انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 12 3 2021 09 23 Challenges of Students with Learning Disabilities in Word Problems Solving based on Working Memory Function چالش‌های دانش‌آموزان دارای اختلال‌ یادگیری در حل مسائل کلامی بر پایه کارکرد حافظه فعال 11 21 139621 10.22034/ceciranj.2021.263112.1507 FA مریم محسن پور استادیار گروه روان شناسی تربیتی، دانشکدة علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران. 0000-0002-1620-3625 حمیده یزدی دانشجوی دکتری روان شناسی تربیتی، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران. مهناز اخوان تفتی استاد گروه روان شناسی تربیتی، دانشکدة علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران. Journal Article 2020 12 21 The purpose of the present study is to identify the challenges of students with learning difficulties in solving mathematical word problems based on working memory function. The subjects of this study were 7 students (2 girls and 5 boys), aged 7 to 8 years, who were identified as learning disabled in the Learning Disabilities Center of Takestan City, and voluntarily participated in this study. At the beginning, the forward spatial span, backward digit span, and forward digit span tests from the WISC-IV (Kamkari and Shokrzadeh, 2013) were applied to determine the working memory capacity of the students. Then, these students participated in the task-based interview and answered the "arithmetic" test items from Kamkari and Shokrzadeh (2013). After transcribing the recorded interviews, the data were analyzed using inductive content analysis. The results showed that students face five major challenges in solving word problems, which are "relying on fingers to calculate", "difficulty in performing mathematical operations", "difficulty in storing information", "difficulty in understanding the questions", and "difficulty in paying attention and concentration". The results of this study suggest that these students' greatest challenge in solving word problems is related to the defect of the phonological loop of working memory. Thus, it seems that students resort to the visuospatial sketchpad to compensate for this defect, which in turn leads to a greater strengthening of working memory. To strengthen the phonological loop, verbal working memory interventions are recommended, such as training mental repetition, repeating spoken sentences, listening to children's stories and poems in preschool. پژوهش حاضر با هدف شناسایی چالش‌های دانش‌آموزان دارای اختلال‌های یادگیری در حل مسائل کلامی ریاضی و با توجه به کارکرد حافظۀ فعال انجام شد. مشارکت‌کنندگان این پژوهش هفت دانش‌آموز (دو دختر و پنج پسر) هشت تا نه‌ساله بودند که در مرکز آموزشی ناتوانی‌های یادگیری شهرستان تاکستان به‌عنوان ناتوان یادگیری شناسایی شدند و به‌صورت داوطلبانه در پژوهش شرکت کردند. ابتدا آزمون‌های «ظرفیت عدد مستقیم»، «ظرفیت عدد معکوس» و «ظرفیت فضایی مستقیم» از خرده‌آزمون‌های حافظۀ فعال در نسخۀ چهارم مقیاس هوش وکسلر کودکان (کامکاری و شکرزاده، 1392) به‌منظور اطلاع از وضعیت حافظۀ فعال این دانش‌آموزان اجرا شد. در مرحلۀ بعد، آن‌ها در مصاحبۀ مبتنی بر تکلیف شرکت کردند و به سؤالات آزمون حساب از نسخۀ چهارم مقیاس هوش وکسلر کودکان (کامکاری و شکرزاده، 1392) پاسخ دادند. پس از نوشتاری‌کردن متن مصاحبه و تحلیل داده‌ها با استفاده از روش تحلیل مضمون، پنج مضمون با عنوان «اتکا بر استفاده از انگشتان برای انجام محاسبات»، «مشکلات انجام عملیات ریاضی»، «عدم به‌خاطرسپاری اطلاعات»، «مشکلات درک صورت‌مسئله» و «مشکلات توجه و تمرکز» تبیین شد. نتیجۀ پژوهش بیانگر آن بود که چالش عمدۀ این دانش‌آموزان در حل مسائل کلامی ریاضی در ارتباط با نقص، در حلقۀ واج‌شناختی حافظۀ فعال است و احتمالاً آن‌ها برای جبران این نقص، به طرحوارۀ دیداری-فضایی تکیه می‌کنند که این خود موجب تقویت هرچه بیشتر این مؤلفه می‌شود. برای تقویت حلقۀ واج‌شناختی، مداخله‌های حافظۀ فعال کلامی مانند آموزش مرور ذهنی، تکرار جملات گفتاری، گوش‌دادن به داستان‌ها و شعرهای کودکانه در سنین پیش از دبستان پیشنهاد می‌شود.

