انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 10 3 2019 09 23 Comparing effectiveness of individual and group play therapy on resilience in elementary school students with Attention Deficit/Hyperactivity Disorder مقایسه اثربخشی بازی‌درمانی انفرادی و گروهی بر تاب‌آوری در دانش‌آموزان دبستانی مبتلا به نقص‌توجه- بیش‌فعالی 1 13 101139 10.22034/ceciranj.2019.188531.1214 FA الهه نایبی ‌دانشجوی دکتری روان‌شناسی کودکان استثنایی،‌‌ واحد اهواز،‌ دانشگاه آزاد اسلامی اهواز، خوزستان، ایران رضا پاشا دانشیار گروه روان‌شناسی، واحد اهواز،‌ دانشگاه آزاد اسلامی اهواز، خوزستان، ایران 0000-0002-2163-880x سعید بختیارپور استادیار گروه روان‌شناسی،‌ واحد اهواز،‌ دانشگاه آزاد اسلامی اهواز، خوزستان، ایران 0000-0002-3484-8435 زهرا افتخار صعادی استادیار گروه روان‌شناسی،‌ واحد اهواز،‌ دانشگاه آزاد اسلامی اهواز، خوزستان، ایران Journal Article 2019 06 02 The purpose of this study was to compare the effectiveness of individual and group play therapy on resilience in elementary school students with attention deficit/hyperactivity disorder (ADHD). The statistical population of this study included all elementary school students of Tehran City in year academic 2018-2019. Using targeted sampling method, 60 of them were selected and randomly assigned to two experiment groups and one control group (each group consisting of 20 student). To collect data, Connor-Davidson Resilience Scale (CD-RISC) (2003) was utilized. This quasi- experimental study was conducted with a pretest-posttest design with control group. The experimental groups underwent individual play therapy(10 sessions 45 minutes) and group play therapy (10 sessions 60 minutes), but the control group received no training. Data were analyzed using Covariance Analysis. The results showed that both individual and group play therapy were effective to increasing the resilience of elementary school students with attention deficit/hyperactivity disorder (p<0.01). Also, the results showed that individual play therapy had a greater effect on the improvement of resilience of elementary school students with attention deficit/hyperactivity disorder (p<0.01). The results showed that individual and group play therapy can be used to increase the resilience in ADHD students. It is suggested that these two treatments be used in schools for ADHD children. هدف از پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی بازی‌درمانی انفرادی و گروهی بر تاب‌آوری در دانش‌آموزان دبستانی مبتلا به نقص‌توجه- بیش‌فعالی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش‌آموزان دبستانی (252 نفر؛ 101 دختر و 151 پسر) مبتلا به نقص‌توجه- بیش‌فعالی شهر تهران در سال تحصیلی 98-1397 بودند که با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند تعداد 60 نفر از آنان انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل (هر گروه 20 دانش‌آموزان) قرار گرفتند. به‌منظور گردآوری اطلاعات از پرسشنامه تاب‌آوری کونور- دیویدسون (CD-RISC) استفاده شد. روش پژوهش شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل بود. گروه‌های آزمایش تحت بازی‌درمانی انفرادی (10 جلسه 45 دقیقه‌ای) و بازی‌درمانی گروهی (10 جلسه 60 دقیقه‌ای) قرار گرفتند؛ اما گروه کنترل هیچ‌گونه مداخلهای دریافت نکردند. داده‌ها با استفاده از آزمون آماری تحلیل کوواریانس مورد تجزیه‌و‌تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها نشان داد که بازی‌درمانی انفرادی و گروهی بر افزایش تاب‌آوری دانش‌آموزان دبستانی مبتلا به نقص‌توجه- بیش‌فعالی اثربخش بودند (01/0p<)، اما بازی‌درمانی انفرادی، دارای تأثیر بیشتری بر بهبود تاب‌آوری دانش‌آموزان دبستانی مبتلا به نقص‌توجه- بیش‌فعالی بود (01/0p<). همچنین نتایج نشان داد که از بازی‌درمانی انفرادی و گروهی، می‌توان در افزایش تاب‌آوری در دانش‌آموزان ADHD، بهره برد. پیشنهاد می‌شود در مدارس از این دو نوع درمان برای کودکان استفاده کرد.

