انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 7 4 2016 12 21 The effectiveness of POOYESH educational program on self-esteem of children with learning problems اثربخشی برنامۀ آموزشی پویش بر عزت‌نفس کودکان با مشکلات یادگیری 6 18 63697 FA محسن شکوهی یکتا دانشیار، روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه تهران نفیسه قرائی دانشجوی کارشناسی ارشد، روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه علی اکبر ارجمندنیا دانشیار، روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه تهران جلیل فتح آبادی دانشیار، روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران رزیتا داوری آشتیانی دانشیار، روان‌پزشک، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران Journal Article 2018 06 16 The aim of the present study was to examine the efficacy of POOYESH educational program on self-esteem of children with learning problems. The study design was quasi-experimental, pre-test and post-test with control group. The sample consisted of 30 primary school students in grades 3 to 5 referred to the Imam Hossein Hospital for their learning problems and were randomly assigned to two experimental and control groups. POOYESH educational program was conducted 90-minutes a session for eight weeks (two sessions per week). To evaluate the effectiveness of the training, Pope Self-Esteem Scale was utilized. Analysis of covariance and dependent t-test was used to analyze the data. The results indicated that the scores of the total self-esteem and the three subscales of Global, Academic and Body Self-Esteem increased significantly in the experimental group compared with control group. These results were also confirmed after a two months follow-up. Thus, according to the results of this research and the necessity of increasing self-esteem of children with learning problems, it can be suggested that the POOYESH educational program be used in the schools and health centers to help improve the self-esteem of children with learning problems. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی برنامۀ آموزشی پویش بر عزت‌نفس کودکان با مشکلات یادگیری اجرا شد و از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه بود. گروه نمونه شامل 30 نفر از کودکان پایه‌های سوم تا پنجم دبستان بود که با مراجعه به بیمارستان امام حسین (ع) تشخیص مشکلات یادگیری گرفته و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند. برنامۀ آموزشی پویش طی 8 جلسۀ 90 دقیقه‌ای در طول چهار هفته (هر هفته دو جلسه) اجرا شد. برای ارزیابی اثربخشی برنامۀ آموزشی، آزمون عزت‌نفس پُپ مورداستفاده قرار گرفت. به‌منظور تحلیل یافته‌های پژوهش از تحلیل کوواریانس و آزمون تی همبسته استفاده گردید. یافته‌ها نشان دادند برنامۀ آموزشی پویش برای گروه آزمایش در مقایسه با گروه گواه، افزایش معنادار سطح عزت‌نفس کل و سه زیرمقیاس عزت‌نفس عمومی، تحصیلی و جسمانی را در پی داشته است. پایداری نتایج پس از پیگیری دو ماهه نیز تأیید شد. بنابراین با توجه به نتایج این پژوهش و ضرورت افزایش عزت‌نفس کودکان با مشکلات یادگیری، می‌توان برنامۀ آموزشی پویش را در مدارس و مراکز درمانی، جهت کمک به ارتقای سطح عزت‌نفس این کودکان، پیشنهاد نمود

https://www.ceciranj.ir/article_63697_e5ee16ec09671af24141c35df4fb9991.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 7 4 2016 12 21 The Auditory Perception of Students with reading problem and comparing them with their normal classmates ادراک شنیداری دانش‌آموزان با اختلال خواندن و مقایسه آن با همکلاسان عادی 19 23 63698 FA معصومه قاسمی دکتری روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه تهران علی اکبر طاهایی دانشیار دانشکده توان‌بخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران پروین جعفری دانشجوی دکتری مشاوره، دانشگاه علوم بهزیستی و توان‌بخشی Journal Article 2018 06 16 Aim: Learning disability is one of the most complicated disorders in the field of exceptional children. This complexity can be demonstrated in definition, classification and evaluation. In the diagnosis section, the criteria and the evaluation instruments are not so much clear. The most of the students with learning disability have reading problems. This study, has been done with the aim of investigating the auditory perception of the