انجمن علمی کودکان استثنایی ایرانتوانمندسازی کودکان استثنایی2588-34889220180622Effectiveness of Incredible Years’ Cognitive Program on behavioral problems of children with behavioral disorderبررسی اثربخشی برنامۀ شناختی سالهای باور نکردنی بر مشکلات رفتاری کودکان با اختلال رفتاری5167717410.22034/ceciranj.2018.77174FAمحمدعاشوریاستادیار، گروه روانشناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان،ایرانزهرااحمدیاندانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانامیرقمرانیاستادیار، گروه روانشناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران0000-0003-4390-0749Journal Article20181114The aim of this study was to investigate the effectiveness of parent-based Incredible Years’ Cognitive Program on behavioral problems of children with behavioral disorder in Isfahan city. The present research was a semi-experimental study with pre-test, post-test design and control group. The participants were 30 mothers of children with behavioral disorder from Amirkabir Elementary School in Isfahan city who were selected using convenient sampling method. Subjects were assigned to experimental and control groups randomly, each group consisting of 15 mothers. The experiment group members participated in 12 sessions of Incredible Years’ Cognitive Program, while the control group did not receive the intervention. The tool used was Rutter’s Child Problem Behaviors Questionnaire for parents (1975). Multivariate analysis of covariance was done by SPSS (version 23) for analyzing the data. The results showed that Incredible Years’ Cognitive Program training had a significant effect on the behavioral problems and all subscales (aggression and hyperactivity, anxiety and depression, social maladjustment, antisocial behaviors, attention shortage) of children with behavioral disorders (P<0.001). Incredible Years’ Cognitive Program training improved the behavioral problems of children with behavioral disorder. In other words, applying this training program has been associated with effective and positive outcomes. Therefore, paying attention to the Incredible Years’ Cognitive Program is essential and planning for providing training of this type of cognitive program for mothers of children with behavioral disorder is of particular importance.پژوهش حاضر بهمنظور بررسی اثربخشی برنامۀ شناختی سالهای باور نکردنی مبتنی بر برنامۀ والدین بر مشکلات رفتاری کودکان با اختلال رفتاری در شهر اصفهان انجام شد. این پژوهش یک مطالعۀ نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و گروه کنترل بود. در این پژوهش 30 نفر از مادران کودکان با اختلال رفتاری شرکت کردند که به روش نمونهگیری در دسترس از دبستان پسرانۀ امیرکبیر شهر اصفهان انتخاب شدند. آزمودنیها به روش تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند، به نحوی که هر گروه از 15 نفر تشکیل شده بود. گروه آزمایش در 12 جلسه در برنامۀ شناختی سالهای باور نکردنی شرکت کردند، در حالی که به گروه کنترل این آموزش ارائه نشد. ابزار این پژوهش پرسشنامۀ مشکلات رفتاری راتر (1975) بود. اطلاعات بهدست آمده با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری و نسخۀ 23 نرمافزار SPSSتحلیل شد.
نتایج نشان داد که آموزش برنامۀ شناختی سالهای باور نکردنی اثر معناداری بر مشکلات رفتاری و خردهمقیاسهای آن (پرخاشگری و بیشفعالی؛ اضطراب و افسردگی؛ ناسازگاری اجتماعی؛ رفتارهای ضداجتماعی؛ کمبود توجه) در کودکان با اختلال رفتاری داشت(001/0P<) و همچنین مشخص شد که آموزش برنامۀ شناختی سالهای باور نکردنی باعث بهبود مشکلات رفتاری کودکان با اختلال رفتاری شد. به عبارت دیگر، استفاده از این برنامۀ آموزشی با نتایج مثبت و مؤثری همراه بود. بنابراین، توجه به برنامۀ شناختی سالهای باور نکردنی ضروری است و برنامهریزی برای ارائه آموزش این نوع برنامۀ شناختی به مادران کودکان با اختلال رفتاری اهمیت ویژهای دارد.https://www.ceciranj.ir/article_77174_77c455b23b0a3d2708dc0defa54bd676.pdfانجمن علمی کودکان استثنایی ایرانتوانمندسازی کودکان استثنایی2588-34889220180622Effectiveness of child-centered play therapy on reducing behavioralized problems of studentsاثربخشی بازی درمانگری با رویکرد کودکمحور بر کاهش مشکلات برونیسازی شدۀ دانشآموزان17257719010.22034/ceciranj.2018.77190FAلیلاافضلیدکتری روانشناسی گروه روانشناسی تربیتی دانشگاه تهران، تهران، ایرانفاطمهخمسهکارشناسی کتابداری و اطلاعرسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال.Journal Article20181114The purpose of this study was to investigate the effectiveness of child-centered game therapy on reducing the externalized problems of students. The present study was a quasi-experimental