انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 9 1 2018 03 21 Designing and validation Arsh Leisure Time Program for improvement of working memory, cognitive capacity and communication skills of slow paced students تدوین و اعتباریابی برنامۀ اوقات فراغت عرش به منظور تقویت حافظۀ فعال، ظرفیت شناختی و مهارت‌های ارتباطی دانش‌آموزان آهسته‌گام 7 20 68952 10.22034/ceciranj.2018.68952 FA سیده‌ سمیه جلیل‌آبکنار دانشجوی دکتری روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0003-0496-8273 غلامعلی افروز استاد ممتاز گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0001-9819-6790 علی اکبر ارجمندنیا دانشیار گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی دانشگاه تهران، تهران، ایران باقر غباری بناب استاد گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2018 09 10 The purpose of the present study was designing and validation of Arsh Leisure Time Program for improvement of working memory, cognitive capacity and communication skills of slow paced students. The present research was a fundamental research. The study population included professionals in the field of psychology and education of exceptional children, educators of family education, and mothers of slow paced students. 3 professors in the field of psychology and education of exceptional children, 3 educators of family education, and 3 mothers of slow paced students participated in this study. They were selected by purposive sampling method. Validation process of program was done in five steps: study of program theoretical principles, literature review and review of current programs, designing contents of the program, validation of program contents and explaining the validation of program contents. Delfy approach for designing program contents, triangulation of investigator for validation, reliability coefficient of criterion tests (agreement percent method) for determining of reliability and Lasheh method for determining content validation index was used. findings showed that Arsh Leisure Time Program has high validity and reliability for improving working memory, cognitive capacity and communication skills of slow paced students. Using Arsh Leisure Time Program, that has high validity and reliability, it is possible to improve working memory, cognitive capacity and communication skills of slow paced students. پژوهش حاضر با هدف تدوین و اعتباریابی برنامۀ اوقات فراغت عرش به‌منظور تقویت حافظه فعال، ظرفیت شناختی و مهارت‌های ارتباطی دانش‌آموزان آهسته‌گامانجام شد. پژوهش از نوع بنیادی بود. جامعۀ آماری این پژوهش را متخصصان روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، مدرسان آموزش خانواده و مادران نوجوانان آهسته‌گام تشکیل می‌دادند. نمونۀ آماری این پژوهش سه استاد روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، سه نفر از مدرسان آموزش خانواده و سه نفر از مادران نوجوانان آهسته‌گام با تحصیلات دیپلم و بالاتر بودند که به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. روند اعتباریابی برنامه در پنج گام؛ بررسی مبانی نظری برنامه، بررسی پیشینه و برنامه‌های موجود، تدوین محتوای برنامه، اعتباریابی محتوای برنامه و تبیین اعتباریابی برنامه انجام شد. به‌منظور تدوین محتوا، مثلث‌سازی بررسی‌کننده برای اعتباریابی، ضریب پایایی آزمون‌های وابسته به ملاک (روش درصد توافق) از رویکرد دلفی و به‌منظور تعیین پایایی و روش لاشه برای محاسبۀ شاخص روایی محتوایی برنامه استفاده شد. یافته‌ها نشان داد که برنامۀ اوقات فراغت عرش به‌منظور تقویت حافظۀ فعال، ظرفیت شناختی و مهارت‌های ارتباطی دانش‌آموزان آهسته‌گام از روایی و اعتبار بالایی بهره‌مند است. بنابراین، با استفاده از برنامۀ اوقات فراغت عرش که روایی و اعتبار بالایی دارد، می‌توان حافظۀ فعال، ظرفیت شناختی و مهارت‌های ارتباطی دانش‌آموزان آهسته‌گام را تقویت کرد.

