انجمن علمی کودکان استثنایی ایرانتوانمندسازی کودکان استثنایی2588-348813120220522Causative modeling Attention Deficit/ Hyperactivity Disorder symptoms of children based on the character traits and impulsivity of mothers: mediating role of parenting stylesمدلیابی علّی نشانههای کمتوجهی/ بیشفعالی کودکان بر مبنای ویژگیهای شخصیتی منش و تکانشگری مادران: نقش واسطهای سبکهای فرزندپروری11513961410.22034/ceciranj.2021.291079.1556FAزهراسپهری نسبدانشجوی دکتری روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.سجادبشرپوراستاد گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.سیف الهآقاجانیدانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.نادرحاجلواستاد گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.Journal Article20210617 The aim of this study was reaching the causative modeling of Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHA) symptoms based on the character traits and impulse control of mothers with the mediating role of parenting styles. The method of the present study was descriptive-correlational with using of structural equation modeling method. The statistical population included 1324 mothers of elementary school students with symptoms of ADHD in Tehran in the academic year 2019-2020, of which 480 mothers were selected by purposive sampling. Four questionnaires including Connerss Parents (Connerss, 1999), Impulsivity Scale (Lynham, 2006), Temperament- Character Inventory (Cloninger, 1994) and Parenting Styles Questionnaire (Bumrind, 1972) were completed by mothers and for data analysis in addition to descriptive statistics, the structural equations method bu utilizing LIZREL 8/85 software was used. The results showed that mothers' personality characters and impulsivity have a significant relationship with the symptoms of ADHD in children. According to the results, it can be concluded that some harmful characteristics of mothers can predict the symptoms ADHD in children. Findings showed that in the treatment of children with ADHD, attention to the personality traits and parenting style of parents can be effective in the treatment process.هدف از پژوهش حاضر مدلیابی علّی نشانه های اختلال کم توجهی/ بیش فعالی کودکان بر مبنای ویژگیهای شخصیتی منش و تکانشگری مادران با نقش واسطهای سبکهای فرزندپروری بود. در این پژوهش، از روش توصیفی نوع همبستگی با استفاده از روشهای مدل یابی معادلات ساختاری استفاده شد. جامعه آماری شامل 1324 مادر دانش آموز دوره ابتدایی دارای نشانه های کم توجهی/ بیش فعالی شهر تهران در سال تحصیلی 99- 98 بود که 480 مادر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. چهار پرسشنامه کانرز والدین (CAARS)، مقیاس تکانشگری لینهام (UPPS- S)، مقیاس سرشت و منش کلونینجر (TCI) و پرسشنامه سبکهای فرزندپروری بامریند (PSI) توسط مادران تکمیل گردید و جهت تحلیل دادهها، علاوه بر آمار توصیفی از روش معادلات ساختاری با استفاده از نرمافزار لیزرل 85/8 استفاده شد. یافتهها نشان داد که صفات شخصیتی منش و تکانشگری مادران با نشانههای کم توجهی/ بیش فعالی کودکان رابطه معنادار داشت. بنابر نتایج یافته ها میتوان نتیجه گرفت که برخی از ویژگی های آسیب زای مادران میتواند نشانه های کم توجهی/ بیش فعالی کودکان را پیش بینی کند. یافته های پژوهش بیانگر آن بودند که در درمان کودکان مبتلا به کم توجهی/ بیش فعالی، توجه به ویژگیهای شخصیتی و سبک فرزندپروری والدین میتواند در روند درمان اثرگذار باشد.https://www.ceciranj.ir/article_139614_c27e011e4dd17d3919c7b40848f1edfd.pdfانجمن علمی کودکان استثنایی ایرانتوانمندسازی کودکان استثنایی2588-348813120220522Role of problem solving skills in predicting mathematical motivation and mathematical self-efficacy in children with Special Math Learning Disabilitiesنقش مهارت حل مسئله در پیشبینی انگیزش ریاضی و خودکارآمدی ریاضی در کودکان با اختلال یادگیری ویژه از نوع ریاضی162613961510.22034/ceciranj.2021.290565.1554FAانسیهباباییاستادیار گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.داوددرویشیاستادیار گروه ریاضی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.معصومهیاراحمدیکارشناسی ارشد روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.طاهرهگلستانی بختاستادیار گروه روانشناسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.Journal Article20210614The aim of this study was to investigate the role of problem-solving skills in predicting mathematical motivation and mathematical self-efficacy in children with Special Learning Disorders such as mathematics in Tehran. The research method was descriptive-correlational. The statistical population of the study consisted of all students with learning disabilities in the first year of elementary school in Tehran in the academic year 2020. For the research sample, 90 students with math learning disabilities were selected by convenience sampling method. Data were collected through Hepner Problem Solving Skills Questionnaires (1988), Usher & Pajares Mathematical Self-Efficacy (2009), Corter Mathematical Motivation (2005) and Iran Mathematical Test by K Matt Grenus, Naji Man and Pritchett (1976). The data obtained from the implementation of the questionnaires were analyzed by regression statistical method.