https://www.ceciranj.ir/article_139621_456dcfd928c0b78facffbb88e6169de6.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 12 3 2021 09 23 Investigating the Effectiveness of Orientation and Mobility Training Program on the Psychological Well-Being of Blind Students بررسی اثربخشی برنامۀ آموزشی جهت‌یابی و حرکت بر بهزیستی روان‌شناختی دانش‌آموزان نابینا 23 34 139623 10.22034/ceciranj.2021.261097.1501 FA نوشین کمالی دانشجوی کارشناسی ارشد روان‌شناسی و آموزش افراد با نیازهای خاص، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. محمد عاشوری* دانشیار گروه روان‌شناسی و آموزش افراد با نیازهای خاص، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. 0000-0002-1685-2932 Journal Article 2020 12 08 The aim of the current study was to determine the effectiveness of orientation and mobility training program on psychological well-being of blind students in Isfahan. This research is quasi-experimental with a pre-test and post-test design and a control group. Twenty-four blind students were randomly selected from a school for the blind in Isfahan. They were randomly divided into experimental and control groups and each group consisted of 12 students (6 girls and 6 boys). The experimental group participated in orientation and mobility training in 8 sessions (two sessions per week), while the control group did not. The Ryff (1989) Psychologıcal Well-beıng Scale (PWBS) was used to assess all participants. Data were analyzed using multiple analysis of covariance with SPSS version 26. The results showed that the experimental and control groups had a significant difference in the variable of psychological well-being. Indeed, the orientation and mobility program had a positive significant effect on psychological well-being and the subscales of autonomy, environmental control, personal growth, positive communication with others, and self-acceptance in blind students (P<0.001). Since the orientation and mobility program training improved the psychological well-being of blind students, the planning of such training programs as the orientation and mobility program plays an important role in the well-being of blind students. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی برنامه آموزشی جهت‌یابی و حرکت بر بهزیستی روان‌شناختی دانش‌آموزان نابینا در استان اصفهان انجام شد. این پژوهش، یک مطالعۀ شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل بود. 24 نفر از دانش‌آموزان نابینا، به روش نمونه‌گیری در دسترس از مدارس ویژه نابینایان اصفهان انتخاب شدند و به‌طور مساوی در یکی از گروه‌های آزمایش و گروه کنترل (هر گروه دوازده نفر شامل شش دختر و شش پسر) جایگزین شدند. گروه آزمایشی در هشت جلسه آموزش برنامۀ جهت‌یابی و حرکت (هفته‌ای دو جلسه) شرکت کردند؛ درحالی‌که گروه کنترل در این جلسات شرکت نکردند. آزمودنی‌ها با استفاده از مقیاس بهزیستی روان‌شناختی (PWBS) ریف (1989) ارزیابی شدند. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری با به‌کارگیری نرم‌افزار SPSS نسخۀ 26 تحلیل شدند. نتایج نشان داد گروه آزمایش و کنترل در بهزیستی روان‌شناختی تفاوت معناداری دارند. درواقع آموزش برنامۀ جهت‌یابی و حرکت، بر بهزیستی روان‌شناختی و خرده‌مقیاس‌های خودمختاری، تسلط بر محیط، رشد شخصی، ارتباط مثبت با دیگران و پذیرش خود در دانش‌آموزان نابینا اثر مثبت و معنادار داشته است (001/0>P). با توجه به اینکه آموزش برنامۀ جهت‌یابی و حرکت، سبب بهبود بهزیستی روان‌شناختی دانش‌آموزان نابینا شد، برنامه‌ریزی برای آموزش چنین برنامه‌هایی مانند آموزش برنامۀ جهت‌یابی و حرکت نقش مهمی در بهزیستی روان‌شناختی دارد.

https://www.ceciranj.ir/article_139623_dbc32569d513662dc501817b6aa6a8e0.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 12 3 2021 09 23 The Effectiveness of the Teaching Thinking Child Program on the Relationship between Mothers and Slow-Paced Children اثربخشی برنامۀ تربیت کودک اندیشمند بر ارتباط مادران با کودک آهسته‌گام 35 45 139625 10.22034/ceciranj.2021.260860.1499 FA سعید حسن زاده دانشیار گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکدۀ روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0001-9986-0120 علی مساح بوانی دانشجوی کارشناسی ارشد روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکدۀ روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-3621-6490 Journal Article 2020 12 07 The purpose of this study is to investigate the effectiveness of the Teaching Thinking Child Program on the relationship between mothers and their slow-paced child. The present study is quasi-experimental with a pre-test and post-test design without a control group. The statistical population includes all mothers of slow-paced children aged 4 to 7 years in Esfahan. The sample consists of 30 mothers of children aged 4 to 7 years in non-profit special schools for children with learning disabilities in the 2019-2020 school year. They were selected through an available sampling method and agreed to participate in the “Teaching Thinking Child Program” workshop. The research instruments were the Demographic Questionnaire and Pianta’s Parent-Child Relationship Scale (CPRS). The intervention program was organized as a workshop in 9 