https://www.ceciranj.ir/article_68952_fdf3eb68566008d907068200a1ec27a3.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 9 1 2018 03 21 Effectiveness of play therapy on motor skills and visual-motor integration of toddlers with preterm birth تأثیر بازی‌درمانی بر مهارت‌های حرکتی و یکپارچگی دیداری- حرکتی نوپایان دارای تولد زودرس 21 32 68953 10.22034/ceciranj.2018.68953 FA مونا رضایی دانشجوی دکترای تخصصی گروه تربیت‌بدنی و علوم ورزشی واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران عبداله قاسمی استادیار گروه تربیت‌بدنی و علوم ورزشی واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران علی کاشی استادیار گروه رفتار حرکتی پژوهشگاه تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، تهران، ایران سید محمد کاظم واعظ موسوی استاد گروه تربیت‌بدنی و علوم ورزشی دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران Journal Article 2018 09 10 The purpose of this study was to evaluate the effectiveness of play therapy on motor skills and visual-motor integration of children aged 2 to 4 years of age with preterm birth. This study was an experimental research with pre-test, post-test control group design. The statistical population consisted of children aged 2 to 4 years old with a preterm birth in Amol, Iran. The sample of this study, who were qualified according to inclusion criteria, included 20 children who were selected by available sampling method and then randomly assigned to experimental and control groups. The experimental group (n=10) participated in 24 sessions (8 weeks, 3 sessions per week for one hour) of play therapy, while the control group (n=10) did not participate in the intervention. Study tools included Peabody Development Motor Scales (Folio & Fewell, 2000) and Test of Visual-Motor Integration (Beery, Buktenica & Beery, 2010). Data were analyzed using analysis of covariance; ANCOVA. Results of two separate tests of covariance analysis showed that the experimental group had better scores in total motor quotient (p < 0.0) and visual-motor integration (p < 0.05) in comparison to control group. The results of this study showed that the scores of motor development and visual-motor integration tests of the experimental group were higher than the control group. Therefore, a special rehabilitation program is needed to compensate for the delayed motor development and improving the visual-motor integration of preterm children. این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی بازی‌درمانی بر روی مهارت‌های حرکتی و یکپارچگی دیداری- حرکتی کودکان 2 - 4 سال دارای تولد زودرس انجام شد. - این مطالعه، آزمایشی و از نوع پیش‌آزمون- پس‌آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعة آماری پژوهش، کودکان 2 - 4 سال دارای تولد زودرس شهرستان آمل بودند. نمونۀ پژوهش که دارای معیارهای ورود به مطالعه بودند شامل 20 کودک بود که به روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب شدند و سپس به صورت تصادفی در دو گروه آزمایشی و کنترل جای گرفتند. گروه آزمایشی (10 کودک) در 24 جلسه (8 هفته، هفته‌ای 3 جلسه، هر جلسه یک ساعت) مداخلۀ بازی‌درمانی شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل (10 کودک) در مداخله شرکت نکردند. ابزارهای این مطالعه نسخة دوم مقیاس رشد حرکتی پی‌بادی (فولیو و فیوئل، 2000) و ویرایش ششم آزمون رشدی یکپارچگی دیداری- حرکتی بیری (بیری، بوکتنیکا و بیری، 2010) بود. داده‌های حاصل با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس تحلیل شد. یافته‌ها نشان دادند که نمرات آزمون بهرة حرکتی کل (05/0>P) و یکپارچگی دیداری- حرکتی (05/0>P) در گروه آزمایشی به طوری معناداری بیشتر از نمرات گروه کنترل بود. نتایج این پژوهش نشان داد که پس از اِعمال مداخلۀ بازی‌درمانی، رشد حرکتی و یکپارچگی دیداری- حرکتی گروه آزمایشی بیشتر از گروه کنترل شد. بنابراین، در این دو حوزه به برنامة توانبخشی ویژه‌ای نیاز است تا باعث جبران تأخیر رشد حرکتی و بهبود یکپارچگی دیداری- حرکتی کودکان دارای تولد زودرس شود.

https://www.ceciranj.ir/article_68953_31de30ca9911527082e67d0ef250e272.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 9 1 2018 03 21 Comparison of social adjustment and emotional intelligence of students with and without behavioral disorder مقایسۀ سازگاری اجتماعی و هوش هیجانی در دانش‌آموزان با و بدون اختلال رفتاری 33 40 68955 10.22034/ceciranj.2018.68955 FA المیرا اعزازی بجنوردی کارشناس ارشد مشاوره خانواده، گروه مشاوره، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران طاهره قزاقی کارشناس ارشد روان‌شناسی عمومی، گروه روان‌شناسی، واحد ورامین- پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، ایران میثم رادفر کارشناس ارشد روان‌شناسی شخصیت، گروه روان‌شناسی، واحد ورامین- پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، ایران فاطمه شریفی کارشناس ارشد روان‌شناسی تربیتی، گروه روان‌شناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران احمد علی اسدپور استادیار، گروه علوم اجتماعی، واحد بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرعباس، ایران Journal Article 2018 09 10 Aim: The purpose of the present study was to compare social adjustment and emotional intelligence of students with and without behavioral disorder. Methods: The present research was a causal-comparative research. The study population included students with behavioral disorder and normal students. 