https://www.ceciranj.ir/article_101139_4ee94284b8600836068a76ac761bfa9e.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 10 3 2019 09 23 Effectiveness of art-based group training on anxiety and self-esteem of students اثربخشی آموزش گروهی مبتنی بر هنر بر اضطراب و حرمت خود دانش‌آموزان 15 28 101131 10.22034/ceciranj.2020.171099.1145 FA هاجر لطفعلی کارشناسی ارشد مشاوره مدرسه، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران منصوره حاج حسینی استادیار گروه روان‌شناسی تربیتی و مشاوره، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0001-6937-1609 یاسر مدنی استادیار گروه روان‌شناسی تربیتی و مشاوره، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2019 02 06 The present study aims to study the effectiveness of art-based group training on anxiety and self-esteem of elementary female students.This study was quasi-experimental with pre-test and post-test design and a control group. The statistical population of this study included all the students of Sabaye Noor Girls' Elementary School, located in Tehran's second district in the academic year of 2017-18. From the above population, the sample was obtained via available sampling methodology and randomly placed. Spielberger's State-Trait Anxiety Inventory (STAIC), and Coopersmith's Self-Esteem Inventory (SEI), was used to evaluate all fifth-grade students. Those with anxiety score above the mean (state anxiety=29/6 and trait anxiety=37/3) and a lower general self-esteem score (34/7) were identified and from among them 24 individuals were selected as the sample and were assigned to two experiment and control groups of 12. In order to conduct the research, the experiment group underwent Art-based group training (AT) in eight sessions and were reassessed in the post-test phase.Results of multivariate covariance analysis showed significant differences in anxiety and self- esteem between the experiment and control groups. (P<0.05).According to research findings, it can be concluded that art-based group training has been effective in reducing anxiety and increasing self-esteem in students. هدف از پژوهش حاضر، اثربخشی آموزش مبتنی بر هنر بر اضطراب و حرمت خود دانش‌آموزان دختر دبستانی بود. روش این مطالعه از نوع شبه‌آزمایشی با پیش‌آزمون- پس‌آزمون همراه با گروه گواه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل 120 دانش‌آموزان دبستان دخترانه صبای نور، واقع در منطقه دو شهر تهران در سال تحصیلی 97-1396 بود. از بین جامعه فوق، نمونه‌گیری به‌صورت در دسترس و با جایگزینی تصادفی انجام شد. بدین‌صورت که با استفاده از سیاهه اضطراب حالت- صفت کودکان (STAIC)، سیاهه حرمت خود کوپر اسمیت (SEI) و پروتکل آموزش گروهی مبتنی بر هنر (AT)، همه دانش‌آموزان پایه پنجم انتخاب شده و مورد آزمون قرار گرفتند. برحسب این آزمونها، افرادی که نمره اضطراب بالاتر از میانگین (اضطراب حالت=6/29 و اضطراب صفت=3/37) و نمره حرمت خود کلی پایین‌تر از میانگین (7/34) داشتند، مشخص شدند و از بین آن‌ها 24 نفر به‌عنوان گروه نمونه انتخاب و به‌تصادف در دو گروه 12 نفره آزمایش و گواه قرار گرفتند. به‌منظور اجرای پژوهش، گروه آزمایش طی هشت جلسه تحت آموزش گروهی مبتنی بر هنر قرار گرفتند و مجدداً در پس‌آزمون هر دو گروه به سنجش درآمدند. نتایج حاصل از روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره، تفاوت معنادار میان گروه آزمایش و گواه را در هر دو متغیر اضطراب و حرمت خود نشان داد (05/0P<). براساس یافته‌های پژوهش می‌توان گفت، آموزش گروهی مبتنی بر هنر بر کاهش اضطراب و افزایش حرمت خود دانش‌آموزان دبستانی مؤثر بوده است.

https://www.ceciranj.ir/article_101131_ec93c569c7714393a73d611e2ae08118.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 10 3 2019 09 23 Effectiveness of parent-based early intervention based on Incredible Years Model on behavioral problems of mentally retarded children بررسی اثربخشی مداخله بهنگام والدمحور، مبتنی بر الگوی سال‌های باورنکردنی بر مشکلات رفتاری کودکان کمتوان ذهنی* 29 43 101136 10.22034/ceciranj.2019.197422.1243 FA محمد آقایی نژاد دانشجوی دکتری روان‌شناسی، گروه روان‌شناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران مریم چرامی استادیار گروه روان‌شناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران 0000-0003-0227-7970 احمد غضنفری دانشیار گروه روانشناسی واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران 0000-0002-2270-1129 طیبه شریقی استادیار گروه روان‌شناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران Journal Article 2019 08 09 The purpose of the present study was to determine the effectiveness of parent-based intervention during incredible years on behavioral problems of 5-7 years old intellectual disable children. The research method was experimental with pretest-posttest design and follow-up with control group. The statistical population consisted of educated intellectual disability students (n=128) who were educated in special centers of Lordegan City in 2018. Thirty individuals with behavioral problems were selected randomly based on Rutter's Behavioral Problems Scale (1975, Parent Form) and randomly assigned to two groups of 15 (experiment and control) and then the experiment group's parents in 12 sessions received Incredible Years Intervention, while the parents of the control group did not receive any intervention during this time. At the end of the intervention period and 3 months later, Rutter's Behavioral Problems Test (Parent Form) was again answered by the two groups as post-test and follow-up, respectively. The obtained data were analyzed by repeated measures ANOVA using SPSS22 software. The results showed that there was a significant difference between the performance of the experiment and control groups in the behavioral problems in