sessions, one session of two hours per week. Data were analyzed with the paired Hotelling's T-square statistical analysis using SPSS software version 22. The results showed that the Teaching Thinking Child Program improved the relationship between mothers and mentally retarded and slow-paced children. این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش برنامۀ تربیت کودک اندیشمند بر ارتباط مادران با کودک آهسته‌گام انجام ‌شده است. پژوهش حاضر، یک مطالعۀ شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون بدون گروه گواه بود. جامعۀ آماری شامل کلیۀ مادران کودکان چهار تا هفت سال آهسته‌گام شهر اصفهان بودند. نمونۀ این پژوهش، 30 نفر از مادران کودکان چهار تا هفت سال مدارس غیرانتفاعی ویژۀ دانش‌آموزان آهسته‌گام در سال تحصیلی 1398-1399 بودند که به شیوۀ دردسترس انتخاب شدند و برای شرکت در کارگاه تربیت کودک اندیشمند اعلام آمادگی کردند. ابزارهای استفاده‌شده در این پژوهش، پرسشنامۀ جمعیت‌شناختی و مقیاس رابطۀ والد-کودک پیانتا (CPRS) بود. برنامۀ تربیت کودک اندیشمند در نه جلسه به‌صورت یک جلسۀ دوساعته در هفته برگزار شد. داده‌ها با استفاده از آزمون تی هتلینگ زوجی و با به‌کارگیری نرم‌افزار SPSS (نسخۀ 22) تجزیه‌وتحلیل شد. نتایج پژوهش حاضر نشان می‌دهد برنامۀ تربیت کودک اندیشمند موجب بهبود ارتباط میان مادران و کودک آهسته‌گام شده است.

https://www.ceciranj.ir/article_139625_36c70c86a81f08c31a65646886504f8c.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 12 3 2021 09 23 Effectiveness of Visual Transformation Therapy with a Cognitive Information Processing Approach in the Treatment of Cognitive Dyslexia اثربخشی درمان‌ تحولی دیداری با رویکرد پردازش اطلاعات شناختی در درمان نارساخوانی شناختی 47 58 139631 10.22034/ceciranj.2021.243934.1429 FA عطیه کاوه دانشجوی دکتری روان شناسی عمومی، گروه روان شناسی، دانشکدة علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ساری، ساری، ایران. رمضان حسن زاده استاد گروه روان شناسی، دانشکدة علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ساری، ساری، ایران 0000-0002-4746-9362 بهرام میرزاییان استادیار گروه روان شناسی، دانشکدة علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ساری، ساری، ایران. Journal Article 2020 08 15 The purpose of this study is to investigate the effectiveness of visual transformation therapy with a cognitive information processing approach in improving children with cognitive dyslexia. The method of this study is quasi-experimental with a pretest-posttest design and a control group. To select the statistical population, 140 students aged 7-9 years with specific learning disabilities who presented to Yeganeh center of Savojbolagh in Alborz province in 2018-19 school year were used. Then, 60 students with dyslexia were selected according to the available sampling method, of which only 20 students had a visual learning style. These twenty students were randomly assigned to the two study and control groups. The instruments were as follows: Wechsler Intelligence Scale, VAK Questionnaire, history case form and a reading disorder test administered by the researcher. Then, the students were divided into two homogeneous groups according to gender, age, educational level, and intelligence. Then, within two months, ISHINR, Cognitive Information Processing, Cattell - Horn - Carroll, and Visual Learning Style training sessions were conducted for the study group, while the control group received no training. At the end of the treatment sessions and 8 weeks after, the students were reassessed. The results of repeated measures analysis of variance showed that the effect of time and group effect were significant during the study (P<0.05). Thus, this method is effective and can be proposed for the treatment of cognitive dyslexia. هدف پژوهش حاضر، اثربخشی درمان تحولی- دیداری با رویکرد پردازش اطلاعات شناختی بر بهبود کودکان اختلال ویژة نارساخوانی شناختی است. روش مطالعه، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل است. برای انتخاب جامعۀ آماری، 140 دانش آموزهفت تا نه سالۀ مبتلا به اختلال یادگیری ویژه ای درنظر کرفته شدند که به مرکز یگانۀ شهرستان ساوجبلاغ استان البرز در سال تحصیلی1398-1397 مراجعه کرده بودند. سپس به روش نمونه گیری دردسترس، 60 نفر مبتلا به نارساخوانی انتخاب شدند که از بین این دانش آموزان، فقط 20 نفر دارای سبک یادگیری دیداری بودند که به روش تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزارهای به کاررفته در این پژوهش شامل آزمون هوشی وکسلر کودکان، پرسشنامۀ سبک یادگیری واک، فرم تاریخچۀ موردی و آزمون اختلال خواندن محقق ساخته بود. دانش آموزان در این پژوهش براساس جنسیت، سن، پایۀ تحصیلی و هوش بهر به دو گروه همگن تقسیمشدند. جلسات درمانی طی دو ماه (پانزده جلسۀ 90 دقیقه ای) و با استفاده از مدل ایشینر، اطلاعات پردازش شناختی، کتل- هورن- کارولو سبک یادگیری دیداری برای گروه آزمایش اجرا شد؛ درحالی که گروه کنترل آموزشی دریافت نکرد. در پایان جلسات درمانی و همچنینهشت هفته پس از مداخله، مجدداً دانش آموزان هردو گروه ارزیابی شدند. نتایج تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر نشان داد اثر زمان وبراساس نتایج، این روش درمانی در درمان نارساخوانی شناختی به عنوان یک روش درمانی .(P<0/ گروه طی مطالعه معنادار است ( 05مؤثر پیشنهاد می شود.