70 students aged 15-18 years old participated in this study and were divided into two groups of 35. The first group contained 35 students with behavioral disorder who were selected using convenient sampling method; while the students assigned to the second group were selected from among normal students using random sampling method. The instruments of this research were Bell's Social Adjustment Questionnaire and Bradberry and Greave's Emotional Intelligence Questionnaire. Data were analyzed using MANOVA. Results: findings showed that social adjustment and emotional intelligence among normal students was significantly higher than the students with behavioral disorder (P>0.05). Conclusion: social adjustment and emotional intelligence in students with behavioral disorder was less than the normal students. Therefore, requires specific rehabilitation program in order to increase social adjustment and emotional intelligence in students with behavioral disorder. پژوهش حاضر با هدف مقایسۀ سازگاری اجتماعی و هوش هیجانی در دانش‌آموزان با اختلال رفتاری و دانش‌آموزان عادی انجام شد. این پژوهش از نوع علّی مقایسه‌ای بود. جامعۀ آماری پژوهش دانش‌آموزان با اختلال رفتاری و عادی شهر تهران بودند؛ در این پژوهش 70 دانش‌آموز 15 - 18 ساله شرکت کردند و به دو گروه 35 نفری تقسیم شدند. گروه اول از دانش‌آموزان اختلال رفتاری داشتند که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند؛ در حالی که گروه دوم، از میان دانش‌آموزان عادی به روش تصادفی ساده انتخاب شده بودند. ابزارهای این پژوهش پرسشنامۀ سازگاری اجتماعی بل و پرسشنامۀ هوش هیجانی برادبری و گریوز بود. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس چند متغیری تحلیل شد. یافته‌ها نشان داد که سازگاری اجتماعی و هوش هیجانی در دانش‌آموزان عادی به‌طور معناداری بیشتر از دانش‌آموزان با اختلال رفتاری بود (05/0P<). نتایج نشان داد سازگاری اجتماعی و هوش هیجانی دانش‌آموزان با اختلال رفتاری کم‌تر از دانش‌آموزان عادی بود. بنابراین، در این حوزه به برنامۀ توانبخشی ویژه‌ای نیاز است تا سازگاری اجتماعی و هوش هیجانی دانش‌آموزان با اختلال رفتاری افزایش یابد.

https://www.ceciranj.ir/article_68955_4376f1beed2ae273df723b58cf234e9e.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 9 1 2018 03 21 Effectiveness of forgiveness training on mental health of mothers of children with behavioral disorder تأثیر آموزش بخشایش‌گری بر سلامت روانی مادران کودکان با اختلال رفتاری 41 50 68956 10.22034/ceciranj.2018.68956 FA زهرا مهدی پور پیله ورد دانشجوی کارشناسی ارشد روان‌شناسی عمومی، گروه روان‌شناسی، واحد ورامین- پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین- پیشوا، ایران سهیلا پایان استادیار، گروه معارف اسلامی، واحد کازرون، دانشگاه آزاد اسلامی، کازرون، ایران صدرا علی پور استادیار، گروه معارف اسلامی، واحد ماکو، دانشگاه آزاد اسلامی، ماکو، ایران سحر امین الشریعه کارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی، گروه روان‌شناسی، پردیس علوم تحقیقات خراسان رضوی، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران ثمینه بهادری جهرمی استادیار، گروه علوم اجتماعی، واحد بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرعباس، ایران Journal Article 2018 09 10 This research aimed to investigate the effect of forgiveness training on mental health of mothers of children with behavioral disorder. The present study was an experimental research by pre-test, post-test design with control group. The study sample included 32 mothers of children with behavioral disorder who were selected by random sampling method from elementary schools of Tehran city and randomly assigned to experimental and control group (each consisted of 16 individuals). The experimental group participated in 8 forgiveness training sessions (two sessions weekly; each lasted for 60 minutes), while control group did not participate in these sessions. The research tool used in present study was Goldberg and Hiller's General Health Questionnaire. Data were analyzed using multiple analysis of covariance through SPSS version 23. The findings of this research showed that there was significant decrease in mean scores of general health problems (somatic symptoms, anxiety, social dysfunction and depression) in experimental group after the intervention in comparison with control group (p < 0.0001). The forgiveness training led to improvement of the mental health of mothers of children with behavioral disorder. Therefore, specific educational and rehabilitation program is needed in order to increase general health of mothers of children with behavioral disorder. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر آموزش بخشایش‌گری بر سلامت روانی مادران کودکان با اختلال رفتاری انجام شد. پژوهش حاضر، یک مطالعۀ ‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون و گروه کنترل بود. نمونۀ آماری این پژوهش را 32 نفر از مادران کودکان با اختلال رفتاری تشکیل می‌دادند کهبه روش نمونه‌گیری تصادفی از مدارس ابتدایی شهر تهران انتخاب و به صورت تصادفی و به‌طور مساوی در یکی از دو گروه آزمایش و گروه کنترل (هر گروه 16 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایشی، در 8 جلسه آموزش بخشایش‌گری (هفته‌ای 2 جلسه؛ هر جلسه 60 دقیقه‌) شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل در این جلسات شرکت نداشت. آزمودنی‌ها با استفاده از پرسشنامۀ سلامت عمومی گلدبرگ و هیلر ارزیابی شدند. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیری با به‌کارگیری نرم‌افزار SPSS نسخۀ 23 تجزیه و تحلیل شد. نتایج آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیری نشان داد که بعد از مداخله، میانگین نمرات سلامت روانی و خرده‌مقیاس‌های آن (علائم جسمانی، اضطراب، نقص در عملکرد اجتماعی و افسردگی) در گروه آزمایش به‌طور معناداری کم‌تر از گروه کنترل بود (0001/0p <). ‌یافته‌ها نشان داد آموزش بخشایش‌گری باعث بهبود سلامت روانی مادران کودکان با اختلال رفتاری شد. بنابراین، برنامۀ آموزشی و توانبخشی ویژه‌ای نیاز است تا سلامت روانی مادران کودکان با اختلال رفتاری افزایش یابد.

