انجمن علمی کودکان استثنایی ایران توانمندسازی کودکان استثنایی 2588-3488 16 1 2025 04 26 The Effectiveness of Acceptance and Commitment Therapy on Academic Procrastination and Motivation of Students with Specific Learning Disorder اثربخشی درمان پذیرش و تعهد بر اهمال‌کاری و انگیزش تحصیلی دانش‌آموزان با اختلال یادگیری ویژه 71 82 219740 10.22034/ceciranj.2025.482265.1910 FA نرگس پورطالب استادیار، گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. 0000-0002-6241-4271 مجید داداش زاده استادیار، گروه روانشناسی، موسسه آموزش عالی رشدیه، تبریز، ایران. 0009-0002-3852-8460 الناز موسی نژاد استادیار، گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. 0000-0001-6808-8676 مونا ضیامنش کارشناس ارشد، روانشناسی بالینی کودک و نوجوان، گروه روانشناسی، موسسه آموزش عالی رشدیه، تبریز، ایران. Journal Article 2024 10 07 This study aimed to investigate the effectiveness of Acceptance and Commitment Therapy on academic procrastination and motivation of students with specific learning disorders. The statistical population of the research included male students with specific learning disabilities in the elementary schools of Tabriz in the academic year 2022- 2023. The statistical sample in this research was 30 students with learning disorders who were randomly selected and assigned to two groups. To collect data, the subjects were asked to answer the Solomon and Rothblum's Academic Procrastination Test (APQ), and Vallerand's Academic Motivation Test (AMS). The treatment intervention program based on acceptance and commitment (TPAC) was implemented for the experimental group in 8 sessions of 60 minutes and once a week, for two months. The results of the study showed that the mean scores of participants in the experimental group for the variable of academic procrastination were lower compared to the control group and the mean score of academic motivation in the experimental group was significantly higher than that of the control group at the 0.05 level (P < 0.05). Acceptance and commitment therapy can reduce academic procrastination and increase academic motivation in students with specific learning disability. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر میزان اهمال‌کاری تحصیلی و انگیزش تحصیلی دانش‌آموزان مبتلا به اختلال یادگیری ویژه بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانش‌آموزان پسر مبتلا به اختلال یادگیری ویژه در مقطع ابتدایی شهر تبریز در سال تحصیلی 1402-1401 بودند. روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه بود. نمونه آماری مورد مطالعه این پژوهش، 30 نفر بودند که با روش نمونه‌گیری در دسترس، انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه گواه و آزمایش قرار گرفتند. برای جمع‌آوری داده‌ها از آزمون اهمال‌کاری تحصیلی سولومون و راثبوم (APQ) و انگیزش تحصیلی والرند (AMS) استفاده شد. برنامه درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد (TPAC) در 8 جلسه 60 دقیقه‌ای و هفته‌ای یک بار، در طی دو ماه، برای گروه آزمایش اجرا شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره و نرم افزار SPSS25 انجام گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که بین میانگین نمرات شرکت‌کنندگان در متغیر اهمال‌کاری تحصیلی در گروه آزمایش نسبت به گروه گواه، کمتر بوده و میانگین انگیزش تحصیلی در گروه آزمایش نسبت به گروه گواه، بیش‌تر بوده و در سطح 05/0، معنادار بود (05/0 > P). بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد می‌تواند به کاهش میزان اهمال‌کاری تحصیلی و افزایش انگیزش تحصیلی در دانش‌آموزان مبتلا به اختلال یادگیری منجر شود و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد می‌تواند به عنوان درمانی موثر در کاهش اهمال‌کاری تحصیلی و افزایش انگیزش تحصیلی دانش‌آموزان، مطرح شود. https://www.ceciranj.ir/article_219740_3498e2966236905f36504413ed194a56.pdf