<strong> </strong>Findings showed that there is a positive and significant relationship between the components of problem-solving confidence, attitude-avoidance style and personal control with mathematical motivation and mathematical self-efficacy. The results of regression analysis also showed that problem solving skills are strong predictors of mathematical motivation and mathematical self-efficacy. Considering the role of problem-solving skills in creating and expressing mathematical motivation and mathematical self-efficacy in students with special learning disabilities such as math, it is possible to prevent math-specific learning disabilities by identifying them in a timely manner.<strong> </strong> این پژوهش با هدف بررسی نقش مهارت حل مسئله در پیشبینی انگیزش ریاضی و خودکارآمدی ریاضی در کودکان با اختلال یادگیری ویژه از نوع ریاضی شهر تهران انجام شد. روش تحقیق، به صورت توصیفی از نوع همبستگی انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانشآموزان مبتلا به اختلال یادگیری ریاضی دورهی اول دبستانهای شهر تهران در سال تحصیلی 1400-1399 که به دلیل شرایط کرونا در دسترس بودند و تعداد آنها 120 نفر بود. 90 دانشآموز مبتلا به اختلال یادگیری ریاضی با روش نمونهگیری در دسترس، برای نمونه مورد انتخاب قرار گرفتند. جمعآوری دادهها از طریق پرسشنامههای مهارت حل مسئله هپنر (PSI)، خودکارآمدی ریاضی (MS-E)، انگیزش ریاضی کورتر (MM)، آزمون ریاضی ایران کیمت (IKM) و ماتریسهای پیشرونده رِیوِن<strong> </strong>(RPM)<strong> </strong>انجام شد. دادههای حاصل از اجرای پرسشنامهها از روش آماری رگرسیون تجزیه و تحلیل و یافتهها نشان داد، بین مؤلفههای اعتماد به حل مسئله، سبک گرایش- اجتناب و کنترل شخصی با انگیزش ریاضی و خودکارآمدی ریاضی رابطه مثبت و معنادار وجود داشت. همچنین، مهارت حل مسئله پیشبینیکننده قوی برای انگیزش ریاضی و خودکارآمدی ریاضی است. با توجه به نقش مهارت حل مسئله در ایجاد و بروز انگیزش ریاضی و خودکارآمدی ریاضی در دانشآموزان دارای اختلال یادگیری ویژه از نوع ریاضی، میتوان با شناسایی بهموقع آنها برای پیشگیری از اختلال یادگیری ویژه از نوع ریاضی اقدام کرد.https://www.ceciranj.ir/article_139615_48e51e7e2f5e26f27337b11d9148b394.pdfانجمن علمی کودکان استثنایی ایرانتوانمندسازی کودکان استثنایی2588-348813120220522Effectiveness of child-based mindfulness training on the happiness and social anxiety in hearing-impaired childrenاثربخشی آموزش ذهنآگاهی کودکمحور بر شادکامی و اضطراب اجتماعی کودکان کمشنوا273713962410.22034/ceciranj.2021.261084.1500FAزهراحیدری دارانیکارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران.غلامرضامنشئیدانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران.Journal Article20211209The present study was conducted to investigate the effectiveness of child-based mindfulness training on the happiness and social anxiety in hearing-impaired children. the present study was quasi-experimental with pretest, posttest, control group and forty-five-day follow-up design. The statistical population included all 86 eight-to-eleven-year-old hearing-impaired children in academic year 2018-19 in zones 2, 3, 5, and 6. 30 hearing-impaired children were selected through purposive sampling method and were randomly accommodated into experiment and control groups (each group consisted of 15 children). The experiment group received ten seventy-five-minute child-based mindfulness intervention sessions during two-and-a-half months. The applied questionnaire in this study included Happiness Questionnaire (HP) and Multidimensional Scale of Children's Anxiety (MSCA). The data from the study were analyzed through repeated measurement ANOVA via SPSS23 software. <strong>T</strong>he result showed that child-based mindfulness training has significant effect on the happiness and social anxiety in hearing-impaired children (p<0.001) in a way that this intervention led to the increase of happiness and decrease of social anxiety in these children. according to the findings of the present study it can be concluded that training child-based mindfulness can be applied as an efficient therapy to improve happiness and decrease social anxiety in hearing-impaired children through employing techniques such as mindful thoughts, emotions and behaviors and being present in the moment.