https://www.ceciranj.ir/article_139631_dade4eb0b195e0ebe6a7c44e097bf97e.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 12 3 2021 09 23 The Effectiveness of Emotion Regulation training in Improving Social Skills of Elementary School Students with Oppositional Defiant Disorder اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر بهبود مهارت اجتماعی دانش‌آموزان ابتدایی دارای اختلال نافرمانی مقابله‌ای 59 70 139633 10.22034/ceciranj.2021.250962.1463 FA حسین واحدی کوجنق استادیار گروه علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. 0000-0003-3252-4899 علی اقبالی استادیار گروه علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. 0000-0001-8304-9616 رسول رضایی استادیار گروه علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. سمیه بخشی کارشناس ارشد روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. Journal Article 2020 10 01 The purpose of this study was to examine the effectiveness of emotion regulation training on the social skills of elementary school students with Oppositional Defiant Disorder. This study was quasi-experimental with a pretest-posttest design and a control group. The study population in this study included all female elementary school students (945 subjects) aged 10-12 years in Malekan who were educating in the 2019-2020 academic year. The sample investigated in this study includes 30 female elementary school students with Oppositional Defiant Disorder in the fourth, fifth, and sixth grades of elementary school, aged 10-12 years, who were selected through a purposive sampling method and randomly divided into an experimental group and a control group (15 experimental subjects, 15 control subjects) who were assigned. The Child Symptom Inventory-4 (CSI-4) by Spirafkin and Gado (1994) and the Social Skills Rating System (SSRS) by Gersham and Elliott (1990) were used to collect data. The experimental group received emotion regulation training (8 one-hour sessions), and the control group received no intervention during this period. Data were analyzed using Covariance analysis. The results showed that emotion regulation training had an effect on all components of social skills including cooperation (P<0.005), assertiveness (P<0.001), and self-control (P<0.003) of elementary school girls with defiant disorder. Based on the obtained results, it is suggested that emotion regulation training should be considered as one of the effective methods to improve social skills of students with oppositional defiant disorder. هدف پژوهش حاضر، اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر مهارت اجتماعی دانش‌آموزان ابتدایی دارای اختلال نافرمانی مقابله‌ای بود. پژوهش نیمه‌آزمایشی از طرح نوع پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعۀ موردمطالعه در این تحقیق شامل کلیۀ دانش‌آموزان دختر ابتدایی (945 نفر) ده تا دوازده‌ساله در شهر ملکان بود که در سال تحصیلی 1398-1399 مشغول به تحصیل بودند. نمونۀ موردمطالعه در این تحقیق شامل 30 دانش‌آموز دختر ده تا دوازده‌سالۀ پایه‌های چهارم، پنجم و ششم ابتدایی دارای اختلال نافرمانی مقابله‌ای بود که با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (آزمایش 15 نفر، کنترل 15 نفر) قرار گرفتند. برای جمع‌آوری داده‌ها، از پرسشنامۀ علائم مرضی کودکان (CSI-4) اسپیرافکین و گادو (1994) و مهارت اجتماعی (SSRS) گرشام و الیوت (1990) استفاده شد. گروه آزمایش آموزش تنظیم هیجان (هشت جلسۀ یک‌ساعتی) را دریافت کردند و گروه کنترل در این مدت هیچ مداخله‌ای دریافت نکردند. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها، با روش آماری تحلیل کوواریانس انجام گرفت. نتایج پژوهش نشان داد آموزش تنظیم هیجان بر همۀ مؤلفه‌های مهارت اجتماعی شامل همکاری (005/0 >P)، قاطعیت (001/0 >P) و خویشتن‌داری (003/0 >P) کودکان دختر دبستانی دارای اختلال نافرمانی مقابله‌ای تأثیر دارد. با توجه به یافته‌ها پیشنهاد می‌شود آموزش تنظیم هیجان به‌عنوان یکی از روش‌های مؤثر در بهبود مهارت اجتماعی دانش آموزان دارای اختلال نافرمانی مقابله‌ای درنظر گرفته شود.

