توانمندسازی کودکان استثنایی

توانمندسازی کودکان استثنایی

اثربخشی بازی درمانی والد-کودک بر عزت نفس، مهارت اجتماعی و عملکرد تحصیلی در دانش آموزان با اختلال نارسایی توجه/ بیش‌فعالی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه اصفهان
چکیده
هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی اثربخشی بازی‌درمانی والد-کودک بر عزت‌نفس، مهارت‌های اجتماعی و عملکرد تحصیلی در دانش‌آموزان با اختلال نارسایی توجه/ بیش‌فعالی بود. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش‌آموزان با اختلال نارسایی توجه/ بیش‌فعالی مقطع ابتدایی دوره دوم شهر اصفهان در سال تحصیلی 1402- 1403 بود که از میان آن‌ها تعداد 30 نفر (19 نفر دانش‌آموز پسر و 11 نفر دانش‌آموز دختر) به روش نمونه‌گیری در دسترس بر اساس ملاک‌های ورود انتخاب شدند و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 15 نفر) قرار گرفتند. جهت گردآوری اطلاعات، پرسشنامه‌ عزت‌نفس (SEQ)، پرسشنامه مهارت‌های اجتماعی (SSQ)، پرسشنامه عملکرد تحصیلی (APQ) مورداستفاده قرار گرفتند. گروه آزمایش10 جلسه 90 دقیقه‌ای برنامه بازی‌درمانی والد-کودک دریافت نمودند و گروه کنترل هیچ‌گونه برنامه‌ای دریافت نکردند. جهت تجزیه ‌و تحلیل یافته‌ها از تحلیل کوواریانس تک متغیری با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS-23 استفاده شد. نتایج نشان داد که بازی‌درمانی تأثیر معناداری بر افزایش سطح عزت‌نفس، مهارت‌های اجتماعی، عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان با اختلال نارسایی توجه/ بیش‌فعالی داشته است (05/0>p). لذا پیشنهاد می‌شود متخصصان با قرار دادن برنامه آموزش بازی‌درمانی والد-کودک، زمینه‌ای برای بهبود توانایی عزت‌نفس، مهارت‌های اجتماعی و عملکرد تحصیلی این کودکان فراهم کنند.
کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله English

The Effectiveness of Parent-Child Play Therapy on Self-Esteem, Social Skills and Academic Performance in Students with Attention Deficit/ Hyperactivity Disorder

نویسندگان English

maedeh malakzadeh ahmadi 1
mohamad ali ghomian 2
1 MA student of Psychology, Islamic Azad University of Isfahan (Khorasgan), Isfahan, Iran
2 MAstudent of clinical psychology of Isfahan University
چکیده English

The purpose of this research was to investigate the effectiveness of parent-child play therapy on self-esteem, social skills, and academic performance in Students with Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder (ADHD). The research method was semi-experimental with a pre-test-post-test design with a control group. The statistical population of the research included all Students with Attention Deficit/ Hyperactivity Disorder of the second period of Isfahan City in the academic year 2023-2024, of which 30 people (19 male students and 11 female students) were selected by convenience sampling method based on the entry criteria. They were randomly divided into experimental and control groups (15 people in each group). In order to collect information, Eysenck self-esteem inventory (ESI), social skills questionnaire (SSQ) and academic performance questionnaire (APQ) were used. The experimental group received 10 90-minute sessions of the parent-child play therapy program and the control group did not receive any program. To analyze the findings, univariate covariance analysis was used using SPSS-23 statistical software. The results showed that play therapy had a significant effect on increasing the level of self-esteem, social skills, and academic performance of Students with Attention Deficit/ Hyperactivity Disorder (P<0.05). Therefore, it is suggested that specialists provide a basis for improving the self-esteem, social skills and academic performance of these children by establishing a parent-child play therapy training program.

کلیدواژه‌ها English

parent-child play therapy
self-esteem
academic performance
Students with Attention Deficit/ Hyperactivity Disorder
social skills
عیسی­زاده، م.، شکری جوان، ف.، دانش­فر، م.، و نیک افشار، ن. (1401). اثربخشی بازی‌درمانی گروهی بر مهارت‌های اجتماعی کودکان اوتیسم. نشریه علمی- پژوهشی توانمندسازی کودکان استثنایی. 13(4)، 55-46.
محمدامین­زاده، ل.، و انوشه، د.  (1401). اثربخشی آموزش نظریه ذهن بر کارکرد اجرایی خودتنظیمی دانش­آموزان بیش­فعال دوره ابتدایی شهر پیرانشهر. فصلنامه علمی- پژوهشی مشاوره مدرسه. 2(3)، 18-1.
معنوی. ع. (1401). اثربخشی بازی‌درمانی بر عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان ابتدایی مبتلا به اختلال خواندن، پنجمین کنفرانس بین­المللی مطالعات میان رشته­ای علوم بهداشتی، روانشناسی، مدیریت و علوم تربیتی. 26 تیر، هامبورگ، آلمان.
هرمزی‌نژاد، م. (1380). رابطه‌ ساده‌ و چندگانه‌ متغیرهای‌ عزت‌نفس‌، اضطراب‌ اجتماعی‌ و کمال‌گرایی‌ با ابراز وجود دانشجویان‌ دانشگاه‌ شهید چمران‌ اهواز. پایان­نامه‌ کارشناسی‌ ارشد. دانشکده‌ علوم‌ تربیتی‌ و روانشناسی‌. دانشگاه‌ شهید چمران‌ اهواز.
سادوک، ب. ج.، و سادوک، و. (2011). خلاصه روانپزشکی: علوم رفتاری- روانپزشکی بالینی. مترجم نصرت­الله پورافکاری. (1390). تهران: انتشارات آینده­سازان و شهرآب.
سروریان، ز.، و تقی‌زاده، م. ا. (1394). اثربخشی معنادرمانی گروهی بر عزت‌نفس و شادکامی دختران نوجوان شهر قم. فصلنامۀ اخلاق پزشکی. 9 (34)، 207-187.
خلقی، ز.، آقایی، ا.، و فرهادی، ه. (1399). اثربخشی آموزش والدین با رویکرد آدلر- درایکورس بر مهارت‌های عصب روان‌شناختی و رفتار اجتماعی کودکان مبتلا به اختلال نقص‌توجه و بیش‌فعالی، فصلنامه روان‌شناسی تحلیلی- شناختی. 11(41)، 13-1.
درتاج، ف. (1383). بررسی تأثیر شبیه­سازی ذهنی فرایندی و فرآورده­ای بر بهبود عملکرد تحصیلی دانشجویان، ساخت و اعتباریابی آزمون عملکرد تحصیلی. رساله دکتری. دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی. دانشگاه علامه طباطبایی.
کیانی، ق.، و کاکاوند، ع. ر. (1392). اثربخشی آموزش هوش هیجانی بر پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان دختر سال اول متوسطه شهر زنجان. مطالعات روان شناختی. 9(2)، 171-153.
دشت بزرگی، ز. (1395). رابطه تعلل­ورزی و کمال­گرایی تحصیلی با فرسودگی تحصیلی و عملکرد تحصیلی در دانشجویان پزشکی. نشریه علمی- پژوهشی راهبردهای آموزش در علوم پزشکی. 9(1)، 34-41.

  • تاریخ دریافت 07 بهمن 1402
  • تاریخ بازنگری 12 بهمن 1402
  • تاریخ پذیرش 05 فروردین 1403