اجتماعی و آموزشی با امید به زندگی ارتباط مثبت و معنادار دارد. خودکارآمدی و سازگاری عمومی، عاطفی، اجتماعی و آموزشی توانستند 45 درصد از واریانس امید به زندگی دانش‌آموزان آهسته‌گام را پیش‌بینی کنند و خودکارآمدی بیشترین نقش را در پیش‌بینی امید به زندگی داشت.بنابراین، متغیرهایی مانند خودکارآمدی و سازگاری عاطفی، اجتماعی و آموزشی در پیش‌بینی امید به زندگی نقش حیاتی دارند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Prediction of life expectancy based on self-efficacy and affective, social and instructional compatibility among high school slow paced students

نویسندگان [English]

  • Sahar Amin sharie 1
  • Sana Rezayi 2
  • Solmaz Isa nejad 2
  • Samira Shams sobhani 3
  • Samineh Bahadori 4
چکیده [English]

Aim: The aim of present study was to predict slow paced students’ life expectancy based on self-efficacy and affective, social and instructional compatibility. Methods: The research is considered as correlational type. The statistical population included all high school slow paced students (aged 15-18 years old) of Tehran city that from among them a total number of 90 student were selected using convenient sampling method. All of them completed the Miller Hope Scale (1988), Self-efficacy Questionnaire of Sinha & Sing (1993) and Compatibility Questionnaire of Sherer et al. (1982). Data were analyzed by stepwise regression analysis method. Results: The findings showed that self-efficacy and general, affective, social and instructional compatibility have a significant and positive relation with life expectancy. Self-efficacy and general, affective, social and instructional compatibility predicted 45 percent of variance of life expectancy in slow paced students and self-efficacy had the most contribution in prediction of life expectancy. Conclusion: ‌Paying attention to the variables such as self-efficacy and affective, social and instructional compatibility have crucial role in predicting life expectancy.
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • slow paced
  • life expectancy
  • self-efficacy
  • compatibility