the subscales (aggression and hyperactivity, social maladaptation, antisocial behavior and attention deficit disorder) (p<0.005). According to the results, the intervention program of Incredible Years can be used as an effective intervention method to reduce the behavioral problems of intellectual disability children. هدف از پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی مداخله بهنگام والد محور سال‌های باورنکردنی بر مشکلات رفتاری کودکان کم‌توان ذهنی آموزش‌پذیر 5-7 سال بود. روش پژوهش از نوع آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون و پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری را 128 دانش‌آموز کم‌توان ذهنی آموزش‌پذیر (62 دختر و 66 پسر) که در سال 1397 در مراکز استثنائی شهرستان لردگان مشغول به تحصیل بودند، تشکیل دادند. از بین آن‌ها به روش تصادفی و براساس مقیاس مشکلات رفتاری راتر ((RBPS، 30 نفر که دارای مشکلات رفتاری بودند، انتخاب شدند و به‌طور تصادفی در دو گروه 15 نفره (آزمایش و کنترل) گمارده شدند و سپس والدین گروه آزمایشی در 12 جلسه، تحت برنامه مداخله‌ای سال‌های باورنکردنی قرار گرفتند، اما والدین گروه کنترل، برنامه مداخله‌ای را طی این مدت دریافت نکردند. پس از اتمام دوره مداخله و سه ماه بعد، آزمون مشکلات رفتاری راتر (فرم والدین) بار دیگر بر روی دو گروه به‌ترتیب به‌عنوان پس‌آزمون و پیگیری اجرا شد. داده‌های به‌دست آمده با استفاده از روش آماری تحلیل واریانس با اندازه‌گیری‌های مکرر با بهره‌گیری از نرم‌افزار 22Spss- تجزیه‌و‌تحلیل شد. یافته‌‌ها نشان داد که بین عملکرد دو گروه آزمایش و کنترل در میزان مشکلات رفتاری در خرده‌مقیاس‌های (پرخاشگری و بیش‌فعالی، ناسازگاری اجتماعی، رفتار ضداجتماعی و کمبودتوجه) تفاوت معنادار آماری (005/0>p) وجود دارد. با توجه به نتایج به‌دست آمده، می‌توان از برنامه مداخله سال‌های باورنکردنی به‌منظور کاهش مشکلات رفتاری کودکان کم‌توان ذهنی به‌عنوان یک روش مداخله‌ای مؤثر استفاده کرد.

https://www.ceciranj.ir/article_101136_667061fe6e519937fa892ef0441e811b.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 10 3 2019 09 23 Effectiveness of Davis training method on improving reading skills, planning and organizing s in students with Learning Disabilities اثربخشی آموزش دیویس بر بهبود مهارت‌های خواندن، برنامه‌ریزی و سازماندهی دانش‌آموزان با ناتوانی‌های یادگیری 45 54 101132 10.22034/ceciranj.2019.192979.1228 FA سجاد اسکندری دانشجوی دکتری روان‌شناسی عمومی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران کیوان کاکابرایی دانشیار گروه روان‌شناسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران 0000-0002-9970-4854 حسن امیری استادیار گروه روان‌شناسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران 0000-0002-4485-9437 سعیده السادات حسینی استادیار گروه روان‌شناسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران Journal Article 2019 07 06 This study aimed to investigate the effectiveness of Davis training method on improving reading, planning and organizing skills of students with learning disabilities. The research method was semi-experimental with pretest- posttest design and a control group. The statistical population consisted of 400 children (170 girls and 230 boys) with learning disabilities in learning centers 1, 2, 3 and 4 in Kermanshah City in the academic year 2018-2019. A sample of 30 of these students was selected by simple random sampling and randomly assigned to two experiment groups (8 boys and 7 girls) and a control group (7 boys and 8 girls). At first, the Colorado Learning Difficulties Questionnaire (CLDQ) by Willcutt et al. (2011) was completed by parents of both groups and then they did the Tower of London (ToL) test (Shalice, 1982). The experiment group then participated in Davis training sessions. The control group did not receive the training. Then the questionnaires were completed again by both parents for both groups and the two groups participated in the London Tower Test. The data were analyzed by using statistical test of covariance analysis. The results showed that average scores of reading, planning and organizing skills in the post- test in experiment group were significantly increased in comparison to control group. Based on the findings of the research, it can be concluded that Davis training method improves reading skills and with identifying problems related to dyslexia, increases planning and organizing ability with focusing on thought processes. هدف از پژوهش حاضر ، بررسی اثربخشی آموزش دیویس بر بهبود مهارتهای خواندن، برنامهریزی و سازماندهی دانشآموزان با ناتوانیهای یادگیری بود. روش این مطالعه، نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل 400 کودک (170 دختر و230 پسر) با ناتوانی یادگیری در مراکز ناتوانیهای یادگیری 1، 2، 3 و 4 در شهر کرمانشاه در سال تحصیلی 98-1397 بود. نمونه آماری شامل 30 دانشآموز بود که به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب و به‌ تصادف در دو گروه آزمایشی (15 دانش‌آموز) و گواه (15 دانش‌آموز) گمارده شدند. ابتدا پرسشنامه مشکلات یادگیری کلورادو (CLDQ) برای هر دو گروه (توسط والدین) تکمیل شد و سپس در آزمون برج لندن (LTT) شرکت کردند. گروه آزمایشی در جلسات آموزش دیوس شرکت کردند. گروه گواه، آموزشی را دریافت نکردند. سپس پرسشنامه‌های ذکر‌شده بار دیگر توسط والدین برای هر دو گروه تکمیل شد و آن‌ها در آزمون برج لندن شرکت کردند. داده‌ها از طریق آزمون آماری تحلیل کوواریانس تحلیل شد. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که میانگین نمرات مهارتهای خواندن، برنامهریزی و سازماندهی در پسآزمون در گروه آزمایشی نسبت به گروه کنترل، به‌طور معناداری افزایش یافته بود. براساس یافته‌های پژوهش میتوان نتیجهگیری کرد که روش آموزش دیویس با شناسایی مشکلات مربوط به نارساخوانی، باعث بهبود مهارت خواندن و با تمرکز بر فرایندهای تفکر موجب افزایش توانایی فرد در مهارتهای سازماندهی و برنامه‌ریزی می‌شود.