https://www.ceciranj.ir/article_68956_386d29c6f0d76c1f47150a70278b3f51.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 9 1 2018 03 21 Effectiveness of problem solving training on behavioral problems of preschool children with behavioral disorder اثربخشی آموزش حل مسأله بر مشکلات رفتاری کودکان پیش‌دبستانی دارای اختلال رفتاری 51 64 68957 10.22034/ceciranj.2018.68957 FA کیوان کاکابرایی دانشیار گروه روانشناسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه‌، ایران 0000-0002-9970-4854 شیرین امامی آل اقا کارشناسی ارشد روانشناسی و عضو مرکز تحقیقات تازه های روانشناختی کاربردی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه Journal Article 2018 09 10 The aim of this study was to study the effectiveness of problem solving training on behavioral problems of preschool children with behavioral disorder. The design of present study was quasi experimental with pre-test, post-test and control group design. Statistical population of this study consisted of all preschoolers with behavioral problems in Kermanshah. Sample of this study consisted of 30 children who were selected using convenient sampling method and assigned to two groups (experimental and control group) randomly, each consisting of 15 children. The experimental group was trained by a problem solving program entitled "I can solve the problem". Gresham & Elliot`s (1990) Social Skills Rating (parent & teacher`s forms) was used to collect data. The obtained data were statistically analyzed by multivariate analysis of variance through SPSS software (version 20). The findings showed that there is a significant difference (p = 0.001) between the pre-test and post-test scores in all sub-scales of behavioral disorder including external, internal and hyperactive behaviors in the experimental group. Using problem-solving program is an appropriate method for improving behavioral disorders in preschool children with behavioral problems. Therefore, the need to pay attention to problem solving skills as part of school programs due to its effect on improving the behavioral problems of children with behavioral disorder is felt. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیرآموزش برنامۀ حل مسأله بر بهبود مشکلات رفتاری کودکان پیش‌دبستانی واجد اختلال رفتاری انجام شد. این مطالعه با روش شبه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه گواه انجام شد. جامعۀ آماری شامل کلیۀ کودکان مقطع پیش‌دبستانی شهر کرمانشاه است که از طریق روش نمونه‌گیری در دسترس تعداد 30 نفر دانش‌آموز پیش‌دبستانی انتخاب و با انتساب تصادفی به دو گروه آزمایشی (15 نفر) و گواه (15 نفر) تقسیم شدند. در این پژوهش گروه آزمایشی به صورت گروهی، 10 جلسۀ یک ساعته تحت آموزش برنامة حل مسألۀ «من می‌توانم مشکل را حل کنم» قرار گرفتند. برای جمع‌آوری داده‌ها از فرم والدین و مربیان پرسشنامۀ مهارت‌های اجتماعی گرشام و الیوت (1990) استفاده شد. تحلیل داده‌ها از طریق تحلیل واریانس چند متغیری و نرم‌افزار SPSS نسخۀ 20 انجام شد. نتایج حاکی از آن بود در گروه آزمایشی، بین نمرات پیش‌آزمون- پس‌آزمون در تمامی زیر مقیاس‌های مشکلات رفتاری شامل رفتارهای بیرونی‌، رفتارهای درونی و بیش‌فعالی تفاوت معناداری ( 001/0 p= ) وجود دارد. کاربرد برنامۀ حل مسأله در بهبود مشکلات رفتاری کودکان پیش‌دبستانی واجد اختلال رفتاری اثربخش است. لذا لزوم توجه به آموزش مهارت‌های حل مسأله، به عنوان بخشی از برنامه‌های مدارس به دلیل تأثیر آن بر بهبود مشکلات رفتاری کودکان دارای اختلال رفتاری احساس می‌شود.