پژوهش حاضر با هدف اثربخشی آموزش ذهنآگاهی کودکمحور بر شادکامی و اضطراب اجتماعی کودکان کمشنوا<strong> </strong>انجام گرفت. پژوهش حاضر نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه گواه و دوره پیگیری 45 روزه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمام کودکان کمشنوا 8 تا 11 سال شهر اصفهان در سال تحصیلی 98-1397 در مناطق 2، 3، 5 و 6 به تعداد 86 نفر بودند. در این پژوهش تعداد 30 کودک کمشنوا<strong> </strong>با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در گروههای آزمایش و گواه گمارده شدند (هر گروه 15 کودک). گروه آزمایش مداخله ذهنآگاهی کودکمحور (بوردیک، 2014) را طی دو ماه و نیم در 10 جلسه 75 دقیقهای دریافت نمودند. در این پژوهش از پرسشنامه شادکامی (HQ) و مقیاس چندبُعدی اضطراب کودکان (MSCA) استفاده شد. دادههای حاصل از پژوهش به شیوه تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر با استفاده از نرمافزار آماری 23-SPSS<sub> </sub> مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که آموزش ذهنآگاهی کودکمحور بر شادکامی و اضطراب اجتماعی کودکان کمشنوا تأثیر معنادار داشت<strong> </strong>(001/0P<). بدین صورت که این مداخله توانسته منجر به افزایش شادکامی و کاهش اضطراب اجتماعی این کودکان شود. بر اساس یافتههای پژوهش حاضر میتوان چنین نتیجه گرفت که آموزش ذهنآگاهی کودکمحور با بهرهگیری از فنونی همانند افکار، هیجانات و رفتار آگاهانه و بودن در زمان حال میتواند بهعنوان یک درمان کارآمد جهت بهبود شادکامی و کاهش اضطراب اجتماعی کودکان کمشنوا مورد استفاده قرار گیرد.https://www.ceciranj.ir/article_139624_c3ca848e990a3882924788b6fe5d0cf6.pdfانجمن علمی کودکان استثنایی ایرانتوانمندسازی کودکان استثنایی2588-348813120220522Prenting methods among the mothers of children with Attention Deficit/ Hyperactivity Disorder: A systematic reviewروشهای فرزندپروری مادران کودکان دارای اختلال کمتوجهی/ بیشفعالی: مروری نظامدار384513962710.22034/ceciranj.2021.257055.1488FAمرضیهمیردامادیدانشجوی دکتری روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.سعیدحسن زادهدانشیار گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.0000-0001-9986-0120مسعودغلامعلی لواسانیدانشیار گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.0000-0003-0958-1027سمیراوکیلیاستادیار گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.0000-0002-2419-5995Journal Article20210910Attention Deficit /Hyperactivity Disorder (ADHD) is a neurodevelopmental disorder that affects parenting styles as well as parent-child interaction. The present study aimed to investigate the parenting styles among the mothers of children with ADHD. For this purpose, a search of internal databases including Scopus, Eric, PubMed and Google Scholar databases engine obtained 92 articles with parenting style in mothers of ADHD children. Based on the systematic review study protocol, the full text of the 11 final papers that were selected for meta-analysis. Then, the full text of the selected articles was fully reviewed and the related information was extracted. This information included the characteristics of the research identity card, the research method (community, sample and sampling method) and then the determination of parenting. Mothers of children with ADHD are more commanding, less rewarding, and less likely to interact with their children. Negative, demanding, and critical parental behaviors in response to ADHD are more common than the parents with normal children and use more authoritarian parenting practices given that children with this kind of disorder may have academic behavioral problems and inattention.هدف مقاله حاضر بررسی نتایج پژوهشهای انجام شده در حوزه فرزندپروری در مادران کودکان دارای اختلال کم توجهی/ بیش فعالی بود. با جستجو در پایگاههای اطلاعاتی شامل اسکوپوس، اریک، پابمد و گوگلاسکولار، 92 مقاله با موضوع فرزندپروری در مادران کودکان دارای اختلال کم توجهی/ بیش فعالی بهدست آمد. بر اساس پروتکل مطالعه مروری نظامدار، متن کامل 11 مقاله نهایی برای این مطالعه مدنظر قرار گرفت. سپس متن کامل مقالات منتخب به صورت کامل مرور و اطلاعات مورد نظر استخراج شد. این اطلاعات شامل مشخصات شناسنامه ای پژوهش، روش پژوهش (جامعه، نمونه و روش نمونهگیری) و سپس تعیین فرزندپروری بود. نتایج نشان داد که والدین کودکان دارای اختلال کم توجهی/ بیش فعالی بیشتر از سبک فرزندپروری مستبدانه استفاده میکردند. مادران این گروه از کودکان، بیشتر فرمان دهنده وکمتر پاداش دهنده می باشند. همچنین، این مادران تعامل کمتری با فرزندان خود داشتند.