https://www.ceciranj.ir/article_139633_7c1394ed7b7c373863e0add18e08a73b.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 12 3 2021 09 23 The Effectiveness of the Phelps Sentence Guide Program on the Writing Expression Performance of Students with Specific Learning Disorders تأثیر برنامۀ راهنمای جملۀ فلپس بر عملکرد بیان نوشتاری دانش‌آموزان با اختلال یادگیری ویژه 71 82 139635 10.22034/ceciranj.2021.247891.1449 FA مهدیه کشمیرشکن کارشناس ارشد روان‌شناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه اصفهان، ایران. سالار فرامرزی گروه روانشناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی ،دانشگاه اصفهان، اصفهان،ایران 0000-0002-0493-9723 احمد عابدی دانشیار گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. 0000-0001-8167-942x Journal Article 2020 08 12 The purpose of the present study is to investigate the effectiveness of the Phelps Sentence Guide Program on the written expressive performance of fifth grade elementary school students with specific learning disabilities. The method was experimental with a pretest/posttest design and a control group. To conduct this project, 30 female students with specific learning disorders in the fifth grade of Yazd were selected through a multistage cluster sampling method and randomly divided into a control group and an experimental group. The experimental group received 13 sessions of 60-minute training on the Phelps program. Instruments used included the informal writing tests and the Wechsler Intelligence Scale, fifth edition. Data were analyzed using the statistical method of analysis of covariance. The results showed that there was a significant difference between the performances of the experimental and control groups in writting expression skills (P<0.001). Based on the results, the Phelps sentence guide program is effective for students with learning difficulties in Writing stories, letters, and memoirs, and that this method can be used as a therapeutic intervention and recommended to therapists. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر برنامۀ راهنمای جملۀ فلپس بر عملکرد بیان نوشتاری دانش‌آموزان دختر با اختلال یادگیری ویژه در پایۀ پنجم ابتدایی در شهر یزد انجام گرفت. روش پژوهش آزمایشی و از طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل استفاده شده است. بدین منظور با استفاده از روش نمونه‌گیری چندمرحله‌ای از بین دانش‌آموزان با اختلال یادگیری ویژه در پایۀ پنجم ابتدایی شهر یزد، تعداد 30 نفر انتخاب شدند و به تصادف در دو گروه گواه و آزمایش قرار گرفتند. مداخله‌های آموزشی برنامۀ فلپس در سیزده جلسۀ 60 دقیقه‌ای روی گروه آزمایش انجام شد. ابزارهای مورداستفاده آزمون‌های غیررسمی بیان نوشتاری فرامرزی و همکاران و مقیاس هوشی وکسلر کودکان ویرایش پنجم بودند. داده‌های به‌دست‌آمده با روش آماری تحلیل کوواریانس، تجزیه‌وتحلیل شد. تجزیه‌وتحلیل داده‌های حاصل از پژوهش نشان داد بین عملکرد گروه آزمایش و کنترل، در عملکرد بیان نوشتاری تفاوت معنا‌داری وجود دارد (001/0>P). براساس نتایج پژوهش، برنامۀ راهنمای جملۀ فلپس، بر عملکرد دانش‌آموزان با اختلال یادگیری در بیان نوشتاری در حیطه‌های توصیف‌کردن، داستان‌نویسی، نامه‌نویسی، خاطره‌نویسی و خلاصه‌نویسی مؤثر است. می‌توان نتیجه گرفت برنامۀ راهنمای جملۀ فلپس بر مهارت بیان نوشتاری دانش‌آموزان با اختلال یادگیری خاص مؤثر است و از این شیوه می‌توان به‌عنوان یک شیوۀ درمانی و آموزشی استفاده و آن را به درمانگران پیشنهاد کرد.