students with dyslexia, and comparing them with their normal classmates. Methods: 30 dyslexic students, from the ones who visited the learning disability centers in Tehran City along with 30 normal students were selected by convenience sampling method and auditory perception test APT/HI was conducted for them, after checking the entrance criteria. Results: The dyslexic students had lower performance rate in all the auditory perception subtests, compared to the normal students. Conclusion: Many dyslexic students are weak in case of auditory perception and the evaluation and reinforcement of such perceptive skill should be involved in their rehabilitation program. Considering the high comorbidity of the central auditory processing disorder and learning disability, we can see that evaluating such skill in suffering students, seems to be important. In this regard there are many tests that can be conducted in a short period of time, which make it possible to diagnose the auditory perception problems in the subjects. On the basis of such evaluation results, comprehensive plan can be designed and implemented. هدف: ناتوانی‌ یادگیری یکی از پیچیده‌ترین اختلالاتی است که در حیطه‌‌ کودکان استثنایی مطرح است. این پیچیدگی در تعریف، طبقه‌بندی و ارزیابی این اختلال نمود پیدا می‌کند. در بخش تشخیص، ملاک‌ها و ابزارهای ارزیابی چندان روشن نیست. اغلب دانش‌آموزان با ناتوانی یادگیری اختلال خواندن دارند. این پژوهش با هدف بررسی ادراک شنیداری دانش‌آموزان با اختلال خواندن و مقایسه آن با همکلاسان عادی‌شان انجام گرفته است. روش‌: 30 نفر دانش‌آموز با اختلال خواندن از بین مراجعین به مراکز اختلال یادگیری شهر تهران و نیز 30 نفر ازهمکلاسان عادی آن‌ها با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و پس از بررسی ملاک‌های ورود به پژوهش آزمون ادراک شنیداری APT/HI برای آنان اجرا شد. یافته‌ها: دانش‌آموزان با اختلال خواندن در هر چهار خرده‌آزمون ادراک شنیداری عملکرد پایین‌تری نسبت به همکلاسان عادی خود داشتند. نتیجه‌گیری: بسیاری از دانش‌آموزان با اختلال خواندن در ادراک شنیداری ضعف دارند و باید ارزیابی و تقویت این مهارت ادراکی در برنامه توان‌بخشی آنان گنجانده شود. با توجه به همبودی بالای اختلال پردازش شنیداری مرکزی و ناتوانی یادگیری، ارزیابی این مهارت در دانش‌آموزان مبتلا مهم به نظر می‌رسد. برای این منظور آزمون‌های زیادی وجود دارند که اجرای آن‌ها وقت کمی می‌گیرد و می‌تواند مشکلات ادراک شنیداری را در این افراد به خوبی تشخیص دهد و بر اساس نتایج ارزیابی، برنامه‌های مداخلاتی جامع طراحی و اجرا شود

https://www.ceciranj.ir/article_63698_590f713356c5c1fb7d74a0e589166b5a.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 7 4 2016 12 21 Comparative study of visual perception and selective attention skills of primary cchool students with and without reading disability مقایسه مهارت‌‌های ادراک دیداری و توجه انتخابی دانش‌آموزان مقطع ابتدایی با و بدون اختلال خواندن 24 33 63699 FA مرجان حسنی راد دانشجوی دکترای تخصصی روانشناسی دانشگاه تهران علی اکبر ارجمندنیا دانشیار دانشگاه تهران فریبرز باقری استادیار دانشگاه آزاد، واحد علوم و تحقیقات تهران Journal Article 2018 06 16 Aim: The purpose of the present study was to compare the visual perception and selective attention skills of dyslexic and non-dyslexic primary school students. Methods: The study sample consisted of all the third grade male and female students of primary schools of the city of Tehran, with and without dyslexia, studying in regular schools, as well as in the learning disabilities centers in 93-94 academic year. Using the convenience sampling method, 40 dyslexic children (20 girls and 20 boys) and 40 children without dyslexia (20 girls and 20 boys) were selected. For collecting the data, Frostig Developmental Test of Visual Perception and d2 Test of Attention were utilized. Results: To analyze research data, both descriptive and inferential statistics were used. After checking the assumptions of parametric tests, the results of univariate analysis of variance (ANOVA) were presented to evaluate the research hypotheses. Statistical analysis showed that visual perception skills (in every five sub-skill) and selective attention skill of third grade primary school students with dyslexia