<strong> </strong>با توجه به اینکه احتمالاً کودکان با اختلال کم توجهی/ بیش فعالی دارای مشکلات رفتاری، تحصیلی و بی توجهی هستند؛ رفتارهای منفی، تقاضامندانه و انتقادی والدین به عنوان واکنش نسبت به این اختلال بیشتر از والدین دارای فرزند بهنجار بود و بیشتر از شیوه های فرزندپروری مستبدانه استفاده کردند.https://www.ceciranj.ir/article_139627_d897c0484251bd9eaa38b1cc87918d35.pdfانجمن علمی کودکان استثنایی ایرانتوانمندسازی کودکان استثنایی2588-348813120220522Effectiveness of visual-spatial working memory intervention on mirror writing performance of pre-school childrenتأثیر مداخله حافظه فعال دیداری- فضایی بر عملکرد آینهنویسی کودکان پیشدبستانی465613962810.22034/ceciranj.2021.254648.1479FAفرزانهبیات شهبازیکارشناسی ارشد روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.0000-0002-7659-4605علی اکبرارجمندنیادانشیار گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.0000-0001-8030-8416Journal Article20211004 The objective of this study was to examine effectiveness of visual-spatial working memory intervention on mirror writing performance of pre-school children. This was a quasi-experimental<em> </em>study with pre-test, post-test design and a control group. The statistical population of the present study consisted of 20 students (13 girls and 7 boys) who were studying in preschool centers and kindergartens in Tehran (District 14) in 1395-96 school year and they were diagnosed with mirror writing by their teachers. From amont them 20 students with mirror writing performance were selected through purposive sampling method and were randomly divided into control and experiment groups (each group n=10). The experiment group participated in 12 therapy sessions of visual-spatial working memory program, each session took 60 minutes for 3 month (12 weeks). Tehran-Staford-Binet Intelligence Scale (T-SB( was used to assess IQ and Researcher-made mirror writing test was used to assess mirror writing. The data resulting from the study were analyzed by SPSS22 and t-Test.<strong> </strong>The analysis of the data resulted from researcher- made mirror writing test showed that experiment group participants compared to control group have significant difference in the results of the test after participating in the intervention (Mean Difference =2/5, N =10, p = 0/001).<strong> </strong>It can be concluded that visual-spatial working memory program lead to performance improvement of the student’s mirror writing. Regarding the findings of the current study, the interference of the spatial-visual working memory may impact on mirror writing performance of pre-school children and it can use to decrease the mirror writing errorsهدف پژوهش حاضر تأثیر مداخله حافظه فعال دیداری- فضایی بر عملکرد آینه نویسی کودکان پیشدبستانی بود. در این پژوهش از طرح شبهآزمایشی پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل استفاده شد. جامعۀ آماری شامل تمام کودکان است که در مراکز پیشدبستانی و مهدکودکهای شهر تهران (منطقه 14) در سال تحصیلی 96-1395 مشغول به تحصیل بودند و 20 نفر (13 دختر و 7 پسر) توسط معلم، تشخیص آینه نویسی داده شدند. از بین جامعه هدف هر 20 دانشآموز دارای عملکرد آینه نویسی از طریق نمونهگیری هدفمند به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه کنترل و آزمایش (هر گروه 10 نفر) تقسیم شدند. گروه آزمایش طی 12 جلسه 60 دقیقهای به مدت سه ماه (12 هفته) در دورۀ درمانی حافظه فعال شرکت کردند. به منظور سنجش عملکرد آینهنویسی، از آزمون محققساخته تشخیص آینه نویسی و جهت سنجش هوش مقیاس هوشآزمای تهران- استنفورد- بینه (T-SB) استفاده شد. دادههای حاصل از پژوهش نیز با استفاده از نرم افزار آماری SPSS-22 و به کارگیری آزمون t مستقل به روش نمرات افزوده، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. تجزیه و تحلیل دادههای حاصل از تست محققساخته تشخیص آینه نویسی نشان داد که گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل، پس از شرکت در مداخله، در نتایج آزمون از نظر آماری تفاوت معناداری دارند (P<0.001). نتایج پسآزمون نشان داد تعداد خطاهای آینه نویسی در کودکان پیشدبستانی (گروه آزمایش) به صفر رسیده و مداخله حافظه فعال دیداری-فضایی منجر به بهبود عملکرد آینه نویسی کودکان پیشدبستانی شده است. با توجه به نتایج تحقیق میتوان اینگونه نتیجه گرفت که مداخله حافظه فعال دیداری- فضایی میتواند بر عملکرد آینه نویسی کودکان پیش دبستانی مؤثر باشد و میتوان از مداخلاتی شبیه به این برنامه، برای کاهش خطای آینه نویسی استفاده کرد.https://www.ceciranj.ir/article_139628_b3813a067b8010d3a4125fc0c8931817.pdfانجمن علمی کودکان استثنایی ایرانتوانمندسازی کودکان استثنایی2588-348813120220522Effectiveness of multiple intelligence training package on social skills of slow-paced boysاثربخشی بسته آموزش هوشهای چندگانه بر مهارتهای اجتماعی پسران آهستهگام576613963610.22034/ceciranj.2021.247378.1448FAنفیسهعابدیدانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران.لیلاکاشانی وحیداستادیار، گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.0000-0002-5070-5186الهامحکیمی راداستادیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.