https://www.ceciranj.ir/article_101132_9973d8abdcc7b2df223c5ac1cf4435a0.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 10 3 2019 09 23 Effectiveness of group play therapy techniques on anxiety sensitivity, helplessness and resiliency in students with Learning Disabilities اثربخشی تکنیک‌های بازی‌درمانی‌گروهی بر حساسیت اضطرابی، درماندگی و تاب‌آوری دانش‌آموزان مبتلا به ناتوانی‌های یادگیری 55 69 101137 10.22034/ceciranj.2019.199224.1254 FA نجمه عباس زاده کارشناسی ارشد روان‌شناسی تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، یوسف دهقانی استادیار گروه روان‌شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران سید موسی گلستانه استادیار گروه روان‌شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران Journal Article 2019 08 26 The aim of this study was to investigate of the effectiveness of group play therapy techniques on anxiety sensitivity, helplessness and resiliency in students with learning disabilities (LD). This study was semi-experimental with pre-test, post-test and follow-up design with a control group. The statistical population consisted of 253 students with learning disabilities who had been referred to the Center for Learning Disabilities of Boushehr Province’s Department of Education in 2018-2019 academic year. From among them, 40 students who had required attributed based on Colorado Learning Difficulties Questionnaire (CLDQ), Wechsler Intelligence Scale for Children (WISC), 5th Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-5), were selected and assigned to experiment and control group (each group consisting of 20 students). The measurement tools were Anxiety Sensitivity Questionnaire (1986), Learned Helplessness Questionnaire (1988) and Connor-Davidson Resiliency Scale (2003). The experiment group received 12 sessions (45 minutes each) of group training. For statistical data analysis, mixed variance analysis with repeated measures design was used. Findings showed that group play therapy techniques have a significant effect on anxiety sensitivity, helplessness and resiliency and this effect remains unchanged in the two-month follow-up phase (P<0.05). Finally, we may conclude that group play therapy techniques, as an effective and functional intervention, could be used to improve anxiety sensitivity, helplessness and resiliency of students with LD. هدف از پژوهش حاضر، تعیین میران اثربخشی تکنیکهای بازیدرمانیگروهی بر حساسیت اضطرابی، درماندگی و تابآوری دانشآموزان مبتلا به اختلال یادگیری بود. در این مطالعه از طرح شبهآزمایشی پیشآزمون- پسآزمون و پیگیری همراه با گروه کنترل، استفاده شد. جامعه آماری این پژوهش را کلیه دانشآموزان (253 دانشآموز؛ 73 دختر و 180 پسر) مبتلا به اختلال یادگیری که در سال تحصیلی 98-1397 به مرکز اختلال یادگیری آموزش‌و‌پرورش شهر بوشهر مراجعه کردند، تشکیل دادند. از میان آنها به روش نمونهگیری در دسترس 40 نفر که ویژگیهای لازم براساس آزمون پرسشنامه مشکلات یادگیری کلرادو (CLDQ)، آزمون وکسلر و ملاکهای ویرایش پنجم کتاب راهنمای تشخیصی و آماری اختلالهای روانی را داشتند، فهرست شدند و سپس به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 20 نفر) گمارش شدند. ابزار پژوهش پرسشنامههای حساسیت اضطرابی (ASQ)، درماندگی آموختهشده (LHQ) و مقیاس تابآوری (RS) بود. گروه آزمایش به مدت 12 جلسه ۴۵ دقیقهای و به‌صورت گروهی تحت آموزش قرار گرفت. دادههای حاصل از پژوهش، با آزمون تحلیل واریانس آمیخته با اندازه‌گیری مکرر مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت.یافتهها نشان داد، تکنیکهای بازیدرمانیگروهی در گروه آزمایش، موجب بهبود حساسیت اضطرابی، درماندگی و تابآوری شده است و این تأثیر در مرحله پیگیری دوماهه پایدار ماند (۰۵/0˂P). با توجه به یافتههای به‌دست‌آمده از مطالعه حاضر، میتوان نتیجهگیری کرد که آموزش تکنیکهای بازیدرمانیگروهی، میتواند به‌عنوان یک روش مداخلهای در بهبود حساسیت اضطرابی، درماندگی و تابآوری دانشآموزان با اختلال یادگیری استفاده شود.