study with pre-test and post-test design with control group. The research population consisted of all 7-9 years-old students who were referred to counseling centers in Tehran due to behavioral problems and had been diagnosed in the evaluations with externalized problems. Using available sampling, 30 students who were diagnosed with behavioral problems during diagnostic interview with their parents, were evaluated by the Child Behavior Checklist (CBCL). From among these students, 10 were selected who scored higher than the cut score as sample group. Finally, 5 of them were randomly assigned to the experiment group and 5 were assigned to the control group. Experiment group received 16 sessions of child-centered play therapy, while the control group did not receive any intervention. After the intervention, the two groups were evaluated again using the Child Behavioral Checklist (CBCL) as the post-test. Data were analyzed by analysis of covariance (ANCOVA (statistical model. Findings showed that child-centered play therapy reduces externalizing problems of students (p < 0.01). According to the results of this study, it can be concluded that child-centered play therapy has been effective and this intervention can be used to reduce the externalizing behavioral problems. <br />Keywordsپژوهش حاضر با هدف، بررسی اثربخشی بازیدرمانی با رویکرد کودکمحور بر کاهش مشکلات برونیسازیشدۀ دانشآموزان 9-7 ساله انجام شد. پژوهش حاضر از نوع مطالعات شبهآزمایشی با پیشآزمون و پسآزمون با گروه گواه بوده است. جامعۀ پژوهش را کلیۀ دانشآموزان 9-7 سالهای تشکیل دادند که به دلیل مشکلات رفتاری به مراکز مشاوره شهر تهران مراجعه کرده و در ارزیابیها دارای مشکلات برونیسازیشده تشخیص داده شده بودند. با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس،30 دانشآموز که طی مصاحبه تشخیصی با والدین، دارای مشکلات رفتاری تشخیص داده شده بودند، با استفاده از سیاهۀ رفتاری کودک (CBCL) ارزیابی شدند. از میان این دانشآموزان، 10 نفر که نمرۀ بالاتر از نمرۀ برش را کسب کردند، به عنوان گروه نمونه انتخاب شدند. در نهایت از این تعداد 5 نفر بهصورت تصادفی در گروه آزمایشی و 5 نفر در گروه کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایشی تحت 16 جلسه بازیدرمانی کودکمحور قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ مداخلهای دریافت نکردند. بعد از اتمام مداخلۀ درمانی گروه آزمایش، هر دو گروه دوباره با استفاده از سیاهۀ رفتاری کودک (CBCL) به عنوان پسآزمون ارزیابی شدند. دادههای بهدست آمده با استفاده از مدل آماری تحلیل کوواریانس تجزیه و تحلیل شدند. یافتههای حاصل از پژوهش نشان داد که بازیدرمانی با رویکرد کودکمحور به کاهش معنادار مشکلات برونیسازی شدۀ دانشآموزان منجر میشود (01/0P≤). با توجه به نتایج پژوهش حاضر میتوان نتیجه گرفت که بازیدرمانی کودکمحور مؤثر بوده است و برای کاهش مشکلات رفتاری برونیسازی شده میتوان از این مداخله استفاده کرد.<br /> کلید واژههاhttps://www.ceciranj.ir/article_77190_74700ad82d9f5473b580e57040b96a1d.pdfانجمن علمی کودکان استثنایی ایرانتوانمندسازی کودکان استثنایی2588-34889220180622Effectiveness of social skills training on self-esteem of students with attention deficit/hyperactivity disorderاثربخشی آموزش مهارتهای اجتماعی بر عزّتنفس دانشآموزان مبتلا به اختلال کمتوجهی و بیشفعالی27377719110.22034/ceciranj.2018.77191FAحمیدامیدیکارشناس ارشد روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، کارشناس مطالعات اجتماعی، مرکز مطالعات و پژوهشهای راهبردی وزارت ورزش و جوانان. تهران، ایرانفیروزهساجدیاستاد، متخصص کودکان، مرکز تحقیقات توانبخشی اعصاب اطفال، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایرانرضارستمیاستاد گروه روانشناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.عنایت الهبخشیدانشیار آمار زیستی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران.Journal Article20181114The present research aimed to examine the effectiveness of training social skills on self-esteem of students with attention deficit/hyperactivity disorder. The study was quasi-experimental with pretest-posttest design and control group. The statistical population sonsisted of 8 to 12 years old boys in Tehran during 2013- 2014 semester who had attention deficit/hyperactivity disorder. A number of 32 of these students were chosen by convenience sampling method and were assigned randomly to experiment and control groups (16 in each). The tools used were Child Behavior Checklist (Achenboach/1978) and Cooper-Smith Self-esteem Inventory (1967). The experiment group was trained using the Social Skills Program in 10 sessions (each lasted one hour). The data were analyzed by analysis of covariance using SPSS software. The results showed that the self-esteem of students with attention deficit/hyperactivity disorder was increased significantly in exprement group in comparison with the control group (P= 0.01) and this effect lasted for one month after intervention. It is concluded that teaching social skills to students with attention deficit/hyperactivity disorder can enhance their self-esteem Therefore, preparing schedueled social skills programs and including this program in training programs of these children as complementary education can be useful.