انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 12 4 2022 02 20 Effectiveness of positivity group training on quality of life and resilience of female teachers of exceptional students اثربخشی آموزش گروهی مثبت‌نگری بر کیفیت زندگی و تاب‌آوری معلمان زن دانش‌آموزان استثنایی 1 13 139611 10.22034/ceciranj.2021.297874.1574 FA مریم قاسمی حسین آبادی کارشناس ارشد راهنمایی و مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران. طیبه زندی‌پور استاد گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران. سیمین حسینیان استاد گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران 0000-0003-1852-3953 Journal Article 2021 08 01 The aim of this study was to determine the effectiveness of positivity group training on quality of life and resilience of female teachers in exceptional students in Tehran. The research method was quasi-experimental with a pretest-posttest design with a control group. The statistical population of this study included all female teachers in special schools in Tehran in the 2015-2016 academic year (680 people), from among which 24 people were selected by available sampling and randomly replaced in experimental group (12 people) and control (12 people). They answered the WHO Quality of Life Questionnaire (WHOQOL) and the Davidson & Connor Resilience Questionnaire (CD-RSC). Experimental group participants received 8 sessions of positivity treatment program. Data were analyzed using multivariate analysis of covariance in SPSS-22 software. The results showed that the research hypothesis on the effectiveness of positivity group training on quality of life and resilience of female teachers in exceptional students was confirmed and the female teachers in the experimental group were significantly higher than the female teachers in the control group in the post-test. They had more resilience. Thus, the use of positivity group training increases the quality of life and resilience of female teachers of exceptional students, because the positivity intervention method can increase positive emotions, behaviors and cognitions in people. Therefore, using this training can be useful in order to improve the quality of life and resilience of teachers in exceptional schools. هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش گروهی مثبتنگری بر کیفیت زندگی و تاب‌آوری معلمان زن دانشآموزان استثنایی شهر تهران بود. روش پژوهش به شیوهی نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل اجرا شد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه‌ی معلمان زن مدارس استثنایی شهر تهران در سال تحصیلی 1395-1394 که 680 نفر بودند و از میان آن‌ها 24 نفر به‌صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و در دو گروه آزمایش (12 نفر) و کنترل (12 نفر) به‌صورت تصادفی جایگزین شدند و به پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی (WHOQOL) و پرسشنامه تاب‌آوری دیویدسون و کانر (CD-RSC) پاسخ دادند. شرکت‌کنندگان گروه آزمایش، 8 جلسه برنامه‌ی مثبت‌نگری را دریافت نمودند. دادهها با استفاده از روش آماری تحلیل کوواریانس چندمتغیری و با نرم‌افزار تحلیل آماری SPSS نسخۀ 22، مورد تجزیه ‌و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که فرضیه‏ی پژوهش مبنی بر اثربخشی آموزش گروهی مثبتنگری بر کیفیت زندگی و تاب‌آوری معلمان زن دانشآموزان استثنایی، مورد تأیید قرار گرفته است و معلمان زن گروه آزمایش نسبت به معلمان زن گروه کنترل در پس‌آزمون، به‌طور معناداری، کیفیت زندگی و تاب‌آوری بیشتر داشتند. بدین ترتیب استفاده از آموزش گروهی مثبت‌نگری موجب افزایش کیفیت زندگی و تاب‌آوری معلمان زن دانشآموزان استثنائی شده؛ زیرا روش مداخله مثبت‌نگر می‌تواند احساسات، رفتارها و شناخت‌های مثبت را در افراد افزایش دهد. از اینرو، به کارگیری این آموزش می‌تواند در راستای بهبود کیفیت زندگی و تاب‌آوری معلمان مدارس استثنایی مفید واقع شود.