https://www.ceciranj.ir/article_139635_a82799f52c93a5c0c0a9bf53b2dd375f.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 12 3 2021 09 23 The Effectiveness of Using Smart Tools on Improving Reading and Comprehension Disorders in Slow-Paced Children اثربخشی استفاده از ابزارهای هوشمند بر بهبود اختلالات خواندن و درک مطلب کودکان آهسته‌گام 83 94 139637 10.22034/ceciranj.2021.246213.1440 FA فیروزه آخوندی یامچی دانشجوی دکتری زبان شناسی، گروه زبان انگلیسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهر، اهر، دکتری زبان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اهر، اهر، ایران. 0009-0002-4472-5188 هانیه دواتگری اصل استادیار گروه آموزش زبان انگلیسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اهر، اهر، ایران دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهر، اهر، ایران 0000-0003-3053-1227 نادر اسدی دانشیار گروه زبان انگلیسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهر، اهر، ایران دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اهر، اهر، ایران. Journal Article 2021 03 31 The purpose of this study is to determine the effectiveness of using information technology and smart tools to improve reading comprehension problems in slow-paced children. The method of this study is quasi-experimental and a pretest-posttest was conducted with a control group. The statistical population includes all boys with reading disorders in Marand medical centers, i.e., 64 children. From the target population, 34 boys with reading disorders were selected as the sample. The sample was randomly divided into two groups based on the Wechsler IQ test and the Karami Nouri and Moradi Diagnostic Reading and Dyslexia Test: an experimental group (n=17) and a control group (n=17). At baseline, both groups were assessed with a diagnostic reading test. The experimental group received treatment in intelligent classes in 12 sessions of 90 minutes within one year, while the control group received training only in their classrooms in the schools and did not receive any specific treatment in one of the centers for learning disabilities. At the end of the study, both groups were re-evaluated. The data were analyzed using analysis of covariance. The results show that teaching with intelligent tools improves reading and comprehension problems in slow-paced children. Therefore, the use of information technology can improve reading and comprehension disorders in slow-paced children. هدف از پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی استفاده از ابزارهای هوشمند در بهبود اختلالات خواندن و درک مطلب کودکان آهسته‌گام است. روش نیمه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه است. جامعۀ آماری شامل کلیۀ کودکان پسر مبتلا به اختلالات خواندن مراکز درمانی شهرستان مرند است که شامل 64 کودک می‌شود. از بین جامعۀ هدف، 34 کودک پسر مبتلا به اختلالات خواندن، با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند براساس آزمون هوشی وکسلر و آزمون تشخیصی خواندن و نارساخوانی کرمی نوری و مرادی به‌عنوان حجم نمونه انتخاب و در دو گروه آزمایش 17 نفر و کنترل 17 نفر، به شیوۀ تصادفی قرار داده شدند. در ابتدا هردو گروه به‌وسیلۀ آزمون تشخیصی خواندن ارزیابی شدند. گروه آزمایش در دوازده جلسۀ 90 دقیقه‌ای در طول یک سال، با استفاده از ابزارهای هوشمند آموزش را دریافت کردند و در پایان، هردو گروه مجدداً ارزیابی شدند. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس تجزیه‌وتحلیل شد. یافته‌های این پژوهش نشان داد آموزش با استفاده از ابزارهای هوشمند موجب بهبود اختلالات خواندن و درک مطلب در کودکان آهسته‌گام می‌شود. از این‌رو با استفاده از ابزارهای هوشمند می‌توان اختلالات خواندن و درک مطلب را در کودکان آهسته‌گام بهبود بخشید.

https://www.ceciranj.ir/article_139637_d7a3b2d5d9fac26fe950faca7ca0cb7b.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 12 3 2021 09 23 The Comparison of Simple and Selective Visual and Auditory Reaction Time in Children with ADHD and SCT مقایسۀ زمان واکنش دیداری و شنیداری ساده و انتخابی در کودکان مبتلا به نقص توجه/بیش‌فعالی و ضرب‌آهنگ شناختی کند 95 105 139630 10.22034/ceciranj.2021.254513.1475 FA منصور بیرامی استاد روان‌شناسی دانشگاه تبریز ، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه تبریز، ایران محمد شادبافی دانشجوی دکتری تخصصی روان‌شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. 0000-0002-8801-0937 رقیه عبدالرحیم پور کارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی کودک و نوجوان، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه تبریز، ایران. Journal Article 2021 04 25 The purpose of this study is to compare simple and selective visual and auditory reaction time in children with ADHD and SCT. The design of the present study is within an opportunity comparison framework. The statistical population includes all elementary school students (7 to 12 years old) in Tabriz during the 2019-2020 school year. 100 boys (50 ADHD and 50 SCT) were selected from this population through a screening procedure using the Child Behavior Rating Scale (SNAP-IV) and the SCT scale. Samples were then screened using Psytask software to measure reaction time. MANOVA and SPSS 20 were used for data analysis. The results showed that there was a significant difference between the two groups in terms of simple and selective visual and auditory response (P<0.0001). In addition, the ANOVA and mean scores of the two groups showed that children with SCT performed worse than children with ADHD on all four reaction times. Based on the research background and the results of this study, it appears that children with SCT have poorer performance on cognitive functions such as reaction time than children with ADHD because of greater difficulties in sustained attention. The results of this study may help in the differential diagnosis of sluggish cognitive tempo and attention deficit / hyperactivity disorder and lead to the provision of treatment strategies for each disorder. هدف از پژوهش حاضر، مقایسۀ زمان واکنش دیداری و شنیداری ساده