https://www.ceciranj.ir/article_68957_9295222dcb54d54877db472cd24bb221.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 9 1 2018 03 21 Effectivenss of drama therapy on social skills and emotional recognition of children with high-functioning autism spectrum disorder بررسی اثربخشی نمایش درمانی بر مهارت‌های اجتماعی و بازشناسی هیجانی در کودکان اتیسم با عملکرد بالا 65 78 68959 10.22034/ceciranj.2018.68959 FA زهرا خلیلی کارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران مجتبی انصاری شهیدی استادیار گروه روانشناسی، گروه روانشناسی، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران Journal Article 2018 09 10 Objective: The aim of this research was to study the effectiveness of drama therapy on social skills and emotional recognition of children with high-functioning autism spectrum disorder. Method: The research was a semi-experimental study with pretest-posttest and control group design and 2-month follow-up. The statistical population of the study consisted of all children aged 7 to 12 years old with autism in Isfahan which consisted of a total number of 120 individuals. 30 individuals were selected through targeted sampling method and randomly assigned to two experimental and control groups. The experimental group received drama therapy in 20 sessions. The training was carried out in the group and all the instructors of the children completed Autism Measurement Scale, Matsun Social Skills Questionnaire and Ekman’s Facial Expression Recognition Test before and after the training, and after the follow-up period. Data were analyzed using SPSS-22 for reporting descriptive statistics and repeated measure ANOVA outcomes. Results: The results of the study showed that there is a significant difference between the mean of social skills of the experimental and control groups at the level of 0.05 at the post-test stage. Also, the results showed that there is a significant difference in the level of emotional recognition in the post-test phase between the experimental and control groups (p < 0.05). It was shown that the therapeutic presentation of social skills and emotional recognition of subjects participating in the experimental group increased (p < 0.05). Conclusion: Therefore, it can be concluded that drama therapy has been effective in improving social skills and emotional recognition of children with high-functioning autism spectrum disorder. Therefore, this method is recommended as an effective method for improving social skills, emotional recognition and other components of mental health. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر‌بخشی نمایش درمانی مهارت اجتماعی و بازشناسی هیجانی کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم با عملکرد بالا انجام شد. پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون و گروه کنترل و مرحلۀ پیگیری 2 ماهه انجام شد. جامعۀ آماری پژوهش کلیۀ کودکان 7 - 12 سالۀ مبتلا به اتیسم شهر اصفهان به تعداد 120 نفر بودند. با روش نمونه‌گیری هدفمند30 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارش شدند. گروه آزمایشی، آموزش نمایش درمانی را در طی 20 جلسه دریافت کردند. آموزش به صورت گروهی انجام شد و همۀ مربیان آزمودنی‌ها قبل از آغاز آموزش و پس از آن و در دورۀ پیگیری، مقیاس اندازه‌گیری اتیسم، پرسشنامۀ مهارت اجتماعی ماتسون و آزمون بازشناسی بیان چهره‌ای هیجان اکمن را تکمیل کردند. اطلاعات به‌دست ‌آمده با 22-SPSS و روش‌های آمار توصیفی و تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر تحلیل شد. نتایج پژوهش نشان داد که در مرحلۀ پس‌آزمون بین میانگین مهارت اجتماعی دو گروه آزمایش و گواه در سطح 05/0 تفاوت معنادار وجود دارد. همچنین، نتایج نشان داد که در مرحلۀ پس‌آزمون بین آزمودنی‌های دو گروه آزمایش و گواه از لحاظ نمرات بازشناسی هیجانی تفاوت معناداری وجود دارد (05/0>P).حاکی از آن بود که نمایش درمانی مهارت‌های اجتماعی و بازشناسی هیجانی آزمودنی‌های شرکت‌کننده در گروه آزمایشی را افزایش داد (05/0>P). بنابراین، می‌توان گفت نمایش درمانی در بهبود مهارت‌های اجتماعی و بازشناسی هیجانی کودکان دارای اختلال طیف اتیسم با عملکرد بالا مؤثر بوده است؛ لذا این روش به‌عنوان یک روش مؤثر وکاربردی برای بهبود مهارت‌های اجتماعی، بازشناسی هیجانی و دیگر مؤلّفه‌های روان شناختی کودکان اتیستیک پیشنهاد می‌شود.