https://www.ceciranj.ir/article_139611_62b8b17263017ed475b3bfe42ec6a2b2.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 12 4 2022 02 20 The Effectiveness of psycho-rehabilitation dohsa-hou on improving sleep problems in children with attention deficit/hyperactivity disorder اثربخشی توانبخشی روانی دوساهو بر بهبود مشکلات خواب کودکان دارای اختلال کم-توجهی بیش فعالی 14 25 139613 10.22034/ceciranj.2021.295571.1565 FA سارا نجاتی فر دانشجوی دکتری روان‌شناسی و آموزش کودکان با نیاز‌های خاص، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. 0000-0001-8646-0240 مهدیه باباربیع کارشناسی ارشد مشاوره توانبخشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران. Journal Article 2021 07 17 The aim of this study was to evaluate the effectiveness of psycho-rehabilitation Dohsa-hou on improving sleep problems in children with Attention Deficit/Hyperactivity Disorder. This study was a quasi-experimental research with a pretest-posttest design and a control group. The statistical population of this study included all boys aged 8-12 years with Attention Deficit/Hyperactivity Disorder in Isfahan in 2019-2020 (N=350). Subjects were selected by available sampling method and randomly divided into experimental (n = 15) and control (n = 15) groups. The experimental group participated in Dosaho for 8 months during 8 one-hour psycho- rehabilitation sessions and the control group did not receive any intervention. The instruments used were the Connors Parent Questionnaire and the Petersburg Sleep Quality Questionnaire (PSQI). Data were analyzed using multivariate analysis of covariance in SPSS-24 software. The general results of multivariate analysis of covariance on the mean scores of pre-test and post-test showed that psycho-rehabilitation Dohsa-hou improves the overall quality of sleep and dimensions of mental sleep quality, sleep delay, sleep disorders and disorders. Daily performance had a significant effect. Overall, Psycho-Rehabilitation Dohsa-hou significantly improved sleep quality in children with Attention Deficit/Hyperactivity Disorder and this type of rehabilitation can be used as a complementary approach to improve sleep problems in children with Attention Deficit/Hyperactivity Disorder To be placed. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی توانبخشی روانی دوساهو بر بهبود مشکلات خواب کودکان دارای اختلال کم توجهی بیش فعالی بود. این مطالعه، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش، شامل تمامی کودکان پسر 8-12 سال با اختلال کم توجهی بیش فعالی در شهر اصفهان در سال 99-1398 است که تعداد آنان 350 نفر بود. آزمودنیها به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) تقسیم شدند. گروه آزمایش به مدت دو ماه در 8 جلسه یک ساعته توانبخشی روانی دوساهو شرکت کردند و گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. ابزارهای مورد استفاده، پرسشنامه کانرز فرم والدین و پرسشنامه کیفیت خواب پیترزبورگ (PSQI) بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری، در نرم افزار24 SPSS- تحلیل شد. نتایج کلی تحلیل کوواریانس چندمتغیری روی میانگین نمره های پیش آزمون و پس آزمون نشان داد توانبخشی روانی دوساهو بر بهبود کیفیت کلی خواب و ابعاد کیفیت ذهنی خواب، تأخیر در به خواب رفتن، اختلالهای خواب و اختلالهای عملکرد روزانه اثر معناداری داشت. در نهایت، میتوان مطرح کرد که توانبخشی روانی دوساهو به طور معناداری کیفیت خواب را در کودکان با اختلال کم توجهی بیش فعالی بهبود بخشید و این نوع از توانبخشی میتواند به عنوان یک رویکرد مکمل در جهت بهبود مشکلات خواب کودکان دارای اختلال کم توجهی بیش فعالی مورد استفاده قرار گیرد.

https://www.ceciranj.ir/article_139613_4e3c5ae7ee52ce7f51ef2c05e552fbe5.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 12 4 2022 02 20 Comparison of effectiveness of parent-child communication training with cognitive empowerment on improving the performance of children with attention deficit/hyperactivity disorder مقایسه تأثیر آموزش ارتباط مؤثر والد و کودک با توانمندسازی شناختی بر بهبود عملکرد کودکان مبتلا به کم‌توجهی بیش‌فعالی 37 26 139612 10.22034/ceciranj.2021.297630.1573 FA فاطمه نجفی دانشجوی دکتری روان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد زرند، زرند، ایران. مهشید تجربه کار استادیار گروه روان‌شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران. 0000-0002-3931-8599 حسن محمد طهرانی استادیار گروه روان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد زرند، زرند، ایران Journal Article 2021 08 23 The aim of this study was to compare the effectiveness of parent-child communication training and cognitive empowerment on improving the performance of children with Attention Deficit/Hyperactivity Disorder. The research method was experimental with pretest-posttest design and a control group. The statistical population included all patients referred to the Education Counseling Center of District 2 of Kerman with the age group of 7 to 11 years in 2020 who were diagnosed with attention deficit hyperactivity disorder. The number of these children was 275 students (101 girls and 174 boys). After completing the conners' parent rating scale (CPRS) by the parents of these children, 60 children were selected by random sampling method and randomly assigned to two experimental groups and one control group (20 people in each group). After reducing the subjects, the number of subjects in each group reached 15. The children in the cognitive empowerment group underwent 10 sessions of cognitive trainings and the parents in the parent-child communication group underwent 10 sessions of effective parent-child communication training, but the control group did not receive any intervention. The data were analyzed by analysis of covariance. The results showed that both methods have an effect on the performance of children with Attention Deficit Hyperactivity Disorder but the parent-child communication training method was more effective in improving the performance of these children than the cognitive empowerment method. Therefore, these educational methods can be used to improve the performance of children with Attention Deficit/Hyperactivity Disorder and it is suggested that both methods be used together. هدف از این پژوهش مقایسه تأثیر آموزش ارتباط مؤثر والد و کودک با توانمندسازی شناختی، بر بهبود عملکرد کودکان مبتلا به کمتوجهی بیش‌فعالیبود. روش پژوهش از نوع آزمایشی با پیشآزمون– پسآزمون با گروه کنترل در نظر گرفته شد. جامعه آماری شامل کلیه کودکان ۷ تا ۱۱ سال بودند که در سال 1399 به مرکز مشاوره آموزش و پرورش ناحیه ۲ کرمان مراجعه کردند. تعداد این کودکان 275 دانشآموز (101 دختر و 174 پسر) بود که مبتلا به اختلال کمتوجهی بیش‌فعالی تشخیص داده شدند. بعد از تکمیل مقیاس رتبهبندی کانرز والدین (CPRS)، توسط والدین این کودکان، 60 نفر به روش نمونهگیری تصادفی انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل جایگزین شدند (20 نفر در هر گروه). پس از ریزش نمونهها، تعداد آزمودنیها در هر گروه به 15 نفر کاهش یافت. کودکان گروه توانمندسازی شناختی تحت 10 جلسه توانمندسازی شناختی و والدین گروه ارتباط مؤثر والد و کودک تحت آموزش 10 جلسهای ارتباط مؤثر والد و کودک قرار گرفتند، اما گروه کنترل هیچ مداخلهای دریافت نکردند. دادههای جمعآوریشده با مدل آماری کوواریانس تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که هر دو روش بر عملکرد کودکان مبتلا به کمبود توجه و بیشفعالی اثر دارد. اما روش آموزش ارتباط والد و کودک در بهبود عملکرد این کودکان مؤثرتر از روش توانمندسازی شناختی بود. بنابراین، از این شیوههای آموزشی میتوان در بهبود عملکرد کودکان مبتلا به کمتوجهی بیش‌فعالی بهره جست و پیشنهاد میشود هر دو روش در کنار هم به کار گرفته شوند.

