توانمندسازی کودکان استثنایی

توانمندسازی کودکان استثنایی

تأثیر آموزش خودشفقت‌ ورزی بر افکار خودکشی‌ و اجتناب تجربه‌ای والدین با فرزند کم‌توانی جسمی- حرکتی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دانشیار گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی‌ارشد روان‌شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
چکیده
  هدف از این پژوهش بررسی تأثیر آموزش خود شفقت‌ورزی بر افکار خودکشی و اجتناب تجربه‌ای والدین دارای فرزند کم‌توان  جسمی- حرکتی بود. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی والدین دارای فرزند کم‌توان جسمی- حرکتی تحت پوشش بهزیستی کرمانشاه  در سال 1402 بود که از بین آنان تعداد 20 نفر (16 زن و 4 مرد) به طور در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه گمارده شدند (هر گروه 10 نفر). ابزارهای مورد استفاده شامل مقیاس ایده‌پردازی خودکشی (BSSI) و پرسشنامه پذیرش و عملAAQ- II) ) بود. گروه آزمایش ۸ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای تحت آموزش خود شفقت‌ورزی بر اساس پروتکل گیلبرت قرار گرفتند و گروه گواه برنامه‌ای دریافت نکرد. تجزیه و تحلیل اطلاعات توسط نرم‌افزار SPSS-24 و با استفاده از تحلیل کوواریانس تک متغیری انجام شد. نتایج این پژوهش نشان داد که آموزش خود شفقت‌ورزی بر کاهش افکار خودکشی و اجتناب تجربه‌ای  والدین دارای فرزند با کم توانی جسمی- حرکتی تأثیر دارد (001/0>P) . بنابراین جهت پیشگیری از خودکشی و همچنین افزایش‌پذیرش احساسات و هیجانات والدین دارای فرزند با کم توانی جسمی- حرکتی می‌توان از خود شفقت‌ورزی استفاده کرد‌.
کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله English

The Effect of Self-compassion Training on the Suicidal Thoughts and Experiential Avoidance of Parents with Physical Disabilities Children

نویسندگان English

Jahangir Karami 1
Afshin Tahmasebi 2
1 Associate Professor, Department of Psychology, Faculty of Social Sciences, Razi University, Kermanshah, Iran.
2 Master's student in psychology, Faculty of Social Sciences, Razi University, Kermanshah, Iran.
چکیده English

The purpose of this study was to investigate the effect of self-compassion training on suicidal thoughts and experiential avoidance of parents with children with physical disabilities.The research was quasi-experimental with a pretest/posttest design and a control group.The statistical population of the study included all parents with children with physical and motor disabilities covered by the welfare of Kermanshah in 2023. Among them, 20 people (16 women and 4 men) were selected using convenience sampling and randomly assigned to experimental and control groups (10 people in each group). The tools used included suicide ideation scale (BSSI) and acceptance and action questionnaire (AAQ-II). The experimental group underwent eight 90-minute sessions of self-compassion training based on Gilbert's protocol, and the control group did not receive any program. Data analysis was done by SPSS-24 software using univariate analysis of covariance.The results showed that self-compassion training has an effect on reducing suicidal thoughts and experiential avoidance of parents with children with physical disabilities (P<0.001). Therefore, self-compassion can be used to prevent suicide and also to increase the acceptance of feelings and emotions of parents with children with physical disabilities.

کلیدواژه‌ها English

Eperiential Avoidance
physically Disabled children
Self compassion
Suicidal thoughts
Parents
اطهری، ز؛ برزگر بفرویی؛ ک؛ و زارع، م. (1399). بررسی نقش شفقت به خود در اهمال‌کاری تحصیلی با واسطه‌گری اجتناب تجربه‌ای در دانشجویان دانشگاه یزد. پژوهش در یادگیری آموزشگاهی و مجازی، 8 (1)، 35-44.
بهروز، ب؛ گل محمدیان، م؛ و حجت خواه، م. (1400).  رابطه ی علّی تنظیم هیجان با گرایش به  ایده‌پردازی خودکشی با میانجیگری رضایت زناشویی در زنان زلزله دیده. خانواده‌درمانی‌کاربردی، 2(1)، 91-10۷.
حاجی علیانی، و؛ بهرامی احسان، ه؛ و نوفرستی، ا. (۱۳۹۹). تأثیر شناخت‌درمانی مبتنی بر ذهن‌آگاهی بر کاهش افکار خودکشی و افزایش خود شفقت‌ورزی در دانشجویان. رویش روان شناسی،  ۹ (۵)، 147-۱۵۴.
تقی‌زاده، ح؛ و اسدی، ر. (۱۳۹۳). مقایسه کیفیت زندگی مادران دارای ناتوانی ذهنی و مادران دارای کودک عادی. مجله مطالعات ناتوانی ذهنی، ۸(4)،  ۶۶-۷۴.
روحی مطلق، ش؛ افتخار صعادی، ز؛ مکوندی، ب؛ و حافظی، ف. (1402). مقایسه اثر بخشی آموزش مبتنی بر شفقت  خود و درمان تلفیقی ذهن آگاهی-شناختی رفتاری بر تنیدگی والدگری و اجتناب تجربی در مادران دارای کودک آهسته گام. خانواده درمانی کاربردی، ۴(۳)،  ۳۷۳-۳۵۵.
سازمان بهزیستی کشور. (1398). سالنامه آماری 97. تهران: ۱۳۹۸.
رشیدی, ش؛ چوب فروش زاده, آ؛  و متقی, ش. (۱۴۰۱). اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت بر مؤلفه‌های خود تعیین گری و افکار خودکشی در نوجوانان دختر دارای سابقه خودزنی. فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی, 17(68), 133-143.
 
عباسی کردآبادی، ز؛ و قمرانی، ا. (1396). اثربخشی درمان مبتنی بر افق زمان بر اجتناب ایتجربه مادران با دختران مبتلا به ناتوانی هوشی، مطالعات ناتوانی، 7(1)، 5-16.
عباسی، ا؛ فتی، ل؛ مولودی، ر؛ و ضرابی، حمید. (1391). کفایت روانسنجی نسخه فارسی پرسشنامه پذیرش و عمل– نسخه دوم، روشها و مدلهای روان شناختی، 2(10)، 65-80.
کرد، بهمن. (۱۴۰۳). اثربخشی آموزش خود شفقت ورزی بر انگاره پردازی خودکشی و پذیرش اجتماعی نوجوانان، فصلنامه ایده‌های نوین روانشناسی، ۲۱ (۲۵) :۱-۱۵
کهتری، ل؛ حشمتی، ر؛ و پورشریفی، ح. ( ۱۳۹۷). بررسی روابط ساختاری افسردگی مبنای اجتناب تجربه ای و سرکوبگری بر عاطفی: نقش میانجی شفقت بر خود. مجله روان پزشکی و روانشناسی بالینی ایران،  (۳) ۲۴، ۲۸۴-۲۹۶.
گیلبرت، پ. (۲۰۰۸). تندآموز رواندرمانی دلسوزی مدار. مترجم، آتوسا فرمند(۱۳۹۶). تهران، انتشارات ارجمند.

  • تاریخ دریافت 07 خرداد 1403
  • تاریخ بازنگری 18 آبان 1403
  • تاریخ پذیرش 11 دی 1403