پژوهش حاضر بهمنظور بررسی اثربخشی آموزش مهارتهای اجتماعی بر عزّتنفس دانشآموزان مبتلا به اختلال کمتوجهی و بیشفعالی انجام شد. این پژوهش یک مطالعۀ شبه آزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعۀ آماری دانشآموزان پسر 8 - 12 سالۀ مبتلا به اختلال کمتوجهی و بیشفعالی در مقطع ابتدایی شهر تهران بودند. 32 نفر از این دانشآموزان به شیوۀ نمونهگیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (16 نفر در هر گروه) قرار گرفتند و سپس با استفاده از پرسشنامههای اطلاعات سیاهۀ رفتاری کودک ( آخنباخ/1978) و عزت نفس کوپر اسمیت (1967) سنجیده شدند. گروه آزمایش طی 10 جلسۀ یک ساعته، تحت آموزش برنامۀ مهارتهای اجتماعی قرار گرفتند. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس تک متغیری با استفاده از نرمافزار آماری SPSS تحلیل شد. نتایج پژوهش نشان داد که با آموزش مهارتهای اجتماعی، عزّت نفس دانشآموزان پسر مبتلا به اختلال کمتوجهی و بیش فعالی به طور معناداری افزایش یافت (01/0=P) و این اثر تا یک ماه بعد از جلسات آموزشی تداوم داشت. از یافتههای بهدست آمده میتوان نتیجه گرفت که آموزش مهارتهای اجتماعی به دانشآموزان مبتلا به اختلال کمتوجهی و بیش فعالی میتواند، میزان عزّتنفس آنها را افزایش دهد، لذا تدوین برنامههای مدون آموزش مهارتهای اجتماعی و گنجاندن آن در برنامههای آموزشی این کودکان به عنوان آموزش مکمل، مفید خواهد بود.https://www.ceciranj.ir/article_77191_6d6673e3fdaf6928c970c8ec852dbd67.pdfانجمن علمی کودکان استثنایی ایرانتوانمندسازی کودکان استثنایی2588-34889220180622Effectiveness of training and attention exercises on spelling ability and academic performance of students with learning disabilitiesاثربخشی آموزش و تمرین توجه بر توانایی املاءنویسی و عملکرد تحصیلی دانشآموزان با ناتوانی یادگیری39497719210.22034/ceciranj.2018.77192FAافسانهتاجیککارشناس ارشد مشاوره و راهنمایی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایرانتقیپور ابراهیماستادیار دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایرانسید علیحسینی المدنیاستادیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایرانJournal Article20181114The purpose of this study was to determine the effectiveness of training and attention exercises on spelling ability and academic performance of students with learning disabilities. The present study was a semi-experimental study with pre-test, post-test and follow-up dwsign and control group, and statistical population consisted of third-grade female students of Shahriyar and Malard, the number of which was 23839 during academic year 96-95. The students were selected using random cluster sampling method from 4 districts, from which Malard and Shahriar districts were chosen, from among 260 schools of these 2 districts, Hajia Noori, Maryam and Hazrat Zaynab schools were selected. Finally, from each school, two classes were chosen and after screening the students by Iowa Raven Test, and teacher-made spelling test 30 students were chosen and assigned to two groups of 15 girls. In addition, for evaluating the educational performance, teacher-made educational performance test was utilized. The students participated in Fletcher’s 2007 training program twice a week during ten sessions of 45 minutes. To analyze the data, mixed variance analysis with repeated measurements was used. Results showed the effectiveness of attention teaching and exercises on improving the ability of spelling (P=0.0001, F=21.19) and academic performance in students with learning disabilities (F=22.67, P=0.001). Since attention teaching and exercises improves spelling ability and educational performance, teachers can use this method in the schools to prevent spelling problems and decline in educational performance.