https://www.ceciranj.ir/article_139612_d10fb2ce213a175c0a9f6b07514171aa.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 12 4 2022 02 20 Effectiveness of family-centered art therapy on anxiety sensitivity, inefficient attitudes and coping of students with generalized anxiety disorder تأثیر هنردرمانی خانواده‌محور بر حساسیت اضطرابی، نگرش‌های ناکارآمد و سازگاری دانش‌آموزان دارای اختلال اضطراب فراگیر 48 38 139626 10.22034/ceciranj.2021.259157.1525 FA الهام دانشمندی کارشناسی ارشد، روانشناسی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران. فائزه جهان استادیار گروه روانشناسی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران. Journal Article 2021 09 29 The present study was conducted to determine the effectiveness of family-centered art therapy on anxiety sensitivity, inefficient attitudes and coping of students with Generalized Anxiety Disorder. The research method was quasi-experimental with pretest, posttest and control group design. The statistical population included 12-16 years old students with Generalized Anxiety Disorder in academic year 2020 in Semnan City, According to the centers, this number was equal to 181 students. Among them, 30 people were selected by purposive sampling method who had the necessary characteristics based on the test of Generalized Anxiety Disorder and clinical interview, and then were randomly assigned to the experimental and control groups (15 people in each group).The research instruments included Anxiety Sensitivity Questionnaire- revised (ASI-R), Inefficient Attitudes Scale (IAS) and Bell's Adjustment Inventory (BAI), (1961). Data analysis was done via SPSS23 software through MANCOVA method. The results of data analysis showed that family-centered art therapy has a significant effect on anxiety sensitivity (P=0.039), inefficient attitudes (P<0.001) and coping (P<0.001) of students with Generalized Anxiety Disorder. Family-centered art therapy training had a significant effect on anxiety sensitivity, inefficient attitudes and coping of students with Generalized Anxiety Disorder. Considering that strengthening these skills leads to improving the psychological performance of adolescents, using family-centered art therapy as an effective method is especially important. هدف از پژوهش حاضر، تعیین میزان تأثیر هنردرمانی خانواده‌محور بر حساسیت اضطرابی، نگرش‌های ناکارآمد و سازگاری دانش‌آموزان مبتلا اختلال اضطراب فراگیر بود. در این مطالعه از طرح نیمه‌آزمایشی پیش‌آزمون – پس‌آزمون همراه با گروه کنترل، استفاده شد. جامعه آماری این پژوهش را کلیه دانش‌آموزان مبتلا به اختلال اضطراب فراگیری که در سال 1399 به مراکز تخصصی مشاوره روان‌شناختی تحت نظارت سازمان بهزیستی شهر سمنان مراجعه کردند، تشکیل دادند که براساس گزارش مراکز این تعداد برابر با 181 دانش‌آموز بود. از میان آنها به روش نمونه‌گیری هدفمند 30 نفر که ویژگی‌های لازم براساس آزمون اختلال اضطراب فراگیر و مصاحبه بالینی را داشتند، فهرست شدند و سپس بصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 15 نفر) قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه تجدیدنظر شده حساسیت اضطرابی (ASI-R)، مقیاس نگرش‌های ناکارآمد (IAS) و پرسشنامه راهبردهای سازگاری کودکان بل بود. تجزیه و تحلیل دادهها توسط نرم‌افزار 23SPSS- با استفاده از تحلیل کوواریانس صورت گرفت. نتایج نشان داد که هنردرمانی خانواده‌محور بر حساسیت اضطرابی (039/0=P)، نگرش‌های ناکارآمد (001/0P<) و سازگاری (001/0P<) دانش‌آموزان دارای اختلال اضطراب فراگیر تاثیر معنادار دارد. آموزش هنردرمانی خانواده‌محور بر حساسیت اضطرابی، نگرش‌های ناکارآمد و سازگاری دانش‌آموزان دارای اختلال اضطراب فراگیر اثر معناداری داشت، با توجه به اینکه تقویت این مهارت‌های منجر به بهبود عملکرد روانی این نوجوانان می‌شود، بهره‌گیری از هنردرمانی خانواده‌محور به عنوان یک روش کارآمد اهمیت ویژه‌ای دارد.

