بررسی تأثیر آموزش هوش هیجانی بر سلامت عمومی و عزت نفس نوجوانان فلج مغزی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

چکیده

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر آموزش هوش هیجانی بر سلامت عمومی و عزت‌نفس نوجوانان فلج مغزی انجام شد. روش: پژوهش حاضر، یک مطالعه شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش را نوجوانان با فلج مغزی 16 تا 18 ساله تشکیل دادند. برای انتخاب آزمودنی‌ها از روش نمونه‌گیری در دسترس استفاده شد، به‌طوری‌که در این پژوهش 30 نوجوان با فلج مغزی شرکت داشتند. آزمودنی‌ها به‌صورت تصادفی به دو گروه 15 نفری تقسیم شدند و در یک گروه آزمایش و یک گروه کنترل قرار گرفتند. به گروه‌ آزمایش، هوش هیجانی در 12 جلسه 50 دقیقه‌ای آموزش داده شد ولی به گروه کنترل این نوع آموزش‌ ارائه نشد. ابزار‌ استفاده‌شده در این پژوهش پرسشنامه سلامت عمومی گلدبرگ و هیلر و پرسشنامه عزت‌نفس کوپر اسمیت بود. اطلاعات جمع‌آوری‌شده از طریق آزمون آماری تحلیل کوواریانس چندمتغیری مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیری نشان داد که در مرحله بعد از مداخله، میانگین نمرات سلامت عمومی و عزت‌نفس گروه آزمایش به‌طور معناداری بیشتر از گروه کنترل بود (0001/0P<). نتیجه‌گیری: برنامه آموزش هوش هیجانی باعث بهبود سلامت عمومی و عزت‌نفس نوجوانان با فلج مغزی شد؛ بنابراین توجه به متغیرهایی ازجمله سلامت عمومی و عزت‌نفس ضروری است و برنامه‌ریزی برای ارائه آموزش هوش هیجانی به این گروه از افراد اهمیت ویژه‌ای دارد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Investigation of the Effectiveness of Emotional Intelligence Training on the General Health and Self-esteem in Adolescents with Cerebral Palsy

نویسندگان [English]

  • javad Mirzae
  • Razeye babae
  • Leyla Alizadegan moghadam
  • Farideh Mahmudi
  • Parvanh Shaghaghi
چکیده [English]

Aim: The purpose of the present study was to investigate of the effectiveness of emotional intelligence training on the general health and self-esteem in adolescents with cerebral palsy. Methods: Study procedure was quasi-experimental with pretest-posttest design with control group. The study population included of adolescents with cerebral palsy aged 16-18 years old. Subjects were selected by convenient sampling method. In this study were participated 30 adolescents with cerebral palsy. Subjects were divided into two groups by randomly method (experimental and control group), each of which was consisted of 15 adolescents. Experimental group received in emotional intelligence training in the 12 sessions lasting for 50 minutes, but control group did not. The instrument of present research was Goldberg & Hiller general health guestionnaire and Cooper Smith self-esteem questionnaire. The obtained data were analyzed by using multivariate analysis of covariance (MANCOVA) test. Results: The findings of this research showed that there was significant increase in general health and self-esteem scores mean of experimental group in the post intervention in comparison with control group (P<0.0001). Conclusion: The emotional intelligence training program led to improve the general health and self-esteem of adolescents with cerebral palsy. Therefore, paying attention to the variables such as general health and self-esteem are essential and planning for providing of emotional intelligence training is a particular importance.

کلیدواژه‌ها [English]

  • General health
  • Self-esteem
  • Emotional intelligence
  • Cerebral palsy