اﺛﺮﺑﺨﺸﯽ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ روان درﻣﺎﻧﯽ ﻣﺜﺒﺖ ﻧﮕﺮ ﺑﺮ اﻓﺰاﯾﺶ ﺑﻬﺰﯾﺴﺘﯽ روان ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ، ﻋﻮاﻃﻒ ﻣﺜﺒﺖ و ﮐﺎﻫﺶ ﻋﻮاﻃﻒ ﻣﻨﻔﯽ ﻣﺎدران دارای ﮐﻮدک ﺑﺎ اﺧﺘﻼل اﺗﯿﺴﻢ

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 اﺳﺘﺎدﯾﺎر ﮔﺮوه روانﺷﻨﺎﺳﯽ ﺑﺎﻟﯿﻨﯽ داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻼﻣﻪ ﻃﺒﺎﻃﺒﺎﺋﯽ، ﺗﻬﺮان

2 اﺳﺘﺎدﯾﺎر ﮔﺮوه روانﺷﻨﺎﺳﯽ و آﻣﻮزش ﮐﻮدﮐﺎن اﺳﺘﺜﻨﺎﺋﯽ، داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻼﻣﻪ ﻃﺒﺎﻃﺒﺎﺋﯽ ﺗﻬﺮان

چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی برنامه روان‌درمانی مثبت‌نگر بر افزایش بهزیستی روان‌شناختی، عواطف مثبت و کاهش عواطف منفی مادران دارای کودک با اختلال اتیسم انجام شده است. روش پژوهش، از نوع آزمایشی با پیش‌آزمون پس آزمون, پیگیری همراه با گروه کنترل بود. تعداد 24 نفر از مادران دارای کودک با اختلال اتیسم مراجعه کننده به مرکز توانبخشی ویژه کودکان اتیسم(مرکز اتیسم دوم آوریل) به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند که به صورت تصادفی به دوگروه آزمایش و کنترل جانمایی شدند. ابزار پژوهش شامل فرم کوتاه مقیاس بهزیستی روان‌شناختی ریف(1989) و برنامه عاطفی مثبت و منفی واتسون و همکاران(1991) بود. برنامه روان‌درمانی مثبت‌نگر (رشید و سلیگمن، 2013), طی نه جلسه دو ساعته و به صورت هفتگی برای گروه آزمایش اجرا شد. پس از دو ماه پس آزمون پیگیری در گروه آزمایش اجرا شد. اطلاعات گرداوری شده با استفاده از آزمون های آماری تحلیل کوواریانس چند متغیری و تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر تجزیه وتحلیل شدند. نتایج حاصل نشان داد برنامه روان‌درمانی مثبت‌نگر بطور معناداری (P>./05) موجب افزایش بهزیستی روان‌شناختی، عواطف مثبت و کاهش عواطف منفی شد و اثربخشی آن در طول زمان نیز پایدار بود. نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های این پژوهش، می‌توان از برنامه روان‌درمانی مثبت‌نگر جهت ارتقاء سلامت روان و افزایش منابع و کاهش مشکلات روان‌شناختی مادران دارای کودک اتیستیک استفاده نمود.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Effectiveness of positive psychotherapy intervention on psychological wellbeing and positive- negative affects of mothers with Autistic children

نویسندگان [English]

  • Mehdi Khanjani 1
  • Saed Rezai 2
چکیده [English]

The present study has been carried out to study effectiveness of positive psychotherapy intervention program on psychological wellbeing and positive- negative affects of mothers with Autistic children. This research was experimental research with pre post and follow up tests.  Through an experimental design, 24 mothers with autistic children in Tehran autism rehabilitation centers(April2 Autism center) were selected as statistical sample and randomly divided into two groups: experimental (n=12) and control(n=12) groups. The research assessment was Riff (1989), psychological wellbeing scale and Watson etc. (1988) positive and negative affects scale (PANAS). Rashid and Seligman Positive psychotherapy intervention program (2013), were implemented in ٩ sessions (two sessions each week) for experimental group. The data were analyzed by using MANCOVA and repeated measures tests. Finding confirms that positive psychotherapy intervention program lead to increased psychological wellbeing and positive affect and also cut down negative affect of mothers with autistic students (P</05). Based on this results it seems that applying of positive psychotherapy intervention program has so effect on autistic children mothers mental and psychological states.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Positive psychotherapy intervention program
  • psychological wellbeing
  • positive and negative affect
  • mothers with autistic children