https://www.ceciranj.ir/article_139626_f5641dc488415b333333f66f009332c4.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 12 4 2022 02 20 Effectiveness of the painting therapy, clay therapy and combined methods of family-centered, child-centered on emotion regulation for children with attention deficit/ hyperactivity disorder مقایسه اثربخشی نقاشی‌درمانی، گل‌درمانی و روش تلفیقی خانواده‌محور، کودک‌محور بر تنظیم هیجان کودکان با اختلال کم‌توجهی- بیش‌فعالی 67 49 139616 10.22034/ceciranj.2021.288339.1547 FA سالومه سخا دانشجو دکتری روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران. 0000-0001-5353-6739 محمد مظفری استادیار گروه روانشناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران 0000-0001-5071-6566 سیامک سامانی دانشیار گروه روانشناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران. 0000-0002-6945-6263 سجاد امینی منش استادیار گروه روانشناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران. 0000-0002-8613-0708 Journal Article 2021 05 29 The purpose of this study was the effectiveness of the painting therapy, clay therapy and combined methods on emotion regulation for children with Attention Deficit/ Hyperactivity Disorder (ADHD). Research method in this study was single-subject of AB experimental designs. The study population consisted of all children aged 8 to 11 years that attended special centers centers hyperactivity in Tehran in the academic year 2020-2021, from whom 14 children were selected. From among them, 6 children with ADHD (three boys and three girls) were selected based on entry and exit criteria by purposive sampling and randomly assigned to three groups of two. Interventions included the painting therapy, clay therapy and combined methods for each child, according to the child-centered play therapy program with Landers and Bratton Approach (2006) were conducted in 2 sessions (one hour) per week and for 2 months during 8 weeks (16 sessions). The research instrument was a Emotion Regulation Questionnaire (ERQ) and Emotion Regulation Checklist (ERC). Data visual analysis were performed at both within subject and intersubject levels based on three indicators of level, trend and variability. The results showed that the painting therapy, clay therapy and combined method interventions were effective on emotion regulation for children with attention deficit/ hyperactivity disorder and the effect of this program in the follow-up phase has been Stable. Based on the findings, it can be concluded that interventions (painting therapy, clay therapy and combined methods) can increase the emotion regulation of children with ADHD. Therefore, these interventions can be considered as the useful and applicational treatments for these children. این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی نقاشیدرمانی، گلدرمانی و روش تلفیقی بر تنظیم هیجان کودکان با اختلال کمتوجهی- بیش فعالی انجام گرفت. روش تحقیق در این پژوهش آزمایشی از نوع تک آزمودنی با طرح ABA بود. جامعه آماری شامل تمامی کودکان 8 تا 11 سال بود که در سال تحصیلی 1400- 1399 در مراکز ویژه بیش فعالی شهر تهران حضور داشتند، تعداد این کودکان 14 نفر بود. از بین آنها تعداد 6 کودک دارای اختلال کم توجهی- بیش فعالی (سه پسر و سه دختر) بر اساس ملاکهای ورود و خروج و به شیوه نمونه گیری هدفمند گزینش شده و به صورت تصادفی در سه گروه 2 نفری قرار داده شدند. مداخلات نقاشی درمانی، گل درمانی و روش تلفیقی برای هر کودک طبق برنامه بازی درمانی کودک محور با رویکرد لندرث و براتون (2006)، به صورت 2 جلسه (یک ساعته) در هفته و به مدت 2 ماه طی 8 هفته (16 جلسه) اجرا گردید. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه تنظیم هیجان (ERQ) و سیاهه تنظیم هیجان (ERC) بود. تحلیل دیداری داده ها در دو سطح درون موقعیتی و بین موقعیتی بر اساس سه شاخص سطح یا طراز، روند و تغییرپذیری انجام گرفت. یافتههای پژوهش نشان داد که مداخلات نقاشی درمانی، گل درمانی و روش تلفیقی بر تنظیم هیجان کودکان با اختلال کم توجهی- بیش فعالی تأثیر معناداری داشته و تأثیر این برنامه در مرحله پیگیری نیز پایدار بوده است. با توجه به یافته های پژوهش میتوان نتیجه گرفت که مداخلات درمانی (نقاشی درمانی، گل درمانی و روش تلفیقی) قادر است سبب افزایش تنظیم هیجان کودکان با اختلال کم توجهی- بیش فعالی شود. بنابراین، این مداخلات را میتوان به عنوان درمانهای مفید و کاربردی برای این کودکان درنظر گرفت.