هدف از این پژوهش تعیین اثربخشی آموزش و تمرین توجه بر توانایی املاءنویسی و عملکرد تحصیلی دانشآموزان با ناتوانی یادگیری بود<strong>. </strong>روش پژوهش نیمهآزمایشی با گروه گواه و طرح پیشآزمون و پسآزمون و پیگیری سه ماهه بود. جامعۀ آماری، کلیۀ دانشآموزان دختر سوم ابتدایی شهریار و ملارد بهتعداد 23839 نفر در سال 96-۹۵ بودند. روش نمونهگیری تصادفی خوشهای از 4 منطقه بود، که دو منطقۀ ملارد و شهریار انتخاب و از 260 مدرسه، سه مدرسه حاجیه نوری، مریم و حضرت زینب انتخاب شدند. از هر مدرسه 2 کلاس و پس از غربالگری با آزمون هوشی ریون و آزمون املای معلم ساخته 30 نفر انتخاب و دو گروه 15 نفری شدند. علاوه بر دو آزمون هوش ریون و آزمون املای معلم ساخته، برای اندازهگیری عملکرد تحصیلی، آزمون معلم ساختۀ عملکرد تحصیلی نیز بهکار گرفته شد. و آزمون عملکرد تحصیلی 1395 با 30 سؤال توسط معلم تهیه شد. آموزش مبتنی بر برنامۀ فلچر 2007 طی ده جلسۀ 45 دقیقهای هفتهای دوبار اجرا شد. برای تحلیل دادهها از تحلیل واریانس مختلط با اندازهگیریهای مکرر استفاده شد. نتایج حاکی از اثربخشی آموزش و تمرین توجه بر توانایی املاءنویسی (19/21=F، 0001/0=P) و عملکرد تحصیلی دانشآموزان با ناتوانی یادگیری بود (67/22 =F، 001/0 =P) و تأثیر در مرحلۀ پیگیری پایدار ماند. از آنجا که آموزش و تمرین توجه به بالا بردن توانایی املاءنویسی و عملکرد تحصیلی منجر میشود، معلمان میتوانند از این روش برای پیشگیری از اختلال املاءنویسی و کاهش عملکرد تحصیلی و رفع این اختلال در مدارس استفاده کنند.https://www.ceciranj.ir/article_77192_0c7ad0db51304074c4d27ecaa5d0e74e.pdfانجمن علمی کودکان استثنایی ایرانتوانمندسازی کودکان استثنایی2588-34889220180622Relationship between mother- child interaction and symptoms of anxiety disorders in deaf and hard-of-hearing childrenارتباط تعامل مادر-کودک با نشانههای اختلالهای اضطرابی در کودکان ناشنوا و نیمهشنوا51637738910.22034/ceciranj.2018.77389FAسعیدآریاپوراندانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه ملایر، ملایر، همدان،Journal Article20181116The purpose of the current study was to examine the relationship between mother- child relationship and symptoms of anxiety disorders in deaf and hard-of-hearing children. The research method was correlation analysis. From among the mothers of children with hearing problems in Brojerd, Malayer, Toyserkan and Nahavand, 69 mothers (36 mothers of deaf and 33 mothers of hard-of- hearing) participated in study uusing census method. The Spence's Children Anxiety Scale-Parent Version (1992) and Child-Parent Relationship Scale (1998) were used for data collection and Multivariate Analysis of Variance (MANOVA), Pearson correlation coefficient and stepwise regression was used for data analysis. Results: Results indicated that 15.15% of deaf children, and 8.33% of hard-of-hearing children had symptoms of anxiety disorders. Results of MANOVA indicated that symptoms of anxiety disorders and dimensions of mother-child relationship didn’t differ between deaf and hard-f-hearing children; but social anxiety in hard-of-hearing children and fear of physical injury in deaf children were higher. Results of Pierson correlation coefficient showed that the closeness of mother-child relationship was negatively and conflict in mother-child relationship was positively correlated with anxiety disorders. According to regression analysis, the closeness of mother-child relationship negatively predicted symptoms of anxiety disorders. According to the results, teaching mother-child relationship to mothers of children with hearing problems is suggested to decrease the symptoms of anxiety disorders among these children.هدف پژوهش حاضر بررسی رابطۀ تعامل مادر-کودک با نشانههای اختلالهای اضطرابی در کودکان ناشنوا و نیمهشنوا بود. روش پژوهش همبستگی بود. از میان مادران دارای کودکان با مشکلات شنوایی، در شهرستانهای بروجرد، ملایر، تویسرکان و نهاوند به صورت سرشماری، 69 مادر (37 مادر کودکان ناشنوا و 32 مادر کودکان نیمهشنوا)انتخاب شدند و در پژوهش شرکت کردند. برای جمعآوری دادهها از مقیاسهای اضطراب کودکان اسپنس: نسخۀ والدین (1992) و رابطۀ مادر-کودک (1998) و برای تجزیه و تحلیل دادهها از تحلیل واریانس چندمتغیری (مانوا)، همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیری با روش گامبهگام استفاده شد. نتایج نشان داد که 15/15 درصد کودکان ناشنوا و 33/8 درصد کودکان نیمهشنوا از نشانههای کلی اختلالهای اضطرابی بهرهمند بودند. نتایج آزمون مانوا نشان داد که نشانههای اختلالهای اضطرابی و ابعاد رابطۀ کودک- مادر در دو گروه کودکان ناشنوا و نیمهشنوا تفاوت نداشت؛ اما در کودکان نیمهشنوا اضطراب اجتماعی و در کودکان ناشنوا ترس از جراحت جسمانی بیشتر بوده است. نتایج همبستگی پیرسون نشان داد که ارتباط نزدیک مادر-کودک با اختلالهای اضطرابی رابطۀ منفی و تعارض مادر-کودک با اختلالهای اضطرابی رابطۀ مثبت داشت. ارتباط نزدیک مادر-کودک به صورت منفی نشانههای اختلالهای اضطرابی کودکان دارای مشکلات شنوایی را پیشبینی کرده است. براساس نتایج، آموزش ارتباط