are different from their peers without reading disorder. Conclusion: dyslexic students have a poorer performance in visual perception and selective attention skills. هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه مهارت‌‌های ادراک دیداری و توجه انتخابی دانش‌آموزان مقطع ابتدایی با و بدون اختلال خواندن انجام شد. روش: جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه دانش‌آموزان دختر و پسر پایۀ سوم مقطع ابتدایی، با و بدون اختلالات خواندن، مشغول به تحصیل در مدارس عادی، و نیز مراکز ناتوانایی‌های یادگیری شهر تهران در سال تحصیلی 93-94 بود که با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس تعداد 40 نفر دانش‌آموز نارساخوان (20 دختر و 20 پسر) و 40 نفر دانش‌آموز بدون مشکل نارساخوانی (20 دختر و 20 پسر) به عنوان نمونه برگزیده شدند. برای جمع‌آوری اطلاعات از «آزمون رشد ادراک بینایی فراستیگ» و «آزمون توجه انتخابی، تمرکز و تلاشمندی d2» استفاده شد. یافته‌ها: به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش‌های آماری در دو سطح توصیفی و استنباطی (آزمون تحلیل واریانس تک متغیره) استفاده گردید. نتایج تحلیل آماری داده‌ها نشان داد که بین مهارت‌‌های ادراک دیداری (در هر پنج خرده‌مهارت) و مهارت‌ توجه انتخابی دانش‌آموزان پایۀ سوم مقطع ابتدایی با و بدون اختلال خواندن، تفاوت وجود دارد. نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش حاضر حاکی از آن بود که دانش‌آموزان نارساخوان در مهارت‌های ادراک دیداری (در هر پنج خرده‌مهارت) و مهارت‌ توجه انتخابی از دانش‌آموزان بدون اختلال خواندن عملکرد ضعیف‌تری دارند.

https://www.ceciranj.ir/article_63699_1006525137f948b588322af3ffe4f7ec.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 7 4 2016 12 21 Developing Emotional Reading Skills Training program based on the Theory of Mind (ToM) and study its effectiveness on Autistic Children Empathetic Skills طراحی برنامه آموزش مهارت‌های هیجان خوانی مبتنی بر نظریه ذهن و اثربخشی آن بر بهبود مهارت‌های همدلی کودکان اتیستیک با عملکرد بالا 34 41 63700 FA سمیرا افتخاری کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی مجید صدوقی دکتری روانشناسی کودکان استثنایی، استادیار دانشگاه کاشان سعید رضایی دکتری روانشناسی کودک. استادیار دانشگاه علامه طباطبائی Journal Article 2018 06 16 This study aims were developing emotional reading skills training program based on the Theory of Mind (ToM) and study its effectiveness on Autistic Children Empathetic Skills. The study was kind of experimental study with pre-test and post-test and control group. Target population consists of all autistic children in 1394 were referred to specialized centers autism Tehran Of subject sample consisted of 16 autistic children with a high performance according to population size, the sampling method, the center of education, rehabilitation and treatment of April was Autism And the three questionnaires, pervasive developmental disorder and Asperger's syndrome grading scale, high-performance Sun Graysvn, Baron-Cohen and empathy test questionnaire responded Mind Reading The results showed that teaching emotional skills in children with autism with high performance improved empathy and Hypothesis They are the children study at a significance level of P<5% reliability were confirm. پژوهش حاضر با هدف طراحی برنامه آموزش مهارت‌های هیجان خوانی مبتنی بر نظریه ذهن و اثربخشی آن بر بهبود مهارت‌های همدلی کودکان اتیستیک با عملکرد بالا انجام گرفت. روش پژوهش حاضر از نوع طرح‌های نیمه آزمایشی با پیش‌آزمون و پس‌آزمون همراه با گروه کنترل می‌باشد. جامعه موردنظر شامل کلیه کودکان با اختلال اتیسم پذیرش‌شده در مرکز اتیسم دوم آوریل در سال 1394 بودند از بین کل جامعه هدف تعداد 16 نفر اتیسم با عملکرد بالا با استفاده تست تعین سطح عملکرد (سون گرایسون، 1994) انتخاب شدند و در دو گروه آزمایشی (8 نفر) و کنترل (8 نفر) به‌صورت تصادفی جایگزین شدند از مقیاس‌های بهره همدلی (بارون-کوهن,2002) و هیجان خوانی (بارون- کوهن، 1999) برای گرداوری اطلاعات استفاده شد و برای تجزیه‌وتحلیل اطلاعات از آزمونهای پیشرفته آماری تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) و آزمون T استفاده شد. نتایج به‌دست‌آمده نشان داد که فرضیههای پژوهش در سطح آلفای 5% معنی‌دار شدند به این معنی که آموزش مهارت‌های هیجانی در بهبود مهارت‌های همدلی کودکان اتیستیک با عملکرد بالا، مؤثر بوده است.