مریماساسهاستادیار گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران.Journal Article20210422The purpose of this study was to investigate the effectiveness of multiple intelligence training package on social skills of slow-paced boys. This quasi-experimental study was performed with pre-test and post-test design and a control group. The statistical population of the study consisted of 150 slow-paced children, who were studying in exceptional school of Hazrat Fatemeh in Karaj in the 2020 academic year. among them, 20 students were selected and randomly assigned to two experimental and control groups (10 boys in each group). The Gersham and Elliott Social Skills Rating System (SSRS) was used to assess social skills. Multiple intelligences training package for the experimental group was presented as a group in 10 sessions of 45 minutes. Data were analyzed using Analysis of Covariance. The results showed that there was a significant difference between the mean scores of the two groups (05 / 0> p), and the intervention program was effective in impoving cooperation, assertiveness, self-control and general social skills for the students in the experimental group (p <0.05). Based on the findings, it can be concluded that the multiple intelligences training package can be used to increase the social skills of slow-paced children. هدف از این پژوهش، بررسی اثربخشی بسته آموزش هوشهای چندگانه بر مهارتهای اجتماعی کودکان آهستهگام بود. این مطالعه شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون، با گروه گواه انجام شد. جامعه آماری پژوهش را 150 دانشآموز آهستهگام شاغل به تحصیل در سال تحصیلی 98-99 در مدرسه استثنایی حضرت فاطمه (س) شهر کرج تشکیل دادند. از میان آنها 20 دانشآموز پسر به صورت در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 10 نفر) گمارش شدند. به منظور ارزیابی مهارتهای اجتماعی از نظام درجه بندی مهارتهای اجتماعی گرشام و الیوت (SSRS) نسخه معلم استفاده شد. بسته آموزش هوشهای چندگانه برای گروه آزمایش، به صورت گروهی طی 10 جلسه 45 دقیقهای ارائه شد. داده ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که برنامه مداخله در افزایش مهارتهای همکاری، جرأتورزی، خودکنترلی و به طور کلی مهارتهای اجتماعی (05/0>P)، دانش آموزان گروه آزمایش مؤثر بوده و تفاوت میانگین های نمرات دو گروه به لحاظ آماری معنادار بود (05/0>P). بر اساس این یافته ها میتوان بیان کرد که آموزش با استفاده از هوشهای چندگانه میتواند بر مهارتهای اجتماعی کودکان آهستهگام مؤثر باشد. در نهایت، میتوان پیشنهاد داد تا از بسته آموزش هوشهای چندگانه در مراکز بهزیستی و کلینیکهای توانبخشی، استفاده شود.https://www.ceciranj.ir/article_139636_e8458366e79990be43a2671b46c34fdb.pdfانجمن علمی کودکان استثنایی ایرانتوانمندسازی کودکان استثنایی2588-348813120220522Effectiveness of mindfulness on flexibility and parent-child interactions in mothers of children with Attention Deficit/Hyperactivity Disorderبررسی اثربخشی ذهنآگاهی بر انعطافپذیری و تعاملات والد- کودک مادران دارای کودک با اختلال کمتوجهی بیشفعالی799014498310.22034/ceciranj.2022.297703.1571FAسیمینحسینیاناستاد، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.0000-0003-1852-3953رقیهنوری پوردکتری مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و مشاوره، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.0000-0002-5677-0894اسماعیلسلیمانیدانشیار روان شناسی، گروه روانشناسی، دانشگاه ارومیه، آذربایجان غربی، ایران.عباسعبداللهیاستادیار، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.حسینایلانلودکتری مشاوره، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.Journal Article20211110This study aimed to determine the effectiveness of mindfulness on flexibility and parent-child interactions in mothers of a child with ADHD. The present study was a quasi-experimental study with a pretest-posttest design and a control group. The statistical population included all mothers of a child with ADHD in Tehran, from among whom 30 mothers of a child with ADHD were selected by available sampling method as a research sample and were randomly divided into experimental and control groups (15 people in each group). The experimental group received eight sessions of mindfulness-related therapeutic interventions and a 90-minute session per week for two months. The control group did not receive any intervention. At the end of the sessions, post-test was taken from all two groups. Cognitive Flexibility Questionnaire (CFI) and Parent-Child Relationship Scale (PCRS) were used to collect data. Data were analyzed using Multivariate Analysis Of Covariance (MANCOVA) by SPSS20 software. The results showed that mindfulness led to a significant increase in flexibility (P <0.01) and parent-child interactions (P <0.01) among mothers of a child with ADHD. According to the research findings, the use of mindfulness to promote flexibility and parent-child interactions of mothers of a child with ADHD is recommended to promote their mental health.