https://www.ceciranj.ir/article_68959_9ce67bfb22151d49a7ca9501d72a8304.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 9 1 2018 03 21 Effectiveness of phonological awareness tasks on auditory perception & speech intelligibility of pre- school deaf children اثربخشی تکالیف آگاهی واج‌شناختی بر ادراک شنوایی و وضوح کلامی کودکان ناشنوای پیش دبستانی 79 88 68960 10.22034/ceciranj.2018.68960 FA سلماز فردافشاری کارشناسی ارشد روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران سعید حسن زاده دانشیار گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران 0000-0001-9986-0120 محمد مجید اوریادی زنجانی استادیار گروه گفتاردرمانى، دانشکده علوم توان بخشى دانشگاه علوم پزشکى شیراز Journal Article 2018 09 10 The current research was done to study the effectiveness of phonological awareness tasks on auditory perception & speech intelligibility of pre- school severe and profound deaf children. The population of this study included all of the pre- school severe and profound deaf children in Shiraz, from among which 10 children with cochlear implant were chosen using available sampling method from Soroush rehabilitation institute. They were randomly assigned into control and experimental groups and Phonological Awareness Tasks Program was done individually on the experimental group members for 45 minutes each day, during 3 months. Phonological Awareness Test (Soleymani & Dastgerdi, 1379), Categories of Auditory Performance (CAP) & Speech Intelligibility Rating Scale (SIR) were used respectively to investigate Phonological Awareness, auditory perception and speech production and data was analyzed by U Mann- Whitney and Wilcoxon test. Findings indicated that phonological awareness tasks improved auditory perception and speech production scores in deaf children participating in the study (p < 0/01). According to the effectiveness of phonological awareness tasks on communication and language skills in deaf children, using this program is highly recommended in habilitation programs. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی تکالیف آگاهی واج‌شناختی بر ادراک شنوایی و وضوح کلامی کودکان ناشنوایشدید و عمیق پیش‌دبستانی انجام شد. جامعۀ مورد مطالعه، تمامی کودکان پیش‌دبستانی شهر شیراز، با آسیب شنوایی شدید و عمیق بودند که با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس، 10 کودک ناشنوای کاشت حلزون شده از مرکز توان‌بخشی سروش انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه گماشته شدند و برنامۀ تکالیف آگاهی واج‌شناختی در طی سه ماه هر روز به مدت 45 دقیقه به صورت انفرادی بر روی گروه آزمایش اجرا شد. مهارت‌های آگاهی واج‌شناختی، ادراک شنوایی و وضوح گفتار به‌ترتیب با آزمون آگاهی واج‌شناختی (سلیمانی و دستجردی، 1379)، مقیاس طبقه‌بندی عملکرد شنیداری«CAP» و مقیاس درجه‌بندی وضوح گفتاری« SIR» بررسی شدندو داده‌ها با استفاده از آزمون‌های یومن- ویتنی و ویلکاکسون تحلیل شد. یافته‌ها نشان داد که تکالیف آگاهی واج شناختی به بهبود مهارت‌های ادراک شنیداری و وضوح گفتاری منجر می‌شود (01/0 p <‌). با توجه به اثر‌بخشی تکالیف آگاهی واج‌شناختی بر مهارت‌های زبانی کودکان ناشنوا، تأکید بر این تکالیف در برنامه‌های توانبخشی توصیه می‌شود.

https://www.ceciranj.ir/article_68960_43bf78f80ff98a349505e0ac6af6372e.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 9 1 2018 03 21 Effectiveness of art therapy with painting approach on facial emotional expression recognition of children with high-functioning autism spectrum disorder اثربخشی هنردرمانی با رویکرد نقاشی بر بازشناسی هیجانی چهرۀ کودکان اتیسم با عملکرد بالا 89 98 68961 10.22034/ceciranj.2018.68961 FA نفیسه خدادادی کارشناسی ارشد روان‌شناسی اسلامی (مثبت‌گرا)، دانشکدۀ روان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نایین، نایین، ایران 0000-0002-2956-4040 Journal Article 2018 09 10 The aim of present research was studying the effectiveness of art therapy with painting approach on facial emotional expression recognition of children with autism in Isfahan The present study was a semi-experimental study with pre-test and post-test design. The statistical population of study included the children with autism spectrum disorder in Isfahan. 30 autistic children were selected using random sampling method and randomly assigned into two experimental and control groups through targeted sampling and the experimental group received painting lessons during eight 45 minute sessions. Using Ekman and Friesen’s Facial Emotional Expressions Recognition Test (1978), the facial emotional expressions recognition was measured at the beginning and end of the therapy sessions. Data were analyzed using repeated measurements analysis of variance through SPSS software. The results showed that art therapy intervention with painting approach had a significant effect on the scores of emotional expression recognition in the post-test (F = 14.87, P <0.05) and its effect was not lost in the follow-up phase (t= -3.921, p < 0.01). Based on the findings of the present study, art therapy with painting approach was effective for facial emotional expressions recognition in children with autism in Isfahan and it is suggested that painting therapy should be used along with other therapies for children with autism spectrum disorder. هدف پژوهش حاضر، بررسی ‌اثربخشی ‌آموزش هنردرمانی با رویکرد نقاشی بر بازشناسی هیجانی چهره در کودک مبتلا به اختلال طیف اتیسم شهر اصفهان بود. روش پژوهش از نوع نیمه‌تجربی با پیش‌آزمون و پس‌آزمون بود. جامعۀ آماری پژوهش کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم شهر اصفهان بود. ابتدا 30 کودک اتیسم به روش نمونه‌گیری هدفمند از مرکز توان‌بخشی اتیسم اصفهان انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار داده شدند و گروه آزمایش آموزش نقاشی را در طی 8 جلسه دریافت کردند. با استفاده از آزمون بازشناسی حالت‌های ‌هیجانی چهرۀ اکمن و فرایسن (1978) در ابتدا و انتهای جلسات درمانی بازشناسی هیجانی چهره اندازه‌گیری شد. داده‌ها با استفاده از روش تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر در نرم‌افزار20 spss تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد مداخلۀ هنر درمانی با رویکرد نقاشی تأثیر معناداری بر نمرات بازشناسی هیجانی چهرۀ آزمودنی‌ها در مرحلۀ پس‌آزمون داشته (871/14=F، 05/0< p ) و اثر آن در مرحلۀ پیگیری از بین‌نرفته است (921/3-= t، 01/0>p). بر اساس یافته‌های پژوهش، هنردرمانی با رویکرد نقاشی بر بازشناسی‌ هیجانی چهره در کودکان اتیسم شهر اصفهان مؤثر بود، لذا پیشنهاد می‌شود نقاشی درمانی در کنار دیگر روش‌های درمانی کودک مبتلا به اختلال طیف اتیسم به‌کار رود.

