1
گروه روانشناسی وآموزش کودکان استثنایی. دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم وتحقیقات تهران، ایران.
2
دانشیار دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
3
دانشیار پژوهشکده خانواده دانشگاه شهید بهشتی
4
استاد ممتاز، روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، ایران
چکیده
هدف ازپژوهش حاضربررسی اثربخشی برنامه هنردرمانی خانواده بر رضامندی زوجیت مادران وپدران کودکان خودمانده می باشد. پژوهش ازنوع کاربردی و نیمه آزمایشی است و از طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل و پیگیری برای اجرای آن استفاده شدهاست. آزمودنیها شامل والدین 20 کودک خودمانده بود که به صورت نمونه دردسترس انتخاب و به طور تصادفی به دوگروه کنترل و آزمایش تقسیم شدند و برنامه هنردرمانی خانواده درمورد گروه آزمایش اجراشد. برای جمع آوری دادهها در مراحل پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری از مقیاس رضامندی زوجیت افروزاستفاده گردید. دادههای پژوهش با استفاده از روشهای آماری تحلیل کوواریانس واندازههای مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت و تفاوت معناداری بین گروه آزمایش و کنترل وجود داشت. نتایج نشان داد که برنامه هنردرمانی خانواده نمیتواند بهصورت طولانیمدت بر رضامندی زوجیت مادران وپدران کودکان خودمانده موثر باشد.
مقدم، کاوه، شریفی درامدی، پرویز، زاده محمدی، علی و افروز، غلامعلی. (1394). بررسی اثربخشی برنامه هنردرمانی خانواده بر رضامندی زوجیت مادران و پدران کودکان خودمانده. توانمندسازی کودکان استثنایی، 6(3)، 119–132.
MLA
مقدم، کاوه، شریفی درامدی، پرویز، زاده محمدی، علی، و افروز، غلامعلی. "بررسی اثربخشی برنامه هنردرمانی خانواده بر رضامندی زوجیت مادران و پدران کودکان خودمانده"، توانمندسازی کودکان استثنایی، 6، 3، 1394، 119–132.
HARVARD
مقدم، کاوه، شریفی درامدی، پرویز، زاده محمدی، علی، و افروز، غلامعلی. (1394). 'بررسی اثربخشی برنامه هنردرمانی خانواده بر رضامندی زوجیت مادران و پدران کودکان خودمانده'، توانمندسازی کودکان استثنایی، 6(3), pp. 119–132.
CHICAGO
مقدم، کاوه، شریفی درامدی، پرویز، زاده محمدی، علی و افروز، غلامعلی، "بررسی اثربخشی برنامه هنردرمانی خانواده بر رضامندی زوجیت مادران و پدران کودکان خودمانده." توانمندسازی کودکان استثنایی، 6 3 (1394): 119–132,
VANCOUVER
مقدم کاوه، شریفی درامدی پرویز، زاده محمدی علی، افروز غلامعلی. بررسی اثربخشی برنامه هنردرمانی خانواده بر رضامندی زوجیت مادران و پدران کودکان خودمانده. توانمندسازی کودکان استثنایی. 1394;6(3):119–132.