https://www.ceciranj.ir/article_101137_abc86c5a58dff37d8c21b9e85f6906ee.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 10 3 2019 09 23 Effectiveness of mindfulness education on psychological hardiness and mental rumination in mothers of students with Learning Disabilities اثربخشی آموزش ذهن‌آگاهی بر سرسختی روان‌شناختی و نشخوار فکری در مادران دارای دانش‌آموزان با ناتوانی‌های یادگیری 71 84 101134 10.22034/ceciranj.2020.182834.1189 FA نواب کاظمی دانشجوی دکتری روان‌شناسی، دانشگاه گیلان، رشت، گیلان، ایران سیمین حسینیان استاد گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه الزهرا، تهران، ایران وحید رسول زاده کارشناسی ارشد مشاوره مدرسه، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران Journal Article 2019 04 23 The aim of this study was to investigate the effectiveness of mindfulness education on psychological hardiness and rumination in mothers of students with specific learning disabilities. The research method was quasi-experimental with pre-test-posttest and follow-up design and control group. The statistical population of the study consisted of all mothers of students with specific learning disabilities of Tarom City in the academic year 2018-19. A sample of 20 mothers were selected through available sampling and randomly assigned to experiment (10) and control (10) groups. The experiment group participated in 8 sessions (once a week, 120 minutes each session) of mindfullness education while the control group did not attend these sessions. For data collection, Ahwaz Hardiness Questionnaire (AHI) and Nolen-Hoeksema & Morrow's The Ruminative Response Scale (RRS) were used. Data were analyzed using repeated analysis of variance and software SPSS25. The results of this study showed that mindfulness education led to a significant increase in psychological hardiness and its components (p≥0.05) and decreased mental rumination among mothers of students with specific learning disabilities (p≥0.05). According to the findings of this study, the use of mindfulness education to promote psychological hardiness and reduce the mental rumination of mothers of children with specific learning disabilities with the aim of their psychosomatic immunization is suggested. هدف از این پژوهش، بررسی اثربخشی آموزش ذهن‌آگاهی بر سرسختی روان‌شناختی و نشخوار فکری در مادران دارای دانش‌آموزان با اختلال یادگیری خاص بود. روش پژوهش، از نوع شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل 90 نفر از مادران دارای دانش‌آموزان با اختلال یادگیری خاص شهرستان طارم در سال تحصیلی 98-1397 بود. تعداد 20 نفر از مادران به‌عنوان نمونه پژوهش از طریق نمونه‌گیری در دسترس از مرکز اختلال یادگیری رشد انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (10) و گروه کترل (10) جایگزین شدند. گروه آزمایش در هشت جلسه آموزش (هفته‌ای یک جلسه، هر جلسه 120 دقیقه) شرکت کردند؛ در حالی‌که گروه کنترل در این جلسات شرکت نکرد. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه‌ سرسختی اهواز (AHI) و مقیاس سبک پاسخ‌های نشخواری (RRS) استفاده شد و سپس بسته آموزشی مبتنی بر ذهن‌آگاهی (MTCI) اجرا گردید. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس مکرر و نرم‌افزار 25Spss- تحلیل گردید. نتایج پژوهش نشان داد که آموزش ذهن‌آگاهی به افزایش معنادار سرسختی روان‌شناختی و مؤلفه‌های آن (05/0≥p) و کاهش نشخوار فکری مادران دارای دانش‌آموزان با اختلال یادگیری ویژه منجر شده است (05/0≥p). با توجه به یافته‌های پژوهش، استفاده از آموزش ذهن‌آگاهی در جهت ارتقاء سرسختی روان‌شناختی و کاهش نشخوار فکری مادران دارای دانش‌آموزان با اختلال یادگیری خاص با هدف ایمن‌سازی روانی آن‌ها پیشنهاد می‌شود.