https://www.ceciranj.ir/article_139616_737741b6e740b15ec155a0179b859f0f.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 12 4 2022 02 20 Analysis of mental imagery of blind and sighted boys with and without experience of sexual puberty of personality traits of teacher's voice تحلیل تصویرسازی ذهنی پسران بینا و نابینا با و بدون تجربه بلوغ جنسی از ویژگی‌های شخصیتی صوت معلم 77 68 139617 10.22034/ceciranj.2021.273843.1530 FA مریم هاشمی بخشی دکتری تخصصی روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران، غلامعلی افروز استاد ممتاز ، گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، پرویز شریفی در آمدی استاد تمام، گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران 0000-0002-4608-8453 مسعود غلامعلی لواسانی دانشیار، گروه روان‌شناسی تربیتی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0003-0958-1027 Journal Article 2021 04 18 Aim of present research is considering the visual imagination of personality characters of teacher’s voice in seeing and blind boys with and without experiencing the puberty. Statistical population included all blind and visually impaired 10 to 12 and 16 to 18 years old students with and without the experience of puberty in Tehran who were studying in the academic year 2016-2017. 120 students of primary school (fourth, fifth, sixth grades) and high school (tenth, eleventh, and twelfth grades) were chosen by purposive sampling method for the study. For data gathering Catell’s Sixteen Factors Personality Inventory (16PF) and self-made questionnaire were used. Validity and reliability of self-made questionnaire were assessed by experts’ opinion and Cronbach’s alpha. Chi-square test and SPSS software were used for statistical analysis. Findings showed that there is a positive and significant relationship between the personality traits of effort and perseverance, aggression, boldness, attractiveness, between the two groups. Subjects found the voice possessor to have negative characteristics such as being strict, anxious, and talkative, while the female volunteer teacher had these characteristics. Finally, it can be argued that adult blind students have more accurate mental imagery of the voice owner and that the teacher's voice is very important in the education and learning of blind students. هدف پژوهش حاضر، تبیین و تحلیل تصویرسازی ذهنی پسران بینا و نابینا با و بدون تجربه بلوغ جنسی از ویژگیهای شخصیتی صوت معلم میباشد. پژوهش حاضر با روش علّی- مقایسهای بوده و جامعۀ آماری، شامل کلیۀ دانش‌آموزان بینا و نابینا با و بدون تجربه بلوغ جنسی 10 تا 12 و 16 تا 18 سال شهر تهران، که در سال تحصیلی 1396-1395، مشغول به تحصیل بودند. نمونه این پژوهش را 120 نفر از دانش آموزان کلاسهای چهارم، پنجم، ششم (دوره دوم ابتدایی) و کلاسهای دهم، یازدهم، دوازدهم (دوره دوم متوسطه)؛ که به روش نمونه گیری هدفمند در دو مرحله انتخاب شده بودند، تشکیل میدهند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه شانزده عاملی کتل (16PF) و پرسشنامه پژوهشگرساخته تصویرسازی ذهنی استفاده شد. روایی ابزار پژوهشگرساخته بر اساس نظرات اساتید و همچنین، پایایی آن با استفاده از آلفای کرانباخ محاسبه شد. برای تجزیه و تحلیل آماری از آزمون خیدو و نرم افزار SPSS-15 استفاده شد. یافته ها نشان داد که رابطه ی مثبت و معناداری بین ویژگیهای شخصیتی تلاش و پشتکار، تندخویی، جسور بودن، جذابیت، بین دو گروه وجود دارد. آزمودنیها صاحب صوت را از ویژگیهای منفی چون سختگیر بودن، مضطرب بودن، پرحرف بودن مبرا دانسته اند، در صورتی که خانم داوطلب معلمی دارای این ویژگیها بود. در نهایت، میتوان مطرح نمود دانش آموزان نابینا بالغ تصویرسازی ذهنی درست تری از صاحب صوت داشته اند و نیز صوت معلم در آموزش و یادگیری دانش آموزان نابینا بسیار مهم میباشد.