هدف از پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی ذهن آگاهی بر انعطافپذیری و تعاملات والد- کودک مادران دارای کودک با کم توجهی بیشفعالی میباشد. پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی و با طرح پیشآزمون پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل تمامی مادران دارای کودک مبتلا به اختلال کم توجهی بیش فعالی شهر تهران بود که از میان آنها 30 مادر دارای کودک با اختلال کم توجهی بیش فعالی از طریق نمونهگیری در دسترس بهعنوان نمونه پژوهش انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 15 نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش مداخلات درمانی هشت جلسهای مربوط به ذهن آگاهی را طی دو ماه بهصورت هفتهای یک جلسه 90 دقیقهای دریافت نمودند و گروه گواه هیچ مداخلهای دریافت نکرد. پس از پایان جلسات از هر دو گروه پسآزمون گرفته شد. برای گردآوری دادهها از پرسشنامه انعطافپذیری شناختی CFI)) و مقیاس رابطه والد-کودک (PCRS) استفاده شد. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و نرمافزارSPSS-20 تحلیل گردید. نتایج پژوهش نشان داد که ذهن آگاهی به افزایش معنادار انعطافپذیری (P<0.01) و تعاملات والد- کودک (P<0.01) در بین مادران دارای کودک با اختلال کم توجهی بیش فعالی منجر گردید. با توجه به یافتههای پژوهش، استفاده از ذهن آگاهی در جهت ارتقاء انعطافپذیری و تعاملات والد- کودک مادران دارای کودک مبتلا به اختلال کم توجهی بیش فعالی با هدف ارتقاء سلامت روان آنها پیشنهاد میشود.https://www.ceciranj.ir/article_144983_530a5d7b49e43fd008d59aa290dc6a40.pdfانجمن علمی کودکان استثنایی ایرانتوانمندسازی کودکان استثنایی2588-348813120220522Comparison of the effectiveness of executive functions training based on computer games and training of sensory integration exercises on word reading and text comprehension symptoms in dyslexic studentsمقایسه اثربخشی آموزش کارکردهای اجرایی مبتنی بر بازیهای رایانهای و آموزش تمرینات یکپارچگی حسی بر علائم خواندن کلمات و درک متن در دانشآموزان نارساخوان677814787910.22034/ceciranj.2021.302929.1584FAمریمویسمهدانشجوی دکتری، گروه روانشناسی کودکان استثنایی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.مهنازاستکیاستادیار، گروه روانشناسی کودکان استثنایی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.نویدمیرزاخانیاستادیار، گروه کاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.Journal Article20211109The aim of this study was to compare the effectiveness of executive functions training based on computer games with the training of sensory integration exercises on word reading and text comprehension symptoms in dyslexic students.The study method was quasi-experimental with pre-test, post-test design and a control group and follow-up stage. The statistical population included all students with elementary school learning disability in districts 2 and 5 of Tehran (128 persons) in 2020-2021. 30 dyslexic students in the age of 8-11 (19 boys, 11 girls) were selected by available sampling and randomly assigned to three groups of 10 people. The experimental groups underwent intervention for 20 sessions of 30 minutes. The control group did not receive any intervention. Pre-test and post-test were performed, then after 4 months the follow-up test was performed again. Assessment tools included the Wechsler Intelligence Scale for Children-Revised- Forth Edition (WISC-4), Reading & Dyslexia Test (NEMA), N-back Test, Sensory Profile 2 (SP2). Data were analyzed by Two-factor mixed ANOVA method using SPSS23 software. The results showed that there was no significant difference in word reading score between computer experimental groups and sensory integration (p>.05). There is a significant difference between the comprehension scores of these two groups (p<.001). Based on the results, both interventions were effective, but there was a notable difference between the effectiveness of these interventions on reading symptoms and comprehension of dyslexic students (p<.001). In a 4-month follow up the Sensory integration practice intervention had a lasting effect that could be used as a useful intervention to help dyslexic students in learning disabilities centers.