ازونوف، س (2002). راهنمای والدین آسپرگر و اتیسم با عملکرد بالا. ترجمه شریفی درآمدی، پرویز (1385). اصفهان: انتشارات سپاهان.
بهرامی، فاطمه؛ موحدی، احمدرضا؛ مرندی، سیدمحمد؛ صفوی، شیلا و ملاکریمی، زهرا (1392). تأثیر تمرین دو تکنیک دست در کاراته بر کاهش حرکات کلیشهای دست یک پسر اتیستیک خاص: پژوهش موردی. فصلنامه پژوهش در علوم شناختی، 3(9)، 398-378.
خدادادی، نفیسه (1397). اثربخشی هنردرمانی با رویکرد نقاشی بر بازشناسی هیجانی چهره کودکان اتیسم با عملکرد بالا. فصلنامه توانمندسازی کودکان استثنایی، 1(9)، 98-89.
خلیلی، زهرا و انصاری شهیدی، مجتبی (1397). بررسی اثربخشی نمایش درمانی بر مهارتهای اجتماعی و بازشناسی هیجانی در کودکان اتیسم با عملکرد بالا. فصلنامه توانمندسازی کودکان استثنایی، 1(9)، 78-66.
خانآبادی، هادی؛ طالع پسند، سیاوش و رحیمیان بوگر، اسحاق (1393)، تأثیر الگودهی ویدئویی بر مهارتهای ارتباطی و رفتارهای چالشبرانگیز کودکان 6 تا 11 سال دارای اختلالهای طیف اتیسم متوسط و شدید. فصلنامه کودکان استثنایی، 4(14)، 46-37.
خاموشی، محمد و میرمهدی، سیدرضا (1394). اثربخشی روش یکپارچگی حسی در کاهش رفتارهای کلیشهای کودکان درخودمانده. فصلنامه روانشناسی تحولی روانشناسان ایرانی، 11(44)، 423-417.
ذوالمجد، انیا؛ برجعلی، احمد و آرین، خدیجه (1386). ﺗﺄﺛﻴﺮ ﺷﻦ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﺑﺎﺯﻱ ﺑﺮ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱﭘﺮﺧﺎﺷﮕﺮانه ﭘﺴﺮﺍﻥ. فصلنامه پژوهش در حیطه کودکان استثایی، 7(2)، 168-155.
رضایی، سعید ولاری لواسانی، مونا (1395). رابطه مهارتهای حرکتی با مهارتهای اجتماعی و رفتارهای چالشی در کودکان با اختلال طیف اوتیسم. فصلنامه روانشناسی افراد استثنایی، 7(25)، 32-19.
سیدی اندی، م؛ مکوند حسینی، ش و کیانارثی، ف (1392). تأثیر شن بازیدرمانی بر کاهش اختلالات اضطرابی. فصلنامه اندیشههای نوین تربیتی، 9(3)، 85-69.
سیدی اندی، سیده معصومه؛ مکوند حسینی، شاهرخ و کیان ارثی، فرهناز (1392). بررسی تأثیر شن بازیدرمانی بر کاهش اختلالات اضطرابی کودکان دبستانی با استفاده از نرم افزار مشاهدهگر. فصلنامه پژوهشهای نوین رواشناختی، 8(30)، 76-55.
عبداللهی بقرآبادی، قاسم؛ شریفی درآمدی، پرویز و دولت آبادی، ش (1389). بررسی تأثیر شن بازیدرمانی بر کاهش پرخاشگری دانشآموزان پسر ناشنوا. فصلنامه مطالعات روانشناختی، 6(11)، 134-111.
فتحآبادی، روحالله؛ شریفی درآمدی، پرویز و رضایی، سعید (1397). اثربخشی آموزش بازیهای مشارکتی بر مهارتهای اجتماعی و رفتارهای کلیشهای کودکان با اختلال طیف اتیسم. پایاننامه مقطع کارشناسی ارشد. دانشگاه علامه طباطبائی.
فرامرزی، هدی (1397). اثربخشی روش درمانی عصبی- حرکتی آنت بنیل بر مهارتهای حرکتی و مهارتهای اجتماعی کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم با عملکرد بالا. فصلنامه توانمدسازی کودکان استثنایی، 1(9)، 112-99.
فراهانی، فرنوش؛ هاشمی، ژانت و پزشک، شهلا (1393). بررسی اثربخشی تکرار گفتار بر پژواک گویی و رفتارهای چالش انگیز در میان کودکان اتیستیک. فصلنامه روانشناسی افراد استثنایی، 15(4)، 15-1.
کاکاوند، علیرضا (1388). شناخت، آموزش و درمان اختلالهای طیف اوتیسم. تهران: انتشارات سرافراز.
کاسهچی، مسعود (1390). روایی و پایایی نسخه فارسی پرسشنامه غربالگری کودکان اتیسم با عملکرد بالا. پایاننامه کارشناسی ارشد کاردرمانی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی.
کهریزی، سمیه؛ مرادی، آسیه و مومنی، خدامراد (1393). اثربخشی شن بازیدرمانی بر کاهش پرخاشگری/ بیش فعالی کودکان پیشدبستانی. فصلنامه فرهنگ مشاوره و رواندرمانی، 5(18)، 150-127.
لطیفی، زهره و امیری، شعله (1390). درمان اختلالات اضطرابی. اصفهان: انتشارات جهاد دانشگاهی واحد اصفهان.
مهرجو، پروانه (1390). ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺗﻔﺎوت ﺑﺎزی ﮐﻮدﮐﺎن ﻋﺎدی و اﺳﺘﺜﻨﺎیی. فصلنامه تعلیم و تربیت استثنایی، 2(108)، 55-48.
محمد اسماعیل، الهه (1389). بازیدرمانی: نظریهها، روشها و کاربردهای بالینی. تهران: انتشارات دانژه.