انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 16 1 2025 04 26 The Effectiveness of Family-Centered Problem Solving Training Program on Parental Interaction Specific Learning Disabilities Students اثربخشی برنامه آموزش حل مسئله خانواده محور بر تعامل والدینی دانش‌آموزان کم‌توان یادگیری ویژه 83 94 219762 10.22034/ceciranj.2025.516107.1950 FA مریم صیدی دانشجوی پسا دکتری، گروه روان شناسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران. 0000-0003-4822-8859 کیوان کاکابرایی استاد گروه روان شناسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران. 0000-0002-9970-4854 Journal Article 2024 10 24    The purpose of present study was investigating the effectiveness of family-centered problem-solving intervention on parental interaction specific learning disabilities students. This study was a quasi-experimental pretest-posttest-follow-up study with a control group. The statistical population included students with special learning disabilities in Kermanshah city. 44 students with special learning disabilities referred to comprehensive assessment, education, rehabilitation, and developmental-educational intervention centers were selected using purposive sampling and randomly assigned to two experimental groups (22 people) and control groups (22 people). Just the experimental group participated in 15 sessions (45-minute) of a family-centered problem-solving workshop. The Parental Interaction Scale (Gerald 1994) was used to collect data. Data analysis was repeated measures analysis. The results showed that in the experimental group, there was a significant difference between the pre-test and post-test scores in the subscales of satisfaction with parenting, relationship with child, and parent-child relationship (P<0.001), and no significant difference was observed between the post-test and follow-up scores, indicating the stability of the effect. In the subscale of creating limitations, despite the decrease in the mean score, no significant difference was observed in the stages. Considering the effect of family-centered problem-solving intervention, the application of this educational program is great importance for parents of students with special learning disabilities. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی مداخله حل مسئله خانواده محور بر تعامل والدینی دانش‌آموزان با کم‌توانی یادگیری ویژه انجام شد. این پژوهش نیمه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون-پس‌آزمون-پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان کم‌توان یادگیری ویژه شهر کرمانشاه و والدین آن‌ها بودند که 44 دانش‌آموز کم‌توان یادگیری ویژه مراجعه کننده به مراکز جامع سنجش، آموزش، توانبخشی و مداخله بهنگام رشدی-تربیتی با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و با انتساب تصادفی در دو گروه آزمایشی (22 نفر) و گواه (22 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش 15 جلسه 45 دقیقه ای در آموزش حل مسئله خانواده محور شرکت کردند و گروه گواه هیچ آموزشی دریافت نکردند. برای جمع­آوری داده‌ها از مقیاس تعامل والدینی (جرالد، 1994) استفاده گردید. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش تحلیل اندازه‌گیری مکرر انجام گردید. نتایج نشان داد، در گروه آزمایش، بین نمرات پیش‌آزمون- پس‌آزمون در زیر‌مقیاس‌های رضایت از فرزندپروری، ارتباط با فرزند، ارتباط والدکودک تفاوت معناداری و در زیرمقیاس ایجاد محدودیت، تفاوت معناداری مشاهده نگردید (001/0>P). هم‌چنین بین نمرات پس‌آزمون- پیگیری فقط در زیر مقیاس‌های رضایت از فرزندپروری، ارتباط با فرزند، ارتباط والدکودک تفاوت معنادار نبود که حکایت از ماندگاری اثر مداخله دارد. با توجه به اثربخشی مداخله حل مسئله خانواده ‌محور، کاربست این برنامه آموزشی موثر برای والدین دانش‌آموزان کم‌توان یادگیری ویژه ضروری به نظر می‌رسد https://www.ceciranj.ir/article_219762_59afc09b56638cd05ac7399297d2df1c.pdf