<strong> </strong> هدف پژوهش، مقایسه اثربخشی آموزش کارکردهای اجرایی مبتنی بر بازیهای رایانهای با آموزش تمرینات یکپارچگی حسی بر علائم خواندن و درک مطلب دانشآموزان نارساخوان بود. روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با کنترل و پیگیری در نظر گرفته شد. جامعه آماری، دانش آموزان با اختلال یادگیری دوره ابتدایی منطقه 2 و 5 تهران (128 نفر) در سال 1400-1399 بود. تعداد 30 دانشآموز 8 تا 11 ساله نارساخوان (19پسر، 11 دختر) به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی ساده در سه گروه 10 نفری قرار داده شدند. گروههای آزمایش، مدت 20 جلسه 30 دقیقهای تحت مداخله قرار گرفتند. گروه کنترل مداخلهای دریافت نکرد. سپس مراحل پیش آزمون، پس آزمون انجام شد. بعد 4 ماه آزمون پیگیری اجرا شد. ابزار سنجش، نسخه چهارم هوش وکسلر کودکان (WISC-4)، آزمون خواندن و نارساخوانی(نما)، انبک (N-back)، پرسشنامه نیمرخ حسی2 (SP2) بود. دادهها با استفاده از روش آنوای دو عاملی آمیخته توسط نرم افزار SPSS-23 تجزیه و تحلیل شد. یافتهها نشان داد نمره خواندن کلمات، بین گروههای آزمایشی رایانه و یکپارچگی حسی تفاوت معناداری وجود ندارد (05/0P>). نمره درک متن، بین گروههای آزمایشی رایانه و یکپارچگی حسی تفاوت معناداری وجود دارد (001/0P <). بر اساس نتایج، هر دو مداخله اثربخش بوده، پایداری اثر داشتند، اما بین اثربخشی این مداخلهها بر علائم خواندن و درک مطلب دانش آموزان نارساخوان تفاوت معنادار وجود داشت (001/0P <). در پیگیری 4 ماهه، مداخله تمرینات یکپارچگی حسی پایدارتر بود و میتواند به عنوان مداخلهای سودمند برای کمک به دانش آموزان نارساخوان در مدارس ابتدایی و مراکز مشکلات یادگیری استفاده شوند.https://www.ceciranj.ir/article_147879_91796d5e102943f7fcc8222bc42f284a.pdfانجمن علمی کودکان استثنایی ایرانتوانمندسازی کودکان استثنایی2588-348813120220522Psychometric properties of Lecavalier Behavioral Inflexibility Scale in autistic childrenویژگیهای روانسنجی مقیاس انعطافناپذیری رفتاری لکاوالیر در کودکان اوتیسم9110114788210.22034/ceciranj.2022.303994.1592FAنفیسهخدادادیدانشجوی دکتری روانشناسی عمومی،گروه روانشناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.0000-0002-2956-4040احمدغضنفریدانشیار گروه روانشناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.0000-0002-2270-1129شهراممشهدی زادهاستادیار گروه علوم پایه پزشکی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.0000-0003-2614-5657طیبهشریفیدانشیار گروه روانشناسی،واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.0000-0002-8224-8805Journal Article20210901The aim of this study was to investigate the psychometric properties of Lecavalier Behavioral Inflexibility Scale in<strong> </strong>autistic children. Research method was descriptive survey of instrument standardization type. The statistical population consisted of<strong> </strong>1400 autistic children aged 3 to 12 years in Isfahan, from among whom 450 children were randomly selected and 430 of them were included in statistical analysis according to inclusion and exit criteria of the study. In exploratory factor analysis, 230 individuals and confirmatory factor analysis 200 autistic children<strong> </strong>aged 3 to 12 years were included separately. Research instruments were GARS Autism Symptoms Diagnostic Scale and Lecavalier Behavioral inflexibility Scale. Data were analyzed with SPSS26 and AMOS24 software using correlation coefficient, heuristic and confirmatory factor analysis. Results of exploratory factor analysis showed six factors respond to changes, which were routines and rituals, tendency to be restrictive, response to novelty, response to uncertainty, oversensitivity to ambient events with specific values higher than one that 55.986% of total variance of structure explain behavioral inflexibility. Results of first-order confirmatory factor analysis showed all indices were PCFI = 0.851, PNFI = 0.809, CMIN / DF = 1.876, RMSEA = 0.051, IFI = 0.954, CFI = 0.954, GFI =0.920 confirmed proper fit of final model so factors obtained from the scale were appropriate. Internal stability of components of Behavioral Inflexibility Scale was higher than 0.7, indicating acceptable consistency of components of structure. Convergent validity of proposed model scales (CR >0.60), divergent validity (AVE> ASV and MSV) were appropriate. Persian version of Lecavalier Behavioral Inflexibility Scale had acceptable validity and reliability and measures 6 factors.