https://www.ceciranj.ir/article_101134_d8b87a621f91ac0f87b4ed310472e8ed.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 10 3 2019 09 23 Effectiveness of Cognitive Therapy based on Dougas model on inefficient attitudes and worry in students with Generalized Anxiety Disorder اثربخشی درمان شناختی مبتنی بر مدل داگاس بر نگرشهای ناکارآمد و نگرانی دانشآموزان دارای اختلال اضطراب فراگیر 85 95 101138 10.22034/ceciranj.2020.166739.1122 FA مهین دخت رئیسی دستگردی کارشناسی ارشد روان‌شناسی بالینی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران مژگان عارفی استادیار گروه روان‌شناسی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران Journal Article 2019 01 10 The present study was conducted to determine the effectiveness of cognitive therapy according to Dougas model on inefficient attitudes and worry in the students with generalized anxiety disorder. The research method was quasi-experimental with pretest, posttest and control group design. The statistical population included 96 12-16 years old female students with generalized anxiety disorder in academic year 2017-18 in Isfahan City. 30 students with generalized anxiety disorder were selected from the statistical population using purposive non-random sampling method and were randomly placed into experiment and control groups. The experimental group received twelve ninety-minute sessions of therapy interventions received cognitive therapy based on Dougas model once a week during three months while the control group didn’t receive any intervention during the study. The applied instruments included Generalized Anxiety Disorder Questionnaire (GADQ), Penn State Worry Questionnaire (PSWQ), Dysfunctional Attitudes Scale (DAS). Data analysis was done via SPSS23 software through ANCOVA method. The results of data analysis showed that cognitive therapy based on Dougas model has significantly influenced inefficient attitudes and worry in the students with generalized anxiety disorder (p<0.001) According to the findings of the present study, it is suggested to apply cognitive therapy based on Dougas model as an efficient method in order to decrease inefficient attitudes and worry in the students with generalized anxiety disorder. هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی درمان شناختی مبتنی بر مدل داگاس بر نگرش‌های ناکارآمد و نگرانی دانش‌آموزان دارای اختلال اضطراب فراگیر بود. این مطالعه از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری این پژوهش را 96 نفر از دانش‌آموزان دختر 12 تا 16 ساله دارای اختلال اضطراب فراگیر در شهر اصفهان در سال تحصیلی 97-1396 تشکیل دادند. در این پژوهش تعداد 30 دانش‌آموز دارای اختلال اضطراب فراگیر از بین جامعه آماری با روش نمونه‌گیری غیرتصادفی هدفمند انتخاب و به‌صورت گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند. گروه آزمایش مداخلات درمانی 12 جلسه‌ای مربوط به درمان شناختی مبتنی بر مدل داگاس را در طی سه‌ماه به‌صورت هفته‌ای یک جلسه 90 دقیقه‌ای دریافت نمودند. این در حالی است که گروه گواه هیچ‌گونه مداخله‌ای را در طول پژوهش دریافت نکردند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه‌های اختلال اضطراب فراگیر (GADQ) و نگرانی ایالت پنسیلوانیا (PSSQ) و مقیاس نگرش‌های ناکارآمد (DAS) بود. تجزیه‌و‌تحلیل توسط نرم‌افزار 23-Spss با استفاده از تحلیل کوواریانس تک‌متغیره صورت گرفت. نتایج حاصل از تجزیه‌وتحلیل داده‌ها نشان داد که درمان شناختی مبتنی بر مدل داگاس بر نگرش‌های ناکارآمد و نگرانی دانش‌آموزان دارای اختلال اضطراب فراگیر تأثیر معنادار دارد (001/0>p). براساس یافته‌های پژوهش حاضر پیشنهاد می‌شود که جهت کاهش نگرش‌های ناکارآمد و نگرانی دانش‌آموزان دارای اختلال اضطراب فراگیر از درمان شناختی مبتنی بر مدل داگاس به‌عنوان یک روش کارآمد استفاده گردد.

https://www.ceciranj.ir/article_101138_0bac7fff10f5bc79d2ba56dd44b570d3.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 10 3 2019 09 23 Effectiveness of parenting education based on Choice Theory on parent-child relationship and clinical symptoms of Oppositional Defiant Disorder اثربخشی آموزش فرزندپروری براساس تئوری انتخاب بر رابطه والد- کودک و نشانه‌های بالینی اختلال نافرمانی مقابله‌ای 97 108 101135 10.22034/ceciranj.2020.200510.1263 FA زهره اسمعیل زاده استادیار گروه آموزش ابتدایی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران Journal Article 2019 09 04 The aim of present study was to determine the effectiveness of parenting education based on choice theory on parent-child relationship and clinical symptoms of children with oppositional defiant disorder. Present research was a quasi-experimental study with pre-test, post-test and follow-up design. 26 parents of students with oppositional defiant disorder referred to Psychological and Counseling Services were selected as the sample of the study using available sampling method and then were assigned randomly into two equal groups of 13. The experiment group participated in the parenting training program and the control group received no intervention. The instruments used in this study were Parent-Child Communication Questionnaire (PCRS), Child Symptom Inventory-4 (CSI-4) and demographic characteristics survey. Multivariate analysis of covariance was used to analyze the data. Findings showed that parenting training based on choice theory improved parent-child relationship and reduced clinical symptoms of children with oppositional defiant disorder (in oppositional and hyperactivity components) and had no significant effect on the components of accuracy and combined disorder (P≤0/01). Teaching parenting skills based on choice theory can lead to a stronger parent-child relationship and can reduce children's behavioral problems. هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش فرزندپروری ‌براساس تئوری انتخاب بر رابطه والد- کودک و نشانه‌های بالینی کودکان با اختلال نافرمانی مقابله‌ای بود. پژوهش حاضر از نوع پژوهش‌های شبه آزمایشی با مراحل پیش‌آزمون، پس‌آزمون و آزمون پیگیری بود. تعداد 26 نفر از والدین دانشآموزان دارای اختلال نافرمانی مقابلهای مراجعه‌کننده به مرکز خدمات روان‌شناسی و مشاوره اردیبهشت با استفاده از روش نمونه‌گیری گزینش در دسترس، به‌عنوان نمونه اصلی پژوهش انتخاب شدند و سپس به‌طور تصادفی در دو گروه مساوی 13 قرار گرفتند. گروه آزمایشی در برنامه آموزش مهارت‌های فرزندپروری شرکت کردند و گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکردند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه‌های ارتباط والد- فرزند پیانتا ((PCRS، علائم مرضی کودکان (CSI-4) و وارسی ویژگی‌های جمعیت‌شناختی بود. به‌منظور تحلیل دادهها، از روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره استفاده گردید. یافته‌ها نشان داد، آموزش فرزندپروری ‌براساس تئوری انتخاب منجر به بهبود رابطه والد- کودک و کاهش نشانه‌های بالینی اختلال نافرمانی مقابله‌ای (در مؤلفه‌های ضدیت و بیش‌جنبشی) شد و بر مؤلفه‌های دقت و اختلال ترکیبی تأثیر معنادار نداشته است (01/0P≤). آموزش مهارت‌های والدینی مبتنی بر تئوری انتخاب می‌تواند منجر به تقویت رابطه والد- کودک و کاهش مشکلات رفتاری کودکان گردد.