https://www.ceciranj.ir/article_63700_e733b96313b6a19596854f09f8794535.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 7 4 2016 12 21 The effectiveness of learning self-regulation strategies training on self-efficacy and academic achievement among blind students in physics اثربخشی آموزش راهبردهای یادگیری خودتنظیم برخودکارآمدی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان نابینا در درس فیزیک 42 51 63701 FA فرزانه جباریان کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی دانشگاه تهران منصوره حاج حسینی استادیار گروه روان شناسی تربیتی و مشاوره دانشگاه تهران مسعود غلامعلی لواسانی دانشیار گروه روان شناسی تربیتی و مشاوره دانشگاه تهران Journal Article 2018 06 16 Aim: The purpose of present study was to examine the effectiveness of self-regulation strategies training on the academic achievement and self-efficacy for blind students in physics course. Methods: The research methodology was experimental and its type was quasi-experimental and pre-test-post-test. For this purpose, first-graders blind female students were selected from two blind high schools in Tehran. The type of sampling was convenience sampling. In each class, 10 blind students were educated. One of those classes was chosen as a test group and the other one was as a control group. Self-regulation strategies training is taught to the test group in 12 sessions each of which was about 45 minutes. On the other hand, the other class was considered as the control group, and this program is not taught to them. To measure the variables, we used the questionnaire of self-efficacy research of Fencl and Scheel physics course (SOSESC-p). Also, to measure the academic achievement, we used the scores of Forty-question self-made test from the first high school physics book. Questionnaires were given to the students before and after the training courses. Results: The results showed that the experimental group had better performance compared with the control group in self-efficacy and academic achievement parameters in physics course. Conclusions: The research demonstrated that the self-regulated learning strategies had a great impact on the self-efficacy and achievement of blind students in physics course. هدف: پژوهش حاضر با هدف شناسایی اثر آموزش راهبردهای خودتنظیم برخودکارآمدی و پیشرفت تحصیلی درس فیزیک در دانش آموزان نابینا انجام گرفت. روش: تحقیق به روش آزمایشی و طرح آن از نوع شبه آزمایشی، پیش آزمون-پس آزمون بود. بدین منظور دانش آموزان دختر کلاس اول متوسطه نابینا در دو مدرسه نابینایان شهر تهران به عنوان نمونه انتخاب شدند. روش نمونه گیری از نوع نمونه در دسترس بود. در هر کلاس 10 دانش آموز نابینا مشغول به تحصیل بودند. یکی از کلاسها به عنوان گروه آزمایش انتخاب شد و به دانش آموزان این کلاس برنامه آموزش خودتنظیمی در 12جلسه 45 دقیقه های ارائه گردید و کلاس دیگر به عنوان گروه گواه در نظر گرفته شد، که برنامه مذکور به آنها تعلیم داده نشد. برای اندازه گیری متغیرها از پرسشنامه منابع خود کارآمدی درس فیزیک فنسل و اسچیل (SOSESC-p) و برای پیشرفت تحصیلی از نمرات آزمون محقق ساخته چهل سوالی از کتاب فیزیک اول دبیرستان استفاده شد. پرسشنامه ها قبل و بعد از آموزش دراختیار دانش آموزان قرار گرفتند. یافته ها : یافته ها حاکی از آن است که گروه آزمایش عملکرد بهتری را نسبت به گروه کنترل در خودکارآمدی و پیشرفت تحصیلی درس فیزیک نشان دادند. نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان داد که آموزش راهبردهای یادگیری خودتنظیمی بر خودکارآمدی و پیشرفت تحصیلی درس فیزیک دانش آموزان نابینا اثر معنادار داشته است.