مادر-کودک به مادران کودکان دارای مشکلات شنوایی برای کاهش نشانههای اختلالهای اضطرابی آنها پیشنهاد میشود.https://www.ceciranj.ir/article_77389_8c0e5fa13e084fafc787bb0f418567e5.pdfانجمن علمی کودکان استثنایی ایرانتوانمندسازی کودکان استثنایی2588-34889220180622Effectiveness of parent-child relationship-oriented group interventions on symptoms reduction among 6-11 years old children with attention-deficit/hyperactivity disorderاثربخشی مداخلات گروهی مبتنی بر رابطۀ والد-کودک بر کاهش نشانههای کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی/ کمبود توجه 6-11 سال65747739010.22034/ceciranj.2018.77390FAنسرینمحمودیدانشجوی دکترای تخصصی رشتۀ روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانرقیهموسویاستادیار و هیئت علمی گروه علوم تربیتی دانشگاه شاهد، تهران، ایرانباقرغباری بناباستاد گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، ایرانJournal Article20181116The present study was conducted in order to investigate the effectiveness of parent-child relationship-oriented group interventions on symptoms reduction in 6-11 years old children with attention-deficit/hyperactivity disorder. In a quasi-experimental study using pre-test and post-test design with three experimental groups of 1. drug therapy, 2. combined (drug therapy and family-oriented intervention) and 3. family-oriented intervention, mothers of 30 children with ADHD disorder were randomly selected from the educational districts, schools and students of Tehran using multi-stage cluster sampling method, and were placed in three groups. The combined and family-oriented groups were trained in a parent-child relationship group for 10 sessions and the drug therapy group received only medication. Subjects were assessed by Canners’ Parenting Scale in two stages (before intervention and after intervention). Data were analyzed using covariance analysis. The results of the present study showed that the implementation of a parent-child-based educational program resulted in a significant reduction in symptoms of ADHD among children in both the combined and family-oriented group. Parent-child relationship education is effective in symptoms reduction among children with ADHD. Therefore, it is suggested that therapists use this method to help children of this particular group.هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر رابطۀ والد-کودک، بر کاهش نشانههای کودکان 6-11 سالۀ مبتلا به اختلال بیش فعالی/ کمبود توجه بود. در یک مطالعۀ شبهتجربی با استفاده از طرح پیشآزمون و پسآزمون با سه گروه آزمایشی 1- دارودرمانی، 2-ترکیبی (دارودرمانی و آموزش) و 3- آموزش، مادران 30 کودک مبتلا به اختلال بیش فعالی/ کمبود توجه، بهصورت روش نمونهگیری چندمرحلهای (انتخاب تصادفی در مناطق آموزش و پرورش تهران، مدارس و دانش آموزان) انتخاب و به سه گروه تقسیم شدند. گروه ترکیبی و آموزش به مدت 10 جلسه تحت آموزش برنامۀ گروهی آموزش مبتنی بر رابطۀ والد-کودک قرار گرفت و گروه دارودرمانی فقط دارو دریافت کردند. آزمودنیها به وسیلۀ مقیاس کانرز قبل از مداخله و بعد از مداخله ارزیابی شدند. دادهها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد که اجرای برنامۀ آموزشی مبتنی بر رابطۀ والد-کودک به همراه دارودرمانی منجر به کاهش معنادار نشانههای اختلال بیش فعالی و نقص توجه در کودکان شده است. بنابراین، آموزش مبتنی بر رابطۀ والد-کودک به همراه دارودرمانی در کاهش معنادار نشانههای اختلال بیش فعالی و نقص توجه کودکان مؤثر است؛ لذا پیشنهاد میشود درمانگران از این روش برای کمک به این گروه از کودکان استفاده کنند.https://www.ceciranj.ir/article_77390_4309e12de486d7e6a1af9c336ffce9d0.pdfانجمن علمی کودکان استثنایی ایرانتوانمندسازی کودکان استثنایی2588-34889220180622Designing and studying effectiveness of family-based training program on marital satisfaction and mental health of mothers of gifted girlsطراحی و بررسی اثربخشی برنامۀ آموزشی خانوادهمحور بر رضامندی زوجیت و سلامت روان مادران دختران تیزهوش75887739210.22034/ceciranj.2018.77392FAمرجانعلی زادهدانشجوی دکترا و عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز، اهواز، ایرانخدیجهابوالمعالی: دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامیواحدرودهن، رودهن، ایرانعلی اکبرارجمندنیادانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20181116The purpose of the present study was designing and studying effectiveness of family-based training program on marital satisfaction and mental health of mothers of gifted girls. Study method was quasi-experimental with pre-test, post-test and follow up design with control group. The study population included mothers of