https://www.ceciranj.ir/article_68961_8aeb90a43d5237b8df2b3b2b308f7fa7.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 9 1 2018 03 21 Effectiveness of Anat Baniel's Method for Neuro-motor therapy on motor skills and social skills of children with high-functioning autism spectrum disorder اثربخشی روش درمانی عصبی- حرکتی آنت‌بنیل بر مهارت‌های حرکتی و مهارت‌های اجتماعی کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم با عملکرد بالا 99 112 68962 10.22034/ceciranj.2018.68962 FA هدی فرامرزی کارشناسی ارشد روان‌شناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران Journal Article 2018 09 10 the aim of this research was to study the effectiveness of Anat Baniel's Method (ABM) for neuro-motor therapy on motor skills and social skills of high-functioning children with autism. This research was a semi-experimental study with with pre-test and post-test with control group design. The statistical population included all autistic children aged 5-10 years, who were referred to Sadr Psychological Clinic. From among the volunteers, 30 children were selected by convenience sampling method and assigned to experimental and control groups. To collect data, The Ulrich's Motor Skills Test and Social Skills Questionnaire of Gersham and Elliot (1990) were used. The experimental group received Annette Benile's intervention in eight 2-hour sessions, while the control group did not receive this training. In order to analyze the data, multivariate covariance analysis was done. The results showed that there was a significant difference between the mean of displacement motor skills (F=7.22, p=0.013) and Object control (F=8.24, p=0.009) in the experimental and control groups. There was also significant difference between social skills of collaboration (F=7.69, P=0.011), self-expression (F=5.45, P=0.029) and self-control (F=6.78, P=0.016) between the experimental and control group. Generally, based on these findings, it can be concluded that Anat Baniel's Method (ABM) of neuro-motor therapy has increased motor skills (displacement and object control) and social skills (collaboration, self-expression, and self-control) in post-test. According to the results obtained from this intervention method, teaching the framework of this treatment to parents of high-functioning children with autism, improves the social and motor skills of these children. مطالعه حاضر با هدف اثربخشی روش درمانی عصبی- حرکتی آنت‌بنیل بر مهارت‌های حرکتی و مهارت‌های اجتماعی کودکان اوتیسم با عملکرد بالا انجام شد. طرح این تحقیق نیمه‌آزمایشی و از نوع پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعۀ آماری شامل تمامی کودکان اوتیسم 5 -10 سال است که به کلینیک خدمات روان‌شناختی صدر مراجعه کرده‏اند. از میان داوطلبان، 30 نفر به روش نمونه‏گیری در دسترس انتخاب و در گروه‏های آزمایشی و گواه جایگزین شدند. به منظور جمع‌آوری داده‌ها از آزمون مهارت‌های حرکتی اولریخ 2 و پرسشنامۀ مهارت‌های اجتماعی گرشام و الیوت (۱۹۹۰) استفاده شد. گروه آزمایش روش مداخله‌ای آنت‌بنیل را در 8 جلسه 2 ساعته دریافت کردند، در حالی که به گروه کنترل این آموزش ارائه نشد. به‌منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از تحلیل کواریانس چندمتغیره استفاده شد: یافته‌های به‌دست آمده نشان داد بین میانگین مهارت‌های حرکتی جابه‌جایی (22/7=F، 013/0=p) و کنترل شیء (24/8=F، 009/0=p) در گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری وجود دارد. همچنین بین مهارت‌های اجتماعی همکاری (69/7=F، 011/0=p)، ابراز وجود (45/5=F، 029/0=p) و مهار خود (78/6=F، 016/0=p) در گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری وجود دارد. به‌طور کلی بر اساس این یافته‌ها، می‌توان گفت درمان عصبی – حرکتی آنت‌بنیل در پس‌آزمون باعث افزایش مهارت‌های حرکتی (جابه‌جایی و کنترل شیء) و مهارت‌های اجتماعی (همکاری، ابراز وجود و مهار خود) شده است. با توجه به نتایج به‌دست آمده از این روش مداخله‌ای می‌توان با آموزش چارچوب این روش درمانی به والدین کودکان مبتلا به اوتیسم گامی مؤثر در راستای بهبود مهارت‌های اجتماعی و حرکتی کودکان برداشت.