https://www.ceciranj.ir/article_63701_ca7cbfb74525d1f3356de6fcb1731563.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 7 4 2016 12 21 The Relationship Between Cognition Intelligence and Emotional Intelligence with Academic Achievement of Students in Sixth Grade at Primary School رابطه هوش شناختی و هوش هیجانی با پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان ششم دبستان 52 59 63702 FA سیده سمیه جلیل ابکنار دانشجوی دکتری روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی دانشگاه‌ تهران محمد عاشوری دکتری روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی دانشگاه تهران Journal Article 2018 06 16 Controversial reports are available about the relationship between cognition intelligence and emotional intelligence with academic achievement. Since these reports are mainly based on studies in high school students, this study was aimed to the relationship between cognition intelligence and emotional intelligence with academic achievement of students in sixth grade primary school. In a correlation study, sample of 110 male students were selected through goal-oriented sampling procedure from primary school in Varamin province and allocated into two equal groups. Yearly total average in fifth grade of the one of groups was more than 19 and other group was lower than 13. To collect the data, were used Wechsler intelligence test and Bradberry-Greaves emotional intelligence test. Data were analyzed by using Pearson correlation and step wise regressions.The findings showed that cognition intelligence and emotional intelligence have a positive and signification relationship with academic achievement.Cognition intelligence and emotional intelligence predicted 52 percent of variance of academic achievement instudents with average of more than 19, while these two variables predicted 51 percent of variance of academic achievement in students with average of lower than 13. Cognition intelligence had the most contribution in prediction of academic achievement into each two groups. The results indicated that cognition intelligence and emotional intelligence have highly importance in the academic achievement. Also, it seems that academic achievement is influenced by interaction effects of other factors. ارتباط هوش شناختی و هوش هیجانی با پیشرفت تحصیلی متفاوت گزارش‌شده است. با توجه به این‌که این مطالعات عمدتاً بر روی دانش‌آموزان دبیرستانی انجام‌شده، هدف از این مطالعه، تعیین ارتباط هوش شناختی و هوش هیجانی با پیشرفت تحصیلی در دانش‌آموزان ششم دبستان بود. در یک مطالعه همبستگی، 110 دانش‌آموز پسر با روش نمونه‌گیری هدفمند از بین دانش‌آموزان ششم دبستان شهرستان ورامین انتخاب شدند و در دو گروه مساوی جایگزین شدند به‌طوری‌کهبه‌طوری‌که معدل کل سالانه پایه پنجم یکی از گروه‌ها بالای 19 و گروه دیگر زیر 13 بود. برای جمع‌آوری داده‌ها از آزمون هوشی وکسلر و آزمون هوش هیجانی برادبری- گریوز استفاده شد. داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام‌به‌گام تحلیل شدند. نتایج نشان داد که هوش شناختی و هوش هیجانی با پیشرفت تحصیلی رابطه مثبت و معنادار داشتند. هوش شناختی و هوش هیجانی 52 درصد از واریانس مربوط به پیشرفت تحصیلیدانش‌آموزان با معدل بیشتر از 19، را پیش‌بینی کردند در حال که این دو متغیر توانستند 51 درصد واریانس پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان با معدل کمتر از 13 را پیش‌بینی کنند. در هر دو گروه، هوش شناختی سهم بیشتری در پیشرفت تحصیلی داشت. نتایج حاکی از اهمیت توجه به هوش شناختی و هوش هیجانی در پیشرفت تحصیلیدانش‌آموزان بود. به نظر می‌رسد که پیشرفت تحصیلی تحت تأثیر عوامل دیگر و اثرات تعاملی آن‌ها نیز باشد.