هدف پژوهش حاضر، بررسی ویژگیهای روانسنجی مقیاس فارسی انعطاف ناپذیری رفتاری لکاوالیر در کودکان اوتیسم بود. روش پژوهش توصیفی پیمایشی از نوع استانداردسازی ابزار بود. جامعه ی آماری، 1400 کودکان اوتیسم 3 تا 12 سال شهر اصفهان بودند که 450 نفر از آنان به طور تصادفی ساده انتخاب شدند و با توجه به ملاک ورود و خروج پژوهش430 نفر وارد تحلیل آماری شدند. در تحلیل عامل اکتشافی از 230 نفر و تحلیل عامل تأییدی از 200 نفر کودک اوتیسم 3 تا 12 سال بهطور مجزا استفاده شد. ابزار پژوهش مقیاس تشخیصی علائم اوتیسم گارز GARS)) و مقیاس انعطاف ناپذیری رفتاری لکاوالیر (BIS) بود. داده ها با نرمافزارهای SPSS-26، AMOS-24 و به روش ضریب همبستگی، تحلیل عامل اکتشافی و تأییدی تحلیل شدند.<strong> </strong>طبق نتایج تحلیل عامل اکتشافی شش عامل پاسخ به تغییر، روتینها و تشریفات، تمایل به محدودیت، پاسخ به موارد و موقعیتهای جدید، پاسخ به عدم اطمینان و حساسیت بیشازحد به حوادث محیط با مقادیر ویژه بالاتر از یک توانسته اند 986/55 درصد از کل واریانس سازه انعطافناپذیری رفتاری را تبیین کنند. طبق نتایج تحلیل عامل تأییدی مرتبه اول تمام شاخص های 851/0=PCFI، 809/0=PNFI، 876/1=CMIN/DF، 051/0=RMSEA، 954/0=IFI، 954/0=CFI و 920/0 GFI= تأییدکننده برازش مناسب مدل نهایی بودند. بنابراین، عاملهای بهدستآمده از مقیاس مناسب بودند. ثبات درونی مؤلفه های مقیاس انعطافناپذیری رفتاری بالاتر از 7/0 بود که نشاندهندهی همسانی قابل قبول مؤلفه های سازه مورد نظر بود. روایی همگرای مقیاس های مدل پیشنهادی (60/0<CR) و روایی واگرا ( AVE > ASV و MSV) مناسب بودند. بهطورکلی نسخه فارسی مقیاس انعطافناپذیری رفتاری لکاوالیر روایی و پایایی قابل قبولی دارد و 6 عامل را میسنجد.https://www.ceciranj.ir/article_147882_196570bfe4c5899e6ea26ac6c0eb3e7b.pdfانجمن علمی کودکان استثنایی ایرانتوانمندسازی کودکان استثنایی2588-348813120220522The effectiveness of interactive play therapy on child's quality of attachment with parent: A case studyاثربخشی بازیدرمانی تعاملیمحور بر کیفیت روابط دلبستگی کودک با والد: مطالعه موردی10211314788110.22034/ceciranj.2022.309308.1601FAالههذکایی آشتیانیدانشجو دکتری، گروه روانشناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.سیامکسامانیدانشیار گروه روانشناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.0000-0002-6945-6263نادرهسهرابیاستادیار گروه روانشناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.بنفشهامیدواراستادیار گروه روانشناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.Journal Article20211030 Disorder in attachment relationships by distrust can lead to psychocognitive disorders in child. The aim of this study was to explain the effectiveness of interactive Theraplay play therapy on child's quality of attachment relationships with the parent. Research method in this study was experimental of a single-subject with AB designs. The study population consisted of children 5 to 8 years old with attachment pathologies that attended psychological centers in Tehran in the academic year 2020-2021 and the number of children was 10. From among them, 3 children (two boys and one girl) were selected based on entry and exit criteria and by purposive sampling. The intervention of theraplay for each child was done according to the instructions of Booth and Jernberg (2010), performed in 2 sessions (45 minutes) per week for 10 weeks (21 sessions) during two and a half months. The research instruments were Marschak Interaction Method (MIM) and Theraplay Behavioral Checklist (made by a researcher). Data were analyzed using visual analysis at both within-condition and between-condition levels based on three indicators of level, trend and stability. The findings showed that intervention of oriented theraplay- focused play therapy had a significant effect on child' quality of attachment relationships with parents (P<0.05). According to the findings of the study, was confirmed the effectiveness of intervention of oriented theraplay- focused play therapy on improving child' quality of attachment relationships with parents. Therefore, this method can be considered as one of helpful and applicational treatments for these children.<strong> </strong> پژوهش حاضر با هدف تبیین اثربخشی بازی درمانی تعاملی محور بر کیفیت روابط دلبستگی کودک با والد انجام گرفت. روش تحقیق در این پژوهش آزمایشی از نوع تک آزمودنی با طرح AB بود. جامعه آماری شامل تمامی کودکان 5 تا 8 سال با آسیبهای دلبستگی بود که در سال تحصیلی 1400- 1399 در مراکز روانشناسی شهر تهران حضور داشتند؛ تعداد این کودکان 10 نفر بود. از بین آنها تعداد 3 کودک (دو پسر و یک دختر) بر اساس ملاکهای ورود و خروج و به شیوه نمونه گیری هدفمند گزینش شدند. مداخله بازی درمانی تعاملی محور برای هر کودک بر اساس دستورالعمل بوث و جرنبرگ (2010)، به صورت 2 جلسه (45 دقیقهای) در هفته، طی 10 هفته (21 جلسه) و به مدت دو و نیم ماه اجرا گردید. ابزارهای پژوهش شامل فرم روش تعاملی مارشاک (MIM) و چک لیست رفتاری تراپلی (محققساخته) بود. تحلیل دیداری داده ها در دو سطح درون موقعیتی و بین موقعیتی بر اساس سه شاخص سطح یا طراز، روند و تغییرپذیری انجام گرفت. یافتههای پژوهش نشان داد که مداخله بازی درمانی تعاملیمحور بر کیفیت روابط دلبستگی کودک با والد تأثیر معناداری داشت (05/0P<). مطابق با یافته های پژوهش اثربخشی مداخله بازی درمانی تعاملی محور بر روی بهبود کیفیت روابط دلبستگی کودک با والد به تأیید رسید. بنابراین، این روش را میتوان به عنوان یکی از درمانهای مفید و کاربردی برای کودکان در نظر گرفت.https://www.ceciranj.ir/article_147881_bec41b67d43f63664a35843488324e30.pdf