https://www.ceciranj.ir/article_68962_c63fc4c6240b43de4803ce2b92cf9b00.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 9 1 2018 03 21 Prediction of marital satisfaction based on alexithymia, marital intimacy and subjective vitality in mothers of slow paced children پیش‌بینی رضایتمندی زوجیت بر اساس ناگویی هیجانی، صمیمت زوجین و نشاط ذهنی در مادران کودکان آهسته‌گام 113 123 68963 10.22034/ceciranj.2018.68963 FA سارا رضایی کارشناس ارشد روان‌شناسی شخصیت، گروه روان‌شناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران زهرا دشت بزرگی استادیار، گروه روان‌شناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران Journal Article 2018 09 10 The aim of present study was the prediction of marital satisfaction based on alexithymia, marital intimacy and subjective vitality in mothers of slow paced children. In a descriptive-analytical study of correlational type, from among mothers of slow paced children of Ahvaz city in 2017, 90 mothers were selected using random sampling method. All participants completed Enrich Marital Satisfaction Questionnaire, Toronto Alexithymia Questionnaire, Bagarozzi Marital Intimacy and Ryan & Frederick’s Subjective Vitality. Data were analyzed by Pearson correlation and multiple regression with enter model method. The findings showed alexithymia (r=-0/186) have a negative and significant relationship with marital satisfaction in mothers of slow paced children, and marital intimacy (r=0/327) and subjective vitality (r=0/285) have a positive and significant relationship with marital satisfaction. The results of multiple regression showed that predicting variables were significantly able to predict 23/6 percent of variance of marital satisfaction of mothers of slow paced children, and that in this prediction the share of marital intimacy was higher than alexithymia and subjective vitality (p < 0/05). The results indicated the importance of alexithymia, marital intimacy and subjective vitality in predicting marital satisfaction in mothers of slow paced children. Therefore, it is suggested to counselors and therapists to work on improving their marital satisfaction, decreasing the level of alexithymia and increasing the level of marital intimacy and subjective vitality. این پژوهش با هدف پیش‌بینی رضایتمندی زوجیت بر اساس ناگویی هیجانی، صمیمت زوجین و نشاط ذهنی در مادران کودکان آهسته‌گام انجام شد. در یک پژوهش توصیفی تحلیلی از نوع همبستگی از میان مادران کودکان آهسته‌گام شهر اهواز در سال 1396، تعداد 90 نفر با روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. تمامی شرکت‌کنندگان پرسشنامه‌های رضایتمندی زوجیت انریچ، ناگویی هیجانی تورنتو، صمیمیت زوجین باگاروزی و نشاط ذهنی ریان و فردریک را تکمیل کردند. داده‌ها با روش‌های همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه به شیوۀ همزمان تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد ناگویی هیجانی (186/0-=r) با رضایتمندی زوجیت مادران کودکان آهسته‌گام رابطۀ منفی و معنادار و صمیمیت زوجین (327/0=r) و نشاط ذهنی (285/0=r) با رضایتمندی زوجیت رابطۀ مثبت و معنادار داشتند. نتایج رگرسیون چندگانه نشان داد متغیرهای پیش‌بین به‌طورمعناداری توانستند 6/23‌درصد از واریانس رضایتمندی زوجیت مادران کودکان آهسته‌گام را پیش‌بینی کنند که در این پیش‌بینی سهم صمیمیت زوجین بیشتر از ناگویی هیجانی و نشاط ذهنی بود (05/0p <). نتایج حاکی از اهمیت ناگویی هیجانی، صمیمیت زوجین و نشاط ذهنی در پیش‌بینی رضایتمندی زوجیت مادران کودکان آهسته‌گام بود. بنابراین، به مشاوران و درمانگران پیشنهاد می‌شود برای بهبود رضایتمندی زوجیت این افراد میزان ناگویی هیجانی را کاهش و میزان صمیمیت زوجین و نشاط ذهنی را افزایش دهند.

https://www.ceciranj.ir/article_68963_33692f94268bd5f95c787c29a314fd1a.pdf