تاثیر آموزش مهارت‌ زندگی بر کفایت اجتماعی دانش‌آموزان آهسته‌گام

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد روان‌شناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ورامین، پیشوا، ایران

2 دپارتمان روان‌شناسی، استادیار دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نجف‌آباد، گروه روان‌شناسی، نجف‌آباد، ایران

3 دانشجوی دکتری روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی دانشگاه تهران

چکیده

هدف: این پژوهش به منظور بررسی تاثیر آموزش مهارت‌های زندگی بر کفایت اجتماعیدانش‌آموزان آهسته‌گام در شهرستان‌های تهران اجرا شد.
روش: این پژوهش، یک مطالعه شبه‌آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون و گروه شاهد بود.40 دانش‌آموز پسر آهسته‌گام 13 تا 15 ساله که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شده بودند در این پژوهش شرکت داشتند. آزمودنی‌ها به صورت تصادفی به دو گروه 20 نفری تقسیم شدند (یک گروه آزمایش و یک گروه شاهد). گروه آزمایش، آموزش مهارت‌های زندگی را در 9 جلسه دریافت کردند در حالی که به گروه شاهد این آموزش ارائه نشد. ابزارهای استفاده شده در این پژوهش آزمون هوشی وکسلر کودکان و پرسشنامه کفایت اجتماعی بود. اطلاعات جمع‌آوری شده با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری تحلیل شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که بعد از مداخله، میانگین نمرات کفایت اجتماعیگروه آزمایش به طور معناداری بیشتر از گروه شاهد بود. همچنین، آموزش مهارت‌های زندگی بر همه خرده مقیاس‌های کفایت اجتماعی (مهارت‌‌های شناختی، رفتاری، کفایت هیجانی و آمایه‌ انگیزشی) اثر مثبت و معناداری داشت.
نتیجه‌گیری: برنامه آموزشی مهارت‌های زندگی باعث بهبود کفایت اجتماعیدر دانش‌آموزان آهسته‌گام شد. بنابراین برنامه‌ریزی برای ارائه آموزش مهارت‌های زندگی به این دانش‌آموزان اهمیت ویژه‌ای دارد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Effectiveness of Life Skill Training on the Social Competency in Slow Paced Students

نویسندگان [English]

  • Farideh Mahmodi 1
  • Saedeh Behroz cheshme 1
  • Masoud Karimi 1
  • Mojtaba Shahidi ansari 2
  • Somayeh Abkenar 3
چکیده [English]

Aim: The aim of this study was to investigate the effectiveness of life skills training on the social competency of slow paced students in Tehran.
Methods: The design of this study is quasi experimental with pre-test, post-test and control group. In this study, 40  slow paced boys between the ages of 13-15 years old, were selected by the convinient  method. Subjects were assigned into two groups(experimental and control group) randomly, each consisting of 20 students. Experimental group received life skills training in 9 sessions, while control group did not receive any special treatment. The instruments used were Wechsler intelligence scale for children and social competency questionnaire. The obtained data were statistically analyzed by MANCOVA.