https://www.ceciranj.ir/article_63702_3a386d143fa2c3953814ac3ccc66aac2.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 7 4 2016 12 21 TThe Effectiveness of Resiliency based on Islamic Spirituality Training on Marital Satisfaction & Components of Resiliency based on Islamic Spirituality in Mothers of Slow Pace Children اثربخشی آموزش مهارت‌های تاب‌آوری مبتنی بر معنویت اسلامی بر میزان رضامندی زوجیت و مؤلفه‌های تاب‌آوری معنوی در مادران با کودکان آهسته‌گام 60 75 63703 FA شهرزاد بخشی زاده دکترای روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی دانشگاه تهران غلامعلی افروز استاد ممتاز روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی دانشگاه تهران احمد به پژوه استاد روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی دانشگاه تهران باقر غباری بناب استاد روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی دانشگاه تهران محسن شکوهی یکتا دانشیار روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی دانشگاه تهران Journal Article 2018 06 16 The aim of this study was investigating the Aim: The aim of this study was investigating the effects of Resiliency based on Islamic spirituality Training on marital satisfaction & Components of Resiliency based on Islamic spirituality in mothers of Slow Pace Children. Method and Scales: In this study a semi-experimental design with pretest-posttest was applied. Afrooz Marital Satisfaction Scale (AMSS) andResiliency based on Islamic spirituality researcher made scale were utilized to evaluate marital satisfaction, resiliency and Components of Resiliency based on Islamic spirituality among mothers with Slow Pace Children. The sample size includes 30 mothers having Slow Pace children that assigned for experimental and control groups randomly. Analyzing of data is performed using Multivariable Analyze of Covariance. Result: Results reveal that marital satisfaction and its component and Components of Resiliency based on Islamic spirituality of mothers with Slow Paced children in experimental group significantly improved. According to the findings ofthe study it can be concluded that resiliency based on Islamic Spirituality skillstraining enhance the marital satisfaction and resilience in mothers ofSlow Pace children. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارت‌های تاب‌آوری مبتنی بر معنویت اسلامی بر ارتقای مهارت‌های رضامندی زوجیت و مولفه‌های تاب‌آوری معنوی مادران کودکان آهسته‌گام انجام شد. روش و ابزارها: روش پژوهش مذکور از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌‎آزمون بود. برای ارزیابی متغیرها ازمقیاس رضامندی همسران دکتر افروز (1389) و مقیاس محقق‌ ساخته تاب‌آوری مبتنی بر معنویت اسلامی استفاده شد. 30 نفر از مادران کودکان آهسته‌گام شهرستان دهدشت و حومه با انتساب تصادفی در دو گروه آزمایشی و کنترل در پژوهش حاضر مشارکت کردند. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس چند متغیره نشان داد که اجرای برنامۀ مداخله‌ای بر میزان رضامندی زوجیت و مولفه‌های تاب‌آوری مبتنی بر معنویت اسلامی در مادران کودکان آهسته‌گام گروه آزمایشی در مرحلۀ پس‌آزمون به طور معناداری موثر بوده است. نتیجه‌گیری: یافته‌های پژوهش نشان داد که آموزش مهارت‌های تاب‌آوری مبتنی بر معنویت اسلامی می‌تواند میزان رضامندی زوجیت و مولفه‌های تاب‌آوری مبتنی بر معنویت اسلامی مادران کودکان آهسته‌گام را بهبود بخشد.

https://www.ceciranj.ir/article_63703_a567ab2e67e74fc2aaa7b42b8f85b849.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 7 4 2016 12 21 Investigation of Relationship of the Executive Functions with Personality Traits and Self-concept in High School Students بررسی ارتباط کارکردهای اجرایی با ویژگی‌های شخصیتی و خودپنداره در دانش‌آموزان دوره اول دبیرستان 76 86 63704 FA جعفر حسینی دانشجوی کارشناسی ارشد روان‌شناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ورامین، پیشوا، ایران محمد عاشوری دکتری روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی دانشگاه تهران علیرضا زرندی دکترای تخصصی، دانشگاه اصفهان، گروه روان‌شناسی، اصفهان، ایران Journal Article 2018 06 16 Aim: The aim of study was to prediction of executive functions based on personality traits and self-concept in high school students. Methods: The research design of this study was descriptive-analysis and correlation type. In this study 140 boy students selected by In order to reach the goal of the research 120 boy high school students were selected using ‌‌cluster random sampling method from schools of Tehran city. The instruments were cognitive abilities questionnaire, big five-factor personality inventory and self-concept questionnaire. Data were analyzed by stepwise regression analysis method. Results: findings showed that personality traits‌ of neuroticism, extroversion, openness to experience, agreeableness and conscientiousness and also self-concept have significant relation with social development. These variables predicted 69 percent of variance of executive functions and self-concept had the most contribution in prediction of executive functions. Conclusion: The results are due to the importance of personality traits‌ and self-concept variables in predicting executive functions in high school students. Therefore ‌paying attention to this variables have crucial role in predicting executive functions. هدف: هدف پژوهش حاضر، پیش‌بینی کارکردهای اجرایی بر اساس ویژگی‌های شخصیتی و خودپنداره در دانش‌آموزان دبیرستانی است. روش: طرح پژوهش در این مطالعه، توصیفی تحلیلی و از نوع همبستگی بود. به این منظور 120 دانش‌آموز پسر دبیرستانی به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای از مدارس شهر تهران انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه توانایی شناختی، پرسشنامه پنج عامل بزرگ شخصیتو پرسشنامه خودپنداره استفاده شد. داده‌ها با استفاده از روش آماری تحلیل رگرسیون گام به گام تحلیل شدند. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که ویژگی‌های شخصیتی روان‌رنجورخویی، برون‌گرایی، گشودگی به تجربه، موافق بودن و وظیفه‌شناسی و همچنین خودپنداره با کارکردهای اجرایی ارتباط معناداری دارند. این متغیرها توانستند 69 درصد از واریانس کارکردهای اجرایی را پیش‌بینی کنند و خودپنداره بیشترین نقش را در پیش‌بینی کارکردهای اجرایی داشت. نتیجه‌گیری: نتایج حاکی از اهمیت توجه به متغیرهای ویژگی‌های شخصیتی و خودپنداره در پیش‌بینی کارکردهای اجرایی دانش‌آموزان دبیرستانی بود. بنابراین، توجه به این متغیرها نقش حیاتی در پیش‌بینی کارکردهای اجرایی دارد.