https://www.ceciranj.ir/article_101135_6c0257088105028e18f975b07338da56.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 10 3 2019 09 23 Study of Persian version of Social-Emotional Assets and Resilience Scale's psychometric properties in normal and deaf preschool children بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی نسخه فارسی مقیاس ارزش‌های اجتماعی- هیجانی و تاب‌آوری در کودکان عادی و ناشنوای پیش‌دبستانی 109 124 101133 10.22034/ceciranj.2020.185738.1204 FA محمد عاشوری استادیار گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران معصومه یزدانی‌پور دانشجوی کارشناسی ارشد روان‌شناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2019 05 14 The purpose of the present research was to study the psychometric properties of the Persian versionof social-emotional assets and resilience scale for normal and deaf preschool children in Isfahan City. This study was a descriptive research of survey type. The statistical population of the present research included 382 experts and mothers of normal and deaf preschool children of Isfahan City in 2018-2019 academic year. The sample included respectively 10, 310 and 62 experts and mothers of normal and deaf children who were selected randomly. Assessment tool included Social-Emotional Assets and Resilience Scale for preschool children (SEARS). Viewpoints of 10 experts were gathered to assess the questionnaire’s face and content validity. Lawshe method and Waltz & Bausell method were used to calculate content validity index. Construct validity was analyzed using factor analysis. The reliability of scale was calculated using Cronbach’s alpha.The scale was constructed in 5 subscales and 42 items with a set of 4 answer choices for each question. The face validity and content validity (CVI=0/83) was confirmed. Content validity index was 0/83, 0/89, 0/83, 0/81 and 0/84 for subscales of self-regulation, social competence, empathy, responsibility and emotional knowledge, respectively. The reliability using Cronbach’s alpha was 0/88 for the total score and 0/87, 0/86, 0/90, 0/84 and 0/85 for the subscales, respectively.The Social-Emotional Assets and Resilience Scale for normal and deaf preschool children has been shown to be a valid and reliable tool. Therefore, it is capable to be used in Iranian society and can be used for assessing emotional competency of normal and deaf preschool children. هدف از پژوهش حاضر، بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی نسخه فارسی مقیاس ارزش‌های اجتماعی- هیجانی و تاب‌آوری در کودکان عادی و ناشنوای پیش‌دبستانی در شهر اصفهان بود. این پژوهش توصیفی و از نوع پیمایشی بود. جامعه آماری این مطالعه شامل 382 نفر از متخصصان، مادران کودکان عادی و ناشنوای پیش‌دبستانی شهر اصفهان در سال 98-1397 بودند. نمونه به‌ترتیب شامل 10، 310 و 62 نفر از متخصصان و مادران کودکان عادی و ناشنوا می‌شد که با روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب گردیدند. ابزار سنجش، مقیاس ارزش‌های اجتماعی- هیجانی و تاب‌آوری برای کودکان پیش‌دبستانی (SEARS) بود. برای تعیین روایی صوری و محتوایی از نظر 10 متخصص استفاده شد. شاخص روایی محتوایی به روش لاواشه و روش والتز و باسل به‌دست آمد و شاخص روایی سازه به روش تحلیل عاملی محاسبه گردید. پایایی مقیاس با استفاده از روش آلفای کرونباخ به‌دست آمد.مقیاس در پنج خرده‌مقیاس شامل 42 سؤال چهار گزینه‌ای طراحی شد. روایی صوری و محتوایی (شاخص روایی محتوایی کل=83/0) تأیید گردید. شاخص روایی محتوایی برای هریک از خرده‌مقیاس‌های خودتنظیمی، شایستگی ‌اجتماعی، همدلی، مسؤولیت‌پذیری و دانش هیجانی به‌ترتیب 83/0، 89/0، 83/0، 81/0 و 84/0 بود. پایایی مقیاس با آلفای کرونباخ برای نمره کل 88/0 و برای هریک از خرده‌مقیاس‌ها به‌ترتیب 87/0، 86/0، 90/0، 84/0 و 86/0 به‌دست آمد.مقیاس ارزش‌های اجتماعی- هیجانی و تاب‌آوری برای کودکان عادی و ناشنوای پیش‌دبستانی، ابزاری روا و پایا است. بنابراین، قابلیت استفاده در جامعه ایرانی را دارد و می‌توان از آن برای ارزیابی ارزش‌های اجتماعی- هیجانی و تاب‌آوری کودکان عادی و ناشنوای پیش‌دبستانی استفاده کرد.