https://www.ceciranj.ir/article_139617_30722994cbff3d332e568e2d6193e6a1.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 12 4 2022 02 20 Comparing academic self-regulation, test-anxiety and academic self-concept in children with Attention Deficit/Hyperactivity Disorder and normal children in Tabriz مقایسه خودپنداره تحصیلی، اضطراب امتحان و خودنظم‌دهی تحصیلی در کودکان با اختلال کم‌توجهی بیش‌فعالی و عادی شهر تبریز 86 78 139618 10.22034/ceciranj.2021.265039.1519 FA آیلار بهلولیان کارشناس ارشد روان شناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ایران. علی شاکر استادیار گروه روان شناسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران. Journal Article 2021 08 01 The purpose of this study was to compare the academic self-concept, academic self-regulation and exam stress in children with Attention Deficit/Hyperactivity Disorder (ADHD) and normal children in city of Tabriz. The method of research in this study was causal-comparative. Statistical population of this study included children with ADHD (45 people) and normal children between first grade to grade sixth of elementary schools in Tabriz city where about 1,000 people were studying in second semester of 2015-2016 academic year (April and May). The sample of this study included 35 children with ADHD and 35 normal children who were selected using available randomly from centers and schools of hyperactive children in city of Tabriz and answered CCAQ, Self -Concept of School (SCSI) and Self-Regulation Questionnaires (SRQ-A). Data analysis was done using SPSS software for Multiple ANOVA Analysis of Variance (MANOVA). The results show significant difference in the variables of academic self-concept, exam stress and academic self-regulation between groups of children with ADHD and normal children. The result show us that academic self-concept and academic self- regulation in ADHD children are lower than normal children and also test-stress in higher than normal children in them. So we can suggest providing development opportunities for these students and increasing their confidence about school and themselves and also encouraging them to work hard and make school an enjoyable environment for them can make their problems a little bit better. هدف پژوهش حاضر مقایسه خودپنداره تحصیلی، خودنظم‌دهی تحصیلی و اضطراب امتحان کودکان با اختلال کم توجهی بیش فعالی و عادی شهر تبریز بود. روش پژوهش علّی- مقایسه‌ای بود و جامعه آماری شامل کودکان با اختلال کم توجهی بیش فعالی به تعداد 45 نفر و کودکان عادی پایه اول تا ششم ابتدایی مدارس شهر تبریز که حدودا 1000 نفر در نیمسال دوم تحصیلی 95-1394 مشغول به تحصیل بودند نمونه آماری شامل 35 نفر کودک با اختلال کم توجهی بیش فعالی و 35 نفر کودک عادی می‌باشد که با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس از مراکز و مدارس کودکان بیش فعال سطح شهر تبریز انتخاب شدند و به پرسشنامه ارزیابی شناختی کودکان زاتر و چاسین (CCAQ)، پرسشنامه خودپنداره مربوط به مدرسه (SCSI) و پرسشنامه خودنظم بخشی تحصیلی (SRQ-A) پاسخ دادند. به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از تحلیل واریانس چندمتغیری (MANOVA) به وسیله نرم افزار SPSS-16 استفاده شد. یافته های به دست آمده نشان داد متغیرهای خودپنداره تحصیلی، اضطراب امتحان و خودنظم‌دهی تحصیلی در بین گروههای کودکان با اختلال کمتوجهی بیشفعالی و عادی متفاوت هستند، به گونه‌ای که اضطراب امتحان در کودکان با کم توجهی بیش فعالی در مقایسه با کودکان عادی بیشتر می‌باشد. همچنین، می‌توان بیان نمود که خودپنداره تحصیلی و خودنظم‌دهی تحصیلی نیز بین کودکان با اختلال کمتوجهی بیش فعالی نسبت به کودکان عادی کمتر می‌باشد. در نتیجه فراهم کردن فرصت‌های پیشرفت برای این دانش‌آموزان و افزایش اعتماد به خود و مدرسه، تشویق آنها به تلاش بیشتر، جذاب ساختن محیط آموزش برای بهتر شدن مشکلات آن‌ها پیشنهاد ‌می‌شود.

https://www.ceciranj.ir/article_139618_7f13c37754f97bc6d0c5e76056a99313.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 12 4 2022 02 20 Effect of computerized cognitive rehabilitation on executive function and problem-solving of students with a mathematic learning disability تأثیر توان‌بخشی شناختی رایانه‌ای بر کارکردهای اجرایی و حل مسأله در دانش‌آموزان با اختلال یادگیری ریاضی 98 87 139620 10.22034/ceciranj.2021.264495.1512 FA آزاده اسمعیل‌زاده روزبهانی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده روان‎شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. 0009-0009-1052-1137 ناصر بهروزی دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده روان‎شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. مرتضی امیدیان دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده روان‎شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0003-4417-438X غلامحسین مکتبی دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده روان‎شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران Journal Article 2021 03 27 This study aimed to investigate the effectiveness of computer-based cognitive rehabilitation on executive function and problem-solving of students with Mathematics Learning Disabilities. This is a quasi-experimental study with pre-test and post-test design and a control group and two-month follow-up. The statistical population includes fourth grade elementary male students with learning disabilities in mathematics in Karaj during the 2019-2020 academic year, 40 people were selected by simple random sampling method and after matching with random replacement, they were divided into experimental (n=20) and control (n=20) groups. The subjects in the experimental group received the Captain's Log cognitive rehabilitation software Training Program (version 2018) individually for 10 sessions of 50 minutes, while the control group was not provided with this training program. To collect the research data the Wisconsin Card Sorting Test (WCST) of Berg & Grant (1948), Tower of London Test (TOL) of Shallice (1982) were used. The data were analyzed with a Multivariate Analysis of Covariance (MANCOVA) test using the 24th version of SPSS. Computer cognitive rehabilitation caused the experimental group to spend less preservation time, and effort than the control group to achieve the pattern, and their cognitive flexibility increased; They also had less delay time, test time, and fewer errors to solve the problem, while their number of solved problems increased (p<0.01). The results of the present research show a computerized cognitive rehabilitation training program can be used as an appropriate method for improving executive function and problem-solving among students with mathematics learning disabilities. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر توان‌بخشی شناختی رایانه‌ای بر توانایی کارکردهای اجرایی و حل مسأله دانش‌آموزان با اختلال یادگیری در ریاضی بود. این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه و پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری شامل دانش‎آموزان پسر پایه چهارم ابتدایی با اختلال یادگیری در ریاضی شهر کرج در سال تحصیلی 1399- 1398 است که به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده تعداد 40 نفر انتخاب و پس از همتاسازی با جایگزینی تصادفی در گروه‌های آزمایش (20 نفر) و گواه (20 نفر) قرار گرفتند. آزمودنی‌های گروه آزمایش به مدت 10 جلسه 50 دقیقه‌ای برنامة آموزش نرم‌افزار توان‌بخشی شناختی کاپتانزلاگ (نسخه 2018) را به‌شیوه انفرادی دریافت کردند، در حالی‌که به گروه گواه این برنامة آموزشی ارائه نشد. به منظور جمع‌آوری داده‌ها از آزمون دسته‌بندی کارت‌های ویسکانسین (WCST) برگ و گرانت (1948)، آزمون برج لندن (TOL) شالیس (1982) استفاده شد. از تحلیل کوواریانس با نسخة 24 نرم‌افزار SPSS برای تحلیل داده‌ها استفاده شد. توان‌بخشی شناختی رایانه‌ای باعث شد که گروه آزمایش در مراحل پس‌آزمون و پیگیری در مقایسه با گروه گواه، درجاماندگی، زمان و کوشش‌های کمتری را برای رسیدن به الگو صرف کنند، انعطاف‌پذیری شناختی آنان نیز افزایش یافت؛ همچنین زمان تأخیر، زمان آزمایش و تعداد خطای کمتری را برای حل مسأله داشتند، در حالی که تعداد مسائل حل شدة آنان افزایش یافت (01/0>P). یافته‌ها نشان داد برنامة توان‌بخشی شناختی رایانه‌ای بر بهبود کارکردهای اجرایی و حل مسأله دانش‌آموزان با اختلال یادگیری در ریاضی موثر است و می‌تواند به‌عنوان یک روش مداخله‌ای مناسب استفاده شود.

https://www.ceciranj.ir/article_139620_61b946392f69a99f7f2e14f5038f27e8.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 12 4 2022 02 20 Designing a cognitive-behavioral empowerment program for mothers of children with autism spectrum disorder and its effectiveness on improving the interaction with the child طراحی برنامه توانمندسازی شناختی- رفتاری مادران دارای کودک طیف اتیسم و اثربخشی آن بر بهبود تعامل با کودک 110 99 139634 10.22034/ceciranj.2021.250274.1460 FA ساجده ودودی دانشجوی دکترا گروه روان شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران علی اکبر ارجمندنیا دانشیار گروه روان شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران 0000-0001-8030-8416 مریم فکری دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید بهشتی Journal Article 2021 09 27 The preset study aimed to design and investigate the effectiveness of cognitive-behavioral empowerment program on mothers of children with Autism Spectrum Disorder on improving the interaction with the child. this study was semi-experimental with pretest and posttest design, and control group. The statistical population was 30 volunteer mothers with autistic children from among whom 24 mothers were selected by convenience sampling method and were randomly assigned into experiment and control groups. The cognitive-behavioral empowerment program was designed and performed for the experiment group. The experiment group received a cognitive-behavioral empowerment program in 12 sessions of 90 minutes, while the control group did not receive training. Pianta Child-Parent Relationship Scale (CPRS) was used to investigate the effect of cognitive-behavioral empowerment program. Analysis of data by analysis of covariance in SPSS-22 showed that cognitive-behavioral empowerment was effective on reducing the conflicts and dependence and increasing intimacy between mothers and children with autism spectrum disorder (P<0.001). The results indicated that cognitive-behavioral empowerment program reduced the conflicts and dependency and increased the subscale of intimacy between the mother and the child. The present study played an important role in increasing information about the child-parent relationship in children and adolescents with Autism Spectrum Disorder through training the parents especially the mothers. پژوهش حاضر با هدف طراحی و بررسی اثربخشی برنامه توانمندسازی شناختی- رفتاری مادران دارای کودک طیف اتیسم بر بهبود تعامل با کودک انجام شد. این پژوهش از نوع شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری 30 مادر داوطلب دارای کودک اوتیسم بود که به روش نمونه‌گیری به صورت در دسترس 24 مادر انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه 12 نفری آزمایش و کنترل جایگزین شدند. برنامه توانمندسازی شناختی- رفتاری مادران دارای فرزند مبتلا به طیف اتیسم طراحی و سپس برای گروه آزمایش اجرا شد. گروه آزمایش برنامه توانمندسازی شناختی- رفتاری را در 12 جلسه 90 دقیقهای دریافت کردند؛ درحالی‌ که گروه کنترل آموزشی دریافت نکرد. به منظور بررسی تأثیر برنامه توانمندسازی شناختی- رفتاری از مقیاس رابطه والد-کودک پیانتا (CPRS) استفاده شد. تحلیل دادهها با استفاده از روش تحلیل کواریانس در نرم افزار SPSS-22 نشان داد که توانمندسازی شناختی- رفتاری در کاهش میزان تعارض و وابستگی و افزایش نزدیکی مادران کودکان طیف اتیسم مؤثر بوده است (001/0P<). نتایج پژوهش نشان داد که برنامه توانمندسازی شناختی- رفتاری مادران باعث کاهش تعارض وابستگی و افزایش خردهمقیاس نزدیکی بین والد-کودک در روابطشان گردید. این مطالعه، نقش بسزایی در افزایش اطلاعات مرتبط با تعاملات والد-کودک، کودکان و نوجوانان مبتلا به اتیسم از طریق آموزش به والدین به ویژه مادران ایفا نموده است.