و انتخابی در کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی و ضرب‌آهنگ شناختی کند است. روش پژوهش توصیفی از نوع علی مقایسه‌ای است. جامعۀ آماری موردمطالعه، کلیۀ دانش‌آموزان پسر دورۀ ابتدایی 7-12 سال شهر تبریز در سال تحصیلی 1398-1399 هستند. از میان این جامعۀ آماری، 100 پسر (50 نفر مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی و 50 نفر مبتلا به ضرب‌آهنگ شناختی کند) به شیوۀ غربال‌گری با استفاده از مقیاس درجه‌بندی رفتار کودکان (سوانسون، نولان و پلهام، 1981) و مقیاس ضرب‌آهنگ شناختی کند (پنی، واچبوچ، کلین، کورکوم و اسکیس، 2009) به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. سپس از نرم‌افزار Psytask برای سنجش زمان واکنش استفاده شد. نتایج تحلیل واریانس چند‌متغیره نشان داد بین کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی و ضرب‌آهنگ شناختی کند، از نظر زمان واکنش دیداری و شنیداری ساده و انتخابی تفاوت معناداری وجود دارد (0001/0P<). از طرفی نتایج تحلیل واریانس تک‌متغیره و بررسی میانگین‌ها نشان داد کودکان مبتلا به ضرب‌آهنگ شناختی کند در هر چهار زمان واکنش، نسبت به کودکان مبتلا به نقص توجه/بیش‌فعالی عملکرد ضعیف‌تری دارند. با توجه به یافته‌ها نتیجه‌گیری می‌شود که کودکان مبتلا به ضرب‌آهنگ شناختی کند به‌دلیل مشکلات بیشتر در توجه پایدار، در کارکردهای شناختی مانند زمان واکنش که توجه و تمرکز را درگیر می‌کند، نسبت به کودکان مبتلا به نقص توجه/بیش‌فعالی عملکرد ضعیف‌تری دارند. یافته‌های این پژوهش می‌تواند به تشخیص و تمایز بهتر اختلال ضرب‌آهنگ شناختی کند از اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی کمک کند و به ارائۀ راهکارهای مختلف درمانی مختص هر اختلال منجر شود.

https://www.ceciranj.ir/article_139630_a24ceb9fe2b8b046fafbe1f74a0329fb.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 12 3 2021 09 23 Comparison of the Effectiveness of Computer-Assisted Cognitive Rehabilitation, Sensory Integration, and the Combination of These Two Methods on Improving the Cognitive Flexibility of Students with a Specific Learning Disorder مقایسۀ اثربخشی بازتوانی شناختی با استفاده از کامپیوتر و یکپارچگی حسی و تلفیق این دو روش بر بهبود انعطاف‌پذیری شناختی دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری خاص 107 121 139619 10.22034/ceciranj.2021.264857.1515 FA ستاره فیروزی دانشجوی دکتری روان شناسی تربیتی واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران. 0000-0002-7000-0036 خدیجه ابوالمعالی الحسینی نویسندة مسئول: دانشیار گروه روان شناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران 0000-0002-9714-1816 سیاوش طالع پسند دانشیار، گروه روان شناسی تربیتی، دانشکدة روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. مصطفی نوکنی استادیار روان شناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران. 0000-0003-1333-0087 Journal Article 2021 01 28 The purpose of this study is to compare the effectiveness of computer-assisted cognitive rehabilitation, sensory integration, and the combination of these two methods on improving the cognitive flexibility of students with specific learning disorder. The research method was quasi-experimental with a pretest/posttest design with unequal groups and one month follow-up. The statistical population consists of students with specific learning disorders referred to Pendar and Atieh clinics in Tehran during the academic year 2019-2020. Of them, 58 students (32 boys and 26 girls) with specific learning disorders were selected through available sampling, and 14 subjects were randomly replaced in the first experimental group, 15 subjects in the second experimental group, 16 subjects in the third experimental group, and 13 subjects in the control group. The Wisconsin Card Storing Test (WCST) was used to measure cognitive flexibility. Data were analyzed by analysis of variance with repeated measures using SPSS-24 software. The results showed that computerized cognitive rehabilitation and combination with sensory integration significantly improved cognitive flexibility in students with specific learning disorders (P<0.01). In addition, sensory integration also significantly improves cognitive flexibility in students with specific learning disorders (P<0.05). However, there is no difference between these three methods in improving cognitive flexibility. Therefore, computer-assisted cognitive rehabilitation, sensory integration, and the combination of these two methods can be used to improve cognitive flexibility in students with specific learning disorder. هدف پژوهش حاضر، مقایسۀ اثربخشی بازتوانی شناختی با استفاده از کامپیوتر و یکپارچگی حسی و تلفیق این دو روش بر بهبود انعطاف‌پذیری شناختی دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری خاص است. روش پژوهش، نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه‌های نابرابر و پیگیری یک‌ماهه است. جامعۀ آماری پژوهش، دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری خاص مراجعه‌کننده به کلینیک‌های پندار و آتیه در شهر تهران، در سال تحصیلی 1397-1398 هستند که از بین آن‌ها 58 دانش‌آموز (32 پسر و 26 دختر) مبتلا به اختلال یادگیری خاص به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و 14 نفر در گروه آزمایشی اول، 15 نفر در گروه آزمایشی دوم، 16 نفر در گروه آزمایشی سوم و 13 نفر در گروه گواه به‌صورت تصادفی قرار گرفتند. برای اندازه‌گیری عملکرد انعطاف‌پذیری شناختی، از آزمون دسته‌بندی کارت‌های ویسکانسین (WCST) استفاده شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس، با اندازه‌گیری مکرر، در نرم‌افزار SPSS 24 تحلیل شد. یافته‌ها نشان داد بازتوانی شناختی با استفاده از کامپیوتر و تلفیق آن با یکپارچگی حسی به‌طور معنادار انعطاف‌پذیری شناختی را در دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری خاص بهبود می‌بخشد (01/0>P). یکپارچگی حسی نیز به‌طور معنادار انعطاف‌پذیری شناختی را در دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری خاص افزایش می‌دهد (05/0>P)، اما بین این سه روش در بهبود انعطاف‌پذیری شناختی تفاوتی وجود ندارد. از این‌رو می‌توان از بازتوانی شناختی با استفاده از کامپیوتر و یکپارچگی حسی و تلفیق این دو روش در بهبود انعطاف‌پذیری شناختی دانش‌آموزان مبتلا به اختلال یادگیری خاص استفاده کرد.

