انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 17 2 2026 06 23 Predicting Risky Decision-Making Based on Response Inhibition and Working Memory in 5- to 6-Year-Old Boys پیش‌بینی‌پذیری تصمیم‌گیری پرخطر براساس بازداری پاسخ و حافظه فعال در پسران ۵ تا ۶ سال 119 105 246868 10.22034/ceciranj.2026.552379.1994 FA سید پوریا پورمحمد کارشناسی ارشد روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0009-0006-3225-447X علی اکبر ارجمندنیا استاد گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0001-8030-8416 محسن رفیع خواه استادیار گروه روان‎شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روان‎شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-0822-3220 Journal Article 2025 10 10 The present study aimed to examine the extent to which boys’ risky decision-making performance can be predicted by response inhibition and working memory systems. This study used a correlational design. The statistical population comprised all 5- to 6-year-old boys attending schools in Babol County during the 2024–2025 academic year. The participants included 100 children who were selected via multistage cluster sampling based on the inclusion criteria. Data were collected using the Balloon Analogue Risk Task (BART; 2002), the Stop-Signal Task (SST; 2019), the Go/No-Go Task (GNGT; 2006), and the Working Memory Test Battery for Children—Huff-Bach (WMTB; 2017/1396). Data were analyzed using Pearson correlation and multiple regression analyses in SPSS-27. The findings indicated significant negative associations between working memory and response inhibition with risky decision-making. The results further showed that prepotent response inhibition significantly predicted children’s risky decision-making (P<.001), whereas ongoing response inhibition and working memory did not significantly contribute to the prediction of risky decision-making. These findings suggest that when decision-making occurs impulsively and under motivational pressure, response control—particularly the inhibition of prepotent responses—serves as a primary predictor of risk-related behaviors. Accordingly, these results may inform the development of educational and preventive programs aimed at strengthening inhibitory control and reducing children’s risky behaviors. پژوهش حاضر با هدف بررسی پیش‌بینی عملکرد تصمیم‌گیری پرخطر کودکان پسر بر اساس سیستم‌های بازداری پاسخ و حافظه ‌فعال انجام شد. روش پژوهش از نوع همبستگی بود. جامعه آماری تمام کودکان ۵ تا ۶ سال پسر حاضر در مدارس شهرستان بابل در سال تحصیلی ۱۴۰۳ - ۱۴۰۴ بودند. شرکت‌کنندگان پژوهش شامل ۱۰۰ نفر بودند که با استفاده از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای با توجه به ملاک‌های ورود انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌ها از آزمون‌های خطرپذیری بادکنکی (BART، ۲۰۰۲)، تکلیف نشانه توقف (SST، ۲۰۱۹)، تکلیف برو/ نرو (GNGT، ۲۰۰۶) و حافظه فعال برای کودکان- حاف‌بک (WMTB، ۱۳۹۶) استفاده شد. داده‌ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه با استفاده از نرم‌افزار SPSS 27 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌های پژوهش نشان دادند که ارتباط منفی و معناداری بین متغیرهای حافظه فعال و بازداری پاسخ با تصمیم‌گیری پرخطر دارد. نتایج نشان دادند که بازداری پاسخ غالب به‌طور معناداری تصمیم‌گیری پرخطر کودکان را پیش‌بینی می‌کند (۰۰۱/۰> P)، در حالی که بازداری پاسخ جاری و حافظه فعال نقشی در پیش‌بینی تصمیم‌گیری پرخطر کودکان نشان ندادند. از یافته‌های فوق می‌توان نتیجه گرفت در شرایطی که تصمیم‌گیری در حالت تکانشی و تحت فشار انگیزشی صورت می‌گیرد، کنترل پاسخ به‌ویژه از طریق بازداری پاسخ‌های غالب، پیش‌بینی‌کننده اصلی رفتارهای پرخطر است و می‌تواند در طراحی برنامه‌های آموزشی و پیشگیرانه برای بهبود کنترل بازداری پاسخ و کاهش رفتارهای پرخطر کودکان مؤثر باشد.

https://www.ceciranj.ir/article_246868_fbd6f8fdb2ad1e8837e763ce54502938.pdf