gifted girls. Subjects were selected by cluster random sampling method, so that 30 mothers of gifted girls participated in the study. Subjects were divided into two groups randomly (experiment and control group), each of which consisted of 15 subjects. Experiment group received 12 sessions of family based training program each lasting for 90 minutes, while control group did not receive any intervention. The tools of present research were Afrooz Marital Satisfaction Scale (2010) and Goldberg & Hiller General Health Questionnaire (1979). Data were analyzed using mixed variance analysis. The findings showed that there was significant decrease in mental health and subscales mean scores (somatic symptoms, anxiety, social dysfunction, depression) and increase in marital satisfaction mean scores of experiment group in the post-test in comparison with control group (P<0.0001). Also, significant difference among scores in post-test and follow up was not detected (P>0.05). Family- based training program led to improvement of the marital satisfaction and mental health of mothers of gifted girls. Therefore, paying attention to the variables such as marital satisfaction and mental health are essential, and planning for providing family-based training program for this population is of particular importance.
<strong> </strong>پژوهش حاضر با هدف طراحی و بررسی اثربخشی برنامۀ آموزشی خانوادهمحور بر رضامندی زوجیت و سلامت روان مادران دختران تیزهوش انجام شد.پژوهش حاضر، یک مطالعۀ شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون، پیگیری و گروه کنترل بود. جامعۀ آماری این پژوهش را مادران دختران تیزهوش تشکیل دادند. برای انتخاب آزمودنیها از روش نمونهگیری تصادفی خوشهای استفاده شد، به طوری که در این پژوهش 30 نفر از مادران دختران تیزهوش شرکت کردند. آزمودنیها به صورت تصادفی به دو گروه 15 نفری تقسیم شدند و در یک گروه آزمایش و یک گروه کنترل قرار گرفتند. به گروه آزمایش، برنامۀ آموزشی خانوادهمحور در 12 جلسۀ 90 دقیقهای آموزش داده شد، ولی به گروه کنترل این نوع آموزش ارائه نشد. ابزارهای پژوهش مقیاس رضامندی زوجیت افروز (1389) و پرسشنامۀ سلامت عمومی گلدبرگ و هیلر (1979) بود. دادهها با آزمون آماری تحلیل واریانس مختلط تحلیل شد.نتایج نشان داد که در پسآزمون، میانگین نمرات سلامت روان و خردهمقیاسهای آن (علائم جسمانی، اضطراب و اختلال خواب، کارکرد اجتماعی، علائم افسردگی) در گروه آزمایش به طور معناداری کمتر از گروه کنترل و میانگین نمرات رضامندی زوجیت گروه آزمایش بهطور معناداری بیشتر از گروه کنترل بود (0001/0P<). همچنین تمامی نمرات در مرحلۀ پسآزمون نسبت به پیگیری تفاوت معناداری نداشتند(05/0P>).برنامۀ آموزشی خانوادهمحور باعث بهبود رضامندی زوجیت و سلامت روان مادران دختران تیزهوش شد. بنابراین، توجه به متغیرهایی از جمله رضامندی زوجیت و سلامت روان ضروری است و برنامهریزی برای ارائه برنامۀ آموزشی خانوادهمحور به این گروه از افراد اهمیت ویژهای دارد.https://www.ceciranj.ir/article_77392_f7e00e679176622e85a62c1df7c200be.pdfانجمن علمی کودکان استثنایی ایرانتوانمندسازی کودکان استثنایی2588-34889220180622Effectiveness of Applied Behavioral Analysis (ABA) on social skills development of children with autism spectrum disorderتأثیر آموزش تحلیل رفتار کاربردی بر رشد مهارتهای اجتماعی کودکان با اختلال طیف اتیسم89987785110.22034/ceciranj.2018.77851FAسهیلاجهانداردانشجوی دکترا روانشناسی،دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه، کرمانشاه، ایرانکیوانکاکابراییدانشیار روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه، کرمانشاه، ایران0000-0002-9970-4854Journal Article20181117The aim of present study was to investigate the effectiveness of Applied Behavioral Analysis on social skills development of children with autism spectrum disorder. The study was a quasi-experimental research with a pre-test-post-test-follow-up with control group. A sample of 30 children with the diagnosis of autism spectrum disorder in Kermanshah is selected using available sampling method, who were randomly assigned to experiment and control groups of 15. The experiment group received social skills training program for 8 months using applied behavioral analysis method. The research tool was <em>Winelend</em> Social Growth <em>Scale</em> and the data were analyzed using SPSS19. The findings showed that there is a significant difference between the pre-test and post-test scores (eight month intervals) and the follow-up (one month interval) of the experiment group in social skill growth (p<0/01). The results of this study show that the therapeutic method of applied behavioral analysis is effective for improving the social skills of children with autism spectrum disorder. Therefore, the implementation of this therapeutic approach is recommended along with the rest of the treatments.پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر آموزش روش تحلیل رفتار کاربردی بر رشد مهارتهای اجتماعی کودکان با اختلال طیف اتیسم انجام شد. طرح پژوهش شبهآزمایشی از نوع پیشآزمون – پسآزمون - پیگیری با گروه گواه بود. تعداد 30 کودک با تشخیص اختلال طیف اتیسم از روش نمونهگیری در دسترس در شهر کرمانشاه انتخاب و با انتساب تصادفی به دو گروه 15 نفرۀ آزمایش و گواه تقسیم شدند. گروه آزمایشی به مدت 8 ماه برنامۀ آموزش مهارتهای اجتماعی را از طریق روش تحلیل رفتار کاربردی دریافت کردند. ابزار پژوهش مقیاس رشد اجتماعی واینلند بود و دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS، نسخۀ 19 تحلیل شد. یافتهها نشان داد که بین نمرات پیشآزمون و پسآزمون(فاصلۀ هشت ماه) و پیگیری(فاصلۀ یک ماه) گروه آزمایش در زیر مقیاسهای مهارت اجتماعی تفاوت معنادار وجود دارد(01/0> p). نتایج پژوهش نشان داد که روش درمانی تحلیل رفتار کاربردی بر بهبود مهارت اجتماعی کودکان پسر طیف اتیسم تأثیرگذار بوده است. لذا اجرای این روش درمانی در کنار بقیۀ درمانها توصیه میشود.
کلید واژههاhttps://www.ceciranj.ir/article_77851_8570cce54d7be9f79d0fd44339362a93.pdfانجمن علمی کودکان استثنایی ایرانتوانمندسازی کودکان استثنایی2588-34889220180622Effictiveness of prospective memory-based cognitive rehabilitation program on behavioral problems and working memory of children with attention deficit/hyperactivity disorderاثربخشی برنامۀ توانبخشی شناختی مبتنی بر حافظۀ آیندهنگر بر مشکلات رفتاری و حافظۀ فعال کودکان با اختلال کاستی توجه بیشفعالی991107739910.22034/ceciranj.2018.77399FAحدیثموسیزاده مقدمدانشجوی دکتری روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران،علی اکبرارجمندنیادانشیار گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانغلامعلیافروزاستاد ممتاز گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0001-9819-6790باقرغباری بناباستاد گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20181116Present study was aimed to investigate the effectiveness of prospective memory-based cognitive rehabilitation program on behavioral problems and working memory in children with attention deficit/hyperactivity disorder. The present research was a semi-experimental study with pre-test, post-test design and control group. The participants were 32 girls with attention deficit/hyperactivity disorder from schools in Kermanshah city who were chosen using convenient sampling method. Subjects were divided into experiment and control groups, each group consisting of 16 children. The experiment group received 18 sessions of prospective memory-based cognitive rehabilitation program, while the control group did not receive any training. The research tools were Rutter’s Child Behavior Questionnaire (1975) and Arjmandnia’s Working Memory Test Battery for Children (2017). Data were analyzed by MANCOVA. The results showed that prospective memory-based cognitive rehabilitation program had a significant effect on the behavioral problems and working memory of participants (P<0.0001). According to the findings, of prospective memory-based cognitive rehabilitation program improves behavioral problems and working memory in children with attention deficit/hyperactivity disorder. So, this program can be used to improve behavioral problems and working memory of these children, and planning for providing prospective memory-based cognitive rehabilitation program for them has particular importanceپژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی برنامۀ توانبخشی شناختی مبتنی بر حافظۀ آیندهنگر بر مشکلات رفتاری و حافظۀ فعال کودکان با اختلال کاستی توجه بیشفعالی انجام شد.این پژوهش، یک مطالعۀ شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون و گروه کنترل بود. در این پژوهش 32 دختر با اختلال کاستی توجه بیشفعالی شرکت کردند که به روش دردسترس از مدارس شهر کرمانشاه انتخاب شده بودند. آزمودنیها به دو گروه 16 نفری آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش، برنامۀ توانبخشی شناختی مبتنی بر حافظۀ آیندهنگر را در 18 جلسه دریافت کردند، در حالیکه به گروه کنترل این آموزش ارائه نشد. ابزارهای پژوهش پرسشنامۀ مشکلات رفتاری راتر (1975) و مجموعه آزمون حافظۀ فعال برای کودکان ارجمندنیا (1396) بود. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری تحلیل شد. نتایج نشان داد که برنامۀ توانبخشی شناختی مبتنی بر حافظۀ آیندهنگر بر مشکلات رفتاری و حافظۀ فعال آزمودنیها تأثیر معناداری داشت (0001/0P<). بر اساس یافتهها، برنامۀ توانبخشی شناختی مبتنی بر حافظۀ آیندهنگر مشکلات رفتاری و حافظۀ فعال کودکان با اختلال کاستی توجه بیشفعالی را بهبود بخشید. بنابراین، میتوان از این برنامه بهمنظور بهبود مشکلات رفتاری و حافظۀ فعال چنین کودکانی بهره برد و برنامهریزی برای استفاده از برنامۀ توانبخشی شناختی مبتنی بر حافظۀ آیندهنگر برای آنها اهمیت ویژهای دارد.https://www.ceciranj.ir/article_77399_65d64e2f7d6d11f8d9d12cf5352dca79.pdfانجمن علمی کودکان استثنایی ایرانتوانمندسازی کودکان استثنایی2588-34889220180622Designing, development and effectiveness of social animation program on communication and social skills of children with autism spectrum disorderطراحی، ساخت و اثربخشی برنامۀ پویانمایی اجتماعی بر مهارتهای ارتباطی و اجتماعی کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم1111227740010.22034/ceciranj.2018.77400FAفرشتهیاقوتیدانشجوی دکترای روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایرانسعیدحسن زادهدانشیار گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0001-9986-0120مسعودغلامعلی لواسانیدانشیار گروه روانشناسی تربیتی و مشاوره، دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0003-0958-1027سوگندقاسم زادهاستادیار گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20181116The aim of this study was to design and construct a social animation program for children with autism disorders and its effectiveness on communication and social skills of these children. The present study was a quasi-experimental study with control group and pre-test and post-test design. The statistical population included all children with autism spectrum disorder in Tehran, from among which 16 boys with autism in the age range of 5 to 10 years old were selected by convenience sampling method and then randomly assigned into two experiment and control groups. Then, the children of the experiment group participated in 30 one hour sessions, three days a week including social animation program, which in addition to animation, included the use of finger and hand puppets, puzzles, cartoon illustrations, emotional masks, and family-focused games. Parents in both groups responded to the Autism Assessment Evaluation (ATEC) (Rimland & Adelsen, 2011) before and after intervention. To analyze the data, multivariate covariance analysis and SPSS-21 software was used. The scores of the experiment group in the post-test stage showed a significant decrease in all test subscales (communication, social, cognitive, and repetitive and stereotypical behaviors) compared to pretest, and also there is a significant difference between the two groups in all test subscales (P<0.001). It can be concluded that reducing the scores in the subscales of the the Autism Assessment Evaluation is due to improvement in the performance of these children. The results show that the above program is effective in improving the communication and social skills of children with autism spectrum disorder.پژوهش حاضر با هدف طراحی و ساخت برنامۀ پویانمایی اجتماعی برای کودکان مبتلا به اختلال اتیسم و اثربخشی آن بر مهارتهای ارتباطی و اجتماعی این کودکان انجام شد. پژوهش حاضر یک مطالعۀ شبه آزمایشی با گروه کنترل و پیشآزمون- پسآزمون بود. جامعۀ آماری پژوهش، شامل کلیۀ کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم شهر تهران بود که از میان آنها 16 پسر با اتیسم خفیف در بازۀ سنی 5 - 10 سال به صورت نمونهگیری در دسترس انتخاب شده و سپس به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه گمارده شدند. سپس کودکان گروه آزمایش در 30 جلسۀ یک ساعته، سه روز در هفته، شرکت کرده و برنامۀ پویانمایی اجتماعی را دریافت کردند که علاوه بر پویانمایی، شامل بهکارگیری عروسکهای دستی و انگشتی، پازل، کارتهای مصور داستان، ماسکهای هیجانی، و بازیهای خانوادهمحور بود. والدین در هر دو گروه قبل و پس از مداخله به فهرست ارزیابی درمان اتیسم(ATEC)( ریملند و ادلسن، 2012) پاسخ دادند. برای تحلیل دادهها با استفاده از نرم افزار Spss نسخۀ 21، از آزمون تحلیل کواریانس چندمتغیری استفاده شد. نمرات گروه آزمایش در مرحلۀ پسآزمون کاهش معناداری در تمام خرده مقیاسهای آزمون(کارکرد ارتباطی، اجتماعی، شناختی، و رفتارهای تکراری و کلیشهای) نسبت به پیشآزمون دارد و همچنین بین دو گروه در تمام خرده مقیاسهای آزمون تفاوت معنادار وجود دارد (001/0P<). بنابراین، میتوان چنین نتیجهگیری کرد که کاهش نمرات در خرده مقیاسهای فهرست ارزیابی درمان اتیسم ناشی از بهبود عملکرد این کودکان است. نتایج نشان میدهد برنامۀ فوق بهمنظور ارتقاء مهارتهای ارتباطی و اجتماعی کودکان طیف اتیسم اثربخش است.https://www.ceciranj.ir/article_77400_41c314dfeec690ec9a2d3bee5555d61e.pdf