https://www.ceciranj.ir/article_63704_e8bf6f6c42819fb567616be953e97062.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 7 4 2016 12 21 The effectiveness of family-centered interventions on clinical symptoms of children with oppositional defiant disorder اثربخشی مداخلات خانواده محور بر نشانه‌های بالینی کودکان با اختلال نافرمانی مقابله‌ای (ODD) 87 94 63705 FA لیلا افضلی دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی دانشگاه تهران، ایران سوگند قاسم زاده استادیار دانشکده روانشناسی دانشگاه تهران، تهران، ایران مریم هاشمی بخشی دانشجوی دکتری روانشناسی دانشگاه علوم و تحقیقات آزاد اسلامی، تهران، Journal Article 2018 06 16 Aim: This study aimed to determine the effectiveness of family-centered interventions on clinical symptoms of children with oppositional defiant disorder is. Methods: Quasi-experimental study with pre-test and post-test. For this purpose by using convenience sampling method, were selected 30 children with behavioral problems and their parent that had been referred for receive service to services psychology and counseling center. The experimental group participated in a training program, but the control group received no training. In general, this program was conducted in 17 sessions. Sessions as the training program of cognitive-behavioral approach were respectively 3 Session of parents all together (without children), 6 Session group for mothers, 7 Session Individual play therapy for children and finally one Session for each family and a child. The instrument used in this study Child Symptom Inventory (CSI-4) is. For the analysis data used of multivariate analysis of covariance (MANCOVA). Results: The results showed that Family-based interventions had a positive effect on the clinical symptoms of children with oppositional defiant disorder. Conclusion: family-based interventions lead to decreased clinical symptoms of oppositional defiant disorder in children هدف: هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی مداخلات خانواده محور بر نشانه‌های بالینی کودکان با اختلال نافرمانی مقابلهای می‌باشد. روش: روش پژوهش شبه آزمایشی با مراحل پیش آزمون- پس آزمون است. برای این منظور 30 نفر از کودکان دارای اختلال رفتاری مراجعه‌کننده به مرکز خدمات روان‌شناسی و مشاوره به همراه پدران و مادرانشان با استفاده از روش نمونه‌گیری گزینش در دسترس، به عنوان نمونۀ اصلی پژوهش انتخاب شدند و سپس در دو گروه مساوی 15 ‌نفری والدینشان، قرار گرفتند. گروه آزمایش در برنامۀ آموزشی شرکت کردند، اما گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکردند. این برنامه به‌طورکلی در 17 جلسه برگزار شد. جلسات به ترتیب به صورت 3 جلسۀ عمومی و گروهی با حضور همزمان پدرها و مادرها (بدون حضور فرزندان)، سپس 6 جلسۀ گروهی برای مادران، 7 جلسۀ بازی درمانی انفرادی برای هر کودک و در آخر 1 جلسۀ اختصاصی برای هر خانواده با حضور فرزند تحت برنامة آموزشی به شیوۀ شناختی _ رفتاری برگزار شد. ابزار مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه علائم مرضی کودکان (CSI-4) می‌باشد. جهت تجزیه و تحلیل یافته‌ها از روش تحلیل کوواریانس چند متغیره استفاده شد. یافتهها: نتایج نشان داد که مداخلات خانواده محور بر نشانه‌های بالینی کودکان با اختلال نافرمانی تأثیر مثبت داشته است. نتیجهگیری: مداخلات خانواده محور منجر به کاهش نشانههای بالینی اختلال نافرمانی مقابلهای در کودکان می‌شود.