https://www.ceciranj.ir/article_101133_5e84ebf9ea5643d5b6ce57383a3281ee.pdf

انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 10 3 2019 09 23 Effectiveness of mindfulness-based training on cognitive emotion regulation and cognitive flexibility in mothers of children with Learning Disabilities اثربخشی آموزش مبتنی بر ذهن‌آگاهی بر تنظیم شناختی هیجان و انعطاف‌پذیری شناختی مادران کودکان با ناتوانی‌های یادگیری 125 138 101130 10.22034/ceciranj.2020.167363.1124 FA طاهر احمدی کارشناسی ارشد روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنائی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران حمیده خیراتی کارشناسی ارشد روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنائی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران باقر غباری بناب استاد گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنائی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، ایران Journal Article 2019 01 12 The aim of this research is the study of effectiveness of mindfulness-based training on cognitive emotion regulation and cognitive flexibility in mothers of children with specific learning disorder. The study was experimental with pretest-posttest design and a control group. Statistical population included all mothers of students from third to fifth grade referred to learning disabilities centers in the Urmia City in the 2016-2017 academic year. Of these, 30 individuals were selected by simple random sampling method and were randomly assigned to experiment and control groups (each group consisting of 15 individuals). The experiment group received mindfulness-based therapy in eight one and a half hour session. The tools used in this study were Cognitive Emotion Regulation Questionnaire (2001), as well as Cognitive Flexibility Questionnaire (Dennis and Vander Wal, 2010) made as post-test questionnaires to the mothers were then collected data using SPSS 22 software and Covariance Analysis Method were analyzed. The results showed that mindfulness-based intervention reduces negative emotions (P<0/05) and increase positive emotions (P<0/05). The findings also showed that mindfulness-based programs increased cognitive flexibility (P<0/05) in mothers of children with specific learning disability and there is a significant difference between the experimental and control groups. According to the findings, it can be concluded that a program based on mind-awareness reduces psychological problems and increases mental health in mothers of children with special learning disabilities. هدف از پژوهش حاضر، اثربخشی آموزش مبتنی بر ذهنآگاهی بر ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تنظیم شناختی هیجان و انعطافپذیری شناختی مادران کودکان با اختلال یادگیری ویژه بود.طرح این مطالعه، از نوع آزمایشی با پیشآزمون- پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه مادران (320 مادر) دانشآموزان سوم تا پنجم مراجعه‌کننده به مراکز ناتوانی‌های یادگیری شهر ارومیه در سال تحصیلی 96-1395 بود. از میان آن‌ها 30 نفر با روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 15 نفر) به‌صورت تصادفی جایگزین شدند. گروه آزمایش، برنامه درمانی مبتنی بر ذهن‌آگاهی را در طی هشت جلسه یک‌و‌نیم ساعته دریافت کردند. در این پژوهش از پرسشنامه‌های تنظیم شناختی هیجان (CERQ) و انعطافپذیری شناختی (CFI) استفاده شد که توسط پژوهشگر به‌عنوان پس‌آزمون در اختیار مادران قرار گرفت و داده‌های این مطالعه با استفاده از روش تحلیل کوواریانس در نرم‌افزار 22-Spss تحلیل شد. نتایج نشان داد که مداخله مبتنی بر ذهن‌آگاهی موجب کاهش هیجانات منفی (05/0P<)، و افزایش هیجانات مثبت (05/0P<) در مادران کودکان با اختلال یادگیری ویژه شده است. همچنین، یافته‌ها نشان داد که برنامه مبتنی بر ذهن‌آگاهی موجب افزایش انعطاف‌پذیری شناختی (05/0P<) در مادران کودکان با اختلال یادگیری ویژه شده است و بین گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری از لحاظ متغیرهای مذکور وجود دارد. براساس یافته‌ها می‌توان نتیجه گرفت، برنامه مبتنی بر ذهن‌آگاهی، موجب کاهش مشکلات روان‌شناختی و افزایش سلامت روان در مادران کودکان با اختلال یادگیری ویژه می‌شود.

https://www.ceciranj.ir/article_101130_e4df7148f797c7bb19ee2dd662e23794.pdf