https://www.ceciranj.ir/article_139619_f7cded6b14d9c7f19d4867b7de57c8bc.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 12 3 2021 09 23 Efficacy of Training Executive Functions on the Self-Control of the Children with Attention Deficit Hyperactivity Disorder اثربخشی آموزش کارکردهای اجرایی بر خودکنترلی کودکان مبتلا به اختلال کم‌توجهی و بیش‌فعالی 123 134 139622 10.22034/ceciranj.2021.261390.1502 FA معصومه حسین پور دانشجوی دکتری روان شناسی عمومی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران. زهره رئیسی استادیار گروه روان شناسی بالینی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران یوسف گرجی استادیار گروه روان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد خمینی شهر، خمینی شهر، ایران. اکرم دهقانی استادیار گروه روان شناسی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران. Journal Article 2021 03 14 The present study is conducted to investigate the effectiveness of executive function training on self-control in children with ADHD. It is a quasi-experimental study with pretest, posttest, control group design, and two-month follow-up period. The statistical population includes the boys with ADHD in the city of Isfahan during the 2019-20 school year. Thirty children with ADHD were selected by a multistage cluster sampling method and randomly divided into an experimental group and a control group (each group consisted of 15 children). The experimental group received eight seventy-five-minute executive function interventions. Three children from the experimental group and two children from the control group were excluded from the study. The questionnaires used in this study included the ADHD questionnaire and the self-control questionnaire. The data of the study were analyzed by repeated measures ANOVA using SPSS 23 software. The results showed that executive function training had a significant effect on the self-control of children with ADHD (p<0.001). According to the results, executive function training can be used as an efficient method to increase the self-control of children with ADHD by training organization, increasing concentration and attention, strengthening working memory, and avoiding responses. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش کارکردهای اجرایی بر خودکنترلی کودکان مبتلا به اختلال کم‌توجهی و بیش‌فعالی انجام گرفت. پژوهش حاضر آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه و دورۀ پیگیری دوماهه است. جامعۀ آماری پژوهش شامل کودکان پسر مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی شهر اصفهان در سال تحصیلی 1398-1399 است که از بین آن‌ها سی کودک مبتلا به اختلال کم‌توجهی و بیش‌فعالی به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب و با گمارش تصادفی در گروه‌های آزمایش و گواه گمارده شدند (هر گروه 15 کودک). گروه آزمایش، مداخلۀ کارکردهای اجرایی (فیشر و همکاران، 2005) را طی یک ماه در هشت جلسۀ 75 دقیقه‌ای دریافت کرد. در فرایند مداخله، در گروه آزمایش سه نفر و در گروه گواه نیز دو نفر ریزش داشتند. پرسشنامه‌های مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامۀ اختلال کم‌توجهی و بیش‌فعالی (ADHDQ) و پرسشنامۀ خودکنترلی (SCQ) بود. داده‌های پژوهش به شیوۀ تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS نسخۀ 23 تجزیه‌وتحلیل شد. نتایج نشان داد آموزش کارکردهای اجرایی بر خودکنترلی کودکان مبتلا به اختلال کم‌توجهی و بیش‌فعالی تأثیر معنادار دارد (001/0<p). براساس یافته‌های پژوهش حاضر می‌توان نتیجه گرفت آموزش کارکردهای اجرایی با بهره‌گیری از آموزش سازمان‌دهی، افزایش تمرکز و دقت، تقویت حافظۀ کاری و بازداری پاسخ می‌تواند به‌عنوان روشی کارآمد برای افزایش خودکنترلی کودکان مبتلا به اختلال کم‌توجهی و بیش‌فعالی به‌کار گرفته شود.

https://www.ceciranj.ir/article_139622_5f4dbbf0504400931c51f5ec1420f948.pdf