https://www.ceciranj.ir/article_63705_1000bdd9dc4f3e5599ebcca8e966d5a2.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 7 4 2016 12 21 Effectiveness of Positive Parenting Program on Social Adjustment and Exam Anxiety in Inadaptable Children اثربخشی برنامه گروهی فرزند پروری مثبت بر سازگاری اجتماعی و اضطراب امتحان کودکان ناسازگار 95 106 63706 FA رقیه نوری پور لیاولی دانشجوی دکترای مشاوره دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه الزهرا (س) سیمین حسینیان استاد دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه الزهرا (س) Journal Article 2018 06 16 Adjustment disorders create interpersonal and social problems. Children with this disorder, family, school and society would face with various problems and difficulties. Also made vulnerable them against psycho-social disturbances in adolescence and adulthood and sometimes cause exam anxiety in them. The aim of this study was to investigate effectiveness of positive parenting program on social adjustment and exam anxiety in children in Tehran. This study was quasi-experimental research design with pretest-posttest and control group. The population of study included all students in elementary girls 8-12 years and their mothers in Tehran in the 2014-2015 academic years. Sampling of this study was multistage cluster. In order to select sample, 3 primary girl schools was selected randomly and after the implementation of California Personality Inventory (part of adjustment) and Sarason's Exam Anxiety, 15 students' mothers from a school were assigned to experimental group and 15 students' mothers from another school assigned to control group. The experimental group received positive parenting program in 8 weeks of 1.5 hours which program was based on pattern of Saunders. Data were analyzed by using Shapiro, Levin and analysis of covariance. Results showed that positive parenting program was effective on increasing social adjustment and reducing of text anxiety among girls of experimental group. According to training of Positive Parenting enhance social adjustment and reducing exam anxiety in mothers of children is effective, so implementation of the training program along with other treatments is recommended. اختلال‌های سازگاری، مشکلات فردی و اجتماعی فراوانی را به وجود می‌آورد. کودکان مبتلا، خانواده، آموزشگاه و اجتماع را با مسائل و دشواری‌های گوناگونی مواجه می‌کنند و آن‌ها را نیز در برابر آشفتگی‌های روانی- اجتماعی دوران نوجوانی و حتی بزرگ‌سالی، آسیب‌پذیر میسازند که گاهی موجب اضطراب امتحان در آنان می‌گردد. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی برنامه گروهی فرزند پروری مثبت بر سازگاری اجتماعی و اضطراب امتحان کودکان ناسازگار شهر تهران بود. طرح پژوهش این تحقیق نیمه آزمایشی با پیش آزمون-پس آزمون به همراه گروه کنترل می‌باشد. جامعه آماری کلیه دانش‌آموزان دختر ابتدایی 8 تا 12 سال شهر تهران و مادرانشان در سال تحصیلی 93-94 بود. روش نمونهگیری پژوهش حاضر، خوشه‌ای چندمرحله‌ای بود. به‌منظور انتخاب نمونه، از بین مدارس ابتدایی دخترانه سه مدرسه به‌صورت تصادفی انتخاب و بعد از اجرای پرسشنامه شخصیتی کالیفرنیا (بخش سازگاری) و پرسشنامه اضطراب امتحان ساراسون ، 15 نفر از یک مدرسه در گروه آزمایش و 15 نفر از مدرسه دیگر در گروه کنترل قرار گرفتند. اعضای گروه آزمایش به مدت 8 هفته، هر هفته یک جلسه و نیم در جلسات برنامه فرزند پروری مثبت بر مبنای الگوی ساندرز شرکت کردند. داده‌های به‌دست‌آمده با استفاده از آزمون شاپیروویلک، لوین و تحلیل کواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج: یافته‌ها نشان داد که برنامه فرزند پروری مثبت بر افزایش میزان سازگاری و کاهش اضطراب امتحان دختران در گروه آزمایش مؤثر بوده است. بحث و نتیجه‌گیری: با توجه به این‌که به نظر می‌رسد آموزش گروهی فرزند پروری مثبت به مادران موجب افزایش میزان سازگاری و کاهش اضطراب امتحان شده کودکان مؤثر است، لذا اجرای این برنامه‌ی آموزشی در کنار سایر درمانها توصیه می‌شود.

https://www.ceciranj.ir/article_63706_642d969f93999567a2caa15c29b6718c.pdf