https://www.ceciranj.ir/article_139634_d79fc920104c485c7f26fe9c6a236f5d.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 12 4 2022 02 20 Effectiveness of a carpet weaving training program with a cooperative learning approach on self-esteem of slow-paced adolescents اثربخشی بسته آموزش قالی‌بافی با رویکرد مشارکتی بر عز‌‌ت‌نفس نوجوانان آهسته‌گام 120 111 139632 10.22034/ceciranj.2021.244681.1430 FA زهرا حامدی کارشناس ارشد روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده ادبیات، علوم انسانی و اجتماعی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. لیلا کاشانی وحید استادیار گروه روان‌شناس و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده ادبیات، علوم انسانی و اجتماعی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. 0000-0002-5070-5186 سمیرا وکیلی استادیار، گروه روان شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده ادبیات، علوم اجتماعی و انسانی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی. 0000-0002-2419-5995 Journal Article 2021 08 21 The purpose of the present study was to study the effectiveness of a carpet weaving training program with a cooperative approach on self-esteem of slow-paced adolescents. The method of this study was semi-experimental with pretest-posttest design and a control group. The participants in the research were slow-paced students of the first and second grades in a special education school in Tehran in 2017 & 2018, who were 118 students. Twenty-four students from among them were randomly selected and assigned into the experimental and control groups (each group 12 students). 12 students of experimental group participated in this program, and the control group participated in the traditional carpet weaving training program. Rosenberg Self-Esteem Scale (RSES) (1965) was used to evaluate self-esteem, which were completed by the participants before and after the intervention. The obtained data were analyzed using Multiple Analysis of Covariance (MANCOVA), using statistical software SPPSS-25. The results showed significant differences (p<0/5) between the experimental and the control group in self-esteem, and it showed that all of these variables increased significantly after carpet waving training with the cooperative approach. At the end, it can be concluded that using carpet-weaving training with cooperative approach can be used for improving self-esteem in slow-paced adolescents هدف از پژوهش حاضر، شناسایی اثربخشی بسته آموزش قالی‌بافی با رویکرد مشارکتی بر عز‌‌ت‌‌نفس نوجوانان آهسته‌گام بود. روش این مطالعه، نیمه‌آزمایشی با پیش‌آزمون و پس‌آزمون و دو گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش‌‌آموزان آهسته‌گام مقطع اول و دوم متوسطه مدارس استثنائی شهر تهران در سال تحصیلی 97-1396 که تعداد دانشآموزان 118 نفر بود. تعداد 24 نفر از آن‌ها به‌صورت هدفمند و با استفاده از روش نمونه‌‌گیری در دسترس به‌عنوان نمونه انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزار سنجش مقیاس عزت‌‌نفس روزنبرگ (RSES) (1965) بود. گروه آزمایش در 12 جلسه 60 دقیقه‌ای به مدت هفت هفته شرکت کردند؛ در‌حالی‌که گروه کنترل در کلاس‌های سنتی قالی‌بافی تحت آموزش قرار گرفتند. داده‌های به‌دست آمده با استفاده از آزمون آماری تحلیل کوواریانس به‌وسیله نرم‌افزار 25-SPSS مورد تجزیه‌و‌تحلیل قرار گرفت. یافته‌های پژوهش حاضر بیان‌کننده این بود که استفاده از بسته آموزش قالی‌بافی با رویکرد مشارکتی به‌طور معناداری بر عزت‌نفس با اندازه اثر 344/0 (05/0p≤) در نوجوانان آهسته‌گام تأثیرگذار بود. در نتیجه، می‌توان عنوان کرد که آموزش قالی‌بافی با رویکرد مشارکتی، قابلیت تقویت متغیرهای مهم دیگری از جمله عزت‌نفس را در نوجوانان آهسته‌گام دارا است.

https://www.ceciranj.ir/article_139632_6d91cba46fdc9578e0c8f195890de004.pdf