ابوالقاسمی، ع.، رضایی جمالویی، ح.، و حرفتی، ر. (1390). ارتباط بین نارسایی هیجانی، کودک آزاری و پیشرفت تحصیلی در دانشآموزان پسر دبیرستانی، فصلنامه اندیشههای نوین تربیتی. 7(3)، 155-135.
اردشیری لردجانی، ف.، و شریفی، ط. (1398). اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرشوتعهد بر خودپنداشت و تنظیم هیجانی کودکان مبتلا به ناتوانی یادگیری. سلامت روان کودک. 6(3)، 39-28.
اصلیآزاد، م.، منشئی، غ.، و قمرانی، ا. (1398). تأثیر درمان ذهنآگاهی بر تحمل ابهام و درآمیختگی فکر و عمل مبتلایان به اختلال وسواس بیاختیاری. فصلنامه سلامت روان کودک. ۶(۱)،
۹۴-83.
اکبری، م.، ارجمندنیا، ع. ا.، افروز، غ.، و کامکاری، ک. (1395). اثربخشی آموزش ذهنآگاهی بر سازگاری اجتماعی- عاطفی دانشآموزان با اختلال در یادگیری حساب. نشریه توانمندسازی کودکان استثنائی. 7(19)، 16-8.
انجمن روانپزشکی آمریکا (2013). راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی. (ویراست پنجم). ترجمه یحیی سیدمحمدی (1393). تهران: روان.
آبباریکی، ا.، و شلانی، ب. (1395). اثربخشی بازی با کلمات احساسی بر کاهش نارسایی هیجانی دانشآموزان با اختلال یادگیری، فصلنامه روانشناسی افراد استثنائی. 6(24)، 225-205.
بوردیک، د. (1396). راهنمای آموزش مهارتهای ذهنآگاهی به کودکان و نوجوانان. ترجمه غلامرضا منشئی، مسلم اصلیآزاد، لاله حسینی و پریناز طیبی، اصفهان: دانشگاه آزاد اسلامیاصفهان (خوراسگان). (تاریخ انتشار به زبان اصلی، 2014).
حاجلو، ن.، و رضاییشریف، ع. (1390). بررسی ویژگیهای روانسنجی پرسشنامه مشکلات یادگیری کلورادو. مجله ناتوانیهای یادگیری 1(1)، 43-24.
دهقانی، ی.، حکمتیانفرد، ا.، و کامران، ل. (1398). اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر بهبود سازگاری و کفایت اجتماعی دانشآموزان دچار ناتوانی یادگیری، روانشناسی کاربردی. 13(2)، 250-229.
سلیمانی، ا.، و حبیبی، ی. (1393). ارتباط تنظیم هیجان و تابآوری با بهزیستی روانشناختی در دانشآموزان. فصلنامه روانشناسی مدرسه. 3(4)، 51-72.
شویچی، ج. (1398). اثربخشی درمان ذهنآگاهی بر میزان اضطراب اجتماعی و عزتنفس دانشآموزان دارای اختلال یادگیری شهر شادگان. مجله مطالعات ناتوانی. 9(1)، 40-30.
صدری دمیرچی، ا.، و اسماعیلی قاضی ولوئی، ف. (1395). اثربخشی آموزش مهارتهای اجتماعی- هیجانی بر تنظیم شناختی هیجان و مهارتهای اجتماعی کودکان دارای اختلال یادگیری خاص. مجله ناتوانیهای یادگیری. 5(4)، 86-59.
عباسی، م.، و شهنی ییلاق، م. (1396). تأثیر آموزش مهارتهای خودتعیینگری بر سبک تبیینی خوشبینانه و هویت تحصیلی دانشآموزان پسر دوره ابتدایی با ناتوانیهای یادگیری روانپرستاری. 5(5)، 7-1.
عزیزیان، م.، و عابدی، م. ر. (1384). ساخت و هنجاریابی آزمون تشخیصی سطح خواندن برای دانشآموزان پایه سوم دبستان.
مجله روانپزشکی و روانشناسی بالینی ایران (اندیشه و رفتار). 11(4)، 387-379.
قربانی، ن.، و جباری، س. (1397). تأثیر آموزش نظریه ذهن بر کارکردهای اجرایی دانشآموزان پسر با ناتوانی یادگیری، روانشناسی افراد استثنائی. 8(31)، 259-237.
گنجی، ح. (1392). آسیبشناسی روانی براساس پنجمین ویرایش راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی. تهران: ارسباران.
محمدی، ح.، و موسوی، س. و. (1394). مقایسه تنظیم هیجان و خودمهارگری در کودکان با و بدون اختلال نارسایی توجه- فزون کنشی. فصلنامه سلامت روان کودک. ۲(۲)، ۳۳-21.
محمودی، م.، برجعلی، ا.، علیزاده، ح.، غباریبناب، ب.، اختیاری، ح.، و اکبریزردخانه، س. (1395). تنظیم هیجان در کودکان با اختلال یادگیری و کودکان عادی. فصلنامه پژوهش در یادگیری آموزشی و آموزشگاهی. 4(13)، 84-69.
معتمدی، ف. (1397). اثربخشی ذهنآگاهی کودکمحور بر اضطراب، پرخاشگری، کمالگرایی و نارسایی هیجانی دانشآموزان 7 تا 12 سال دارای اختلال خواندن شهر اصفهان. پایاننامه کارشناسی ارشد. دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان.
منشئی، غ.، اصلیآزاد، م.، فرامرزی، س.، کریمی جوزستانی، ل.، عارفی، م.، و فرهادی، ط. (1393). مقایسه نیمرخ هوشی کودکان دارای اختلال نقصتوجه و بیشفعالی و کودکان مبتلا به ناتوانی یادگیری با کودکان عادی، مجله پرستاری کودکان، ۱(۲)،
۷۳-61.
ناظمی، ع.، و هاشمی، ج. (1397). مقایسه نارسایی هیجانی، تابآوری و همدلی در دانشآموزان با و بدون ناتوانیهای یادگیری. مجله ناتوانیهای یادگیری. 8(1)، 107-90.
