تدوین برنامه ارتقای کیفیت زندگی و بررسی تأثیر آن بر کیفیت زندگی مادران و سازش یافتگی اجتماعی دختران آهستهگام با نشانگان داون

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

چکیده

هدف: پژوهش حاضر با هدف طراحی و تدوین برنامه ارتقای کیفیت زندگی و ارزشیابی اثربخشی آن در کیفیت زندگی مادران و سازش یافتگی اجتماعی دختران آهستهگام با نشانگان داون انجام شد. روش: روش پژوهش شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و گروه   دارای نشانگان داون، در محدوده سنی 05 تا 25 کنترل است. جامعه آماری شامل کلیه مادران دختران آهستهگام آموزشپذیر با بهره هوشی  05 نفر از آنها بهصورت نمونهگیری در دسترس انتخابشده و سپس بهصورت تصادفی در دو گروه 05 ساله شهر تهران بود. تعداد 52 تا 0 برنامه آموزشی ارتقای کیفیت زندگی ارائه شد و گروه کنترل هیچ ، نفری آزمایش و کنترل گمارده شدند. به گروه آزمایش طی دوازده جلسه آموزشی دریافت نکردند. جهت سنجش کیفیت زندگی مادران از پرسشنامه کیفیت زندگی واروشربون و جهت سنجش سازش یافتگی اجتماعی  و روش تحلیل کوواریانس SPSS20 کودکان از پرسشنامه سازش یافتگی اجتماعی واینلند استفاده شد. یافتهها: دادهها با استفاده نرمافزار چندمتغیره تحلیلشدهاند .نتایج پژوهش نشان داد که آموزش برنامه ارتقای کیفیت زندگی در ارتقای کیفیت زندگی مادران گروه آزمایش تأثیر )؛ گرچه در متغیر سازش یافتگی اجتماعی کودکان، تفاوت معناداری در میانگین نمرات پیشآزمون و پسآزمون p>5/55معنادار داشته است ( .)نتیجهگیری: یافتههای پژوهش نشان میدهد که میتوان از برنامههای ارتقای کیفیت زندگی جهت p>5/500(دو گروه گزارش نشد افزایش کیفیت زندگی مادران کودکان آهستهگام با نشانگان داون استفاده کرد و در کنار آموزش مادران برای ارتقای سازش یافتگی اجتماعی کودکان آهستهگام از برنامه مکمل نظیر آموزش مهارتهای زندگی به کودکان آهستهگام جهت افزایش سازش یافتگی اجتماعی آنان استفاده کرد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Development of Life Quality Improvement program and Examining its Impact on Mothers’ Quality of Life as well as social adjustment of Slow Pace Girls Afflicted by Down’s Syndrome

نویسندگان [English]

  • Nasrin Babayi
  • gholam ali afroz
  • ali akbar Arjmand nia
چکیده [English]

Aim: This research was carried out with the aim of designing and developing a life quality improvement scheme and the assessment of its effectiveness in the quality of mothers’ life and the social adjustment of slow pace girls suffering from Down’s syndrome. Method: The method of the research is semi-experimental and has taken advantages of pre-test, post-test, and controlled group. Statistical population consisted of all mothers who had trainable slow pace girls with the IQ of 50-70 suffering from Down’s syndrome. Out of which 60 of them were chosen for sampling and were randomly divided into two groups of 30 called Experiment and Control groups. For 11 sessions, the life quality improvement program was applied to Experiment group, unlike the second group. To assess the life quality of mothers and the social adjustment of the children the questionnaire of the life quality of Varosherbon as well as the questionnaire related to the social adjustment of Vineland were used respectively. Results: The data has been analyzed with SPSS20 and multi-variable. The results of the research indicates the life quality improvement scheme has had a meaningful influence on the improvement of the mothers’ life quality (01/0>p); However, in the variable related to the social adjustment of the children, the average of the scores of pre- and post-test showed no meaningful difference(074/0>p). Discussion: The findings of the research illustrates that it is possible to apply life quality improvement scheme, for enhancing the life quality of mothers’ with slow pace children afflicted to Down’s syndrome, and, beside training mothers to improve the social adjustment of slow pace children, to take advantage of a complementary program such as teaching the children life skills in order to increase their social adjustability.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Quality of Life
  • social adjustment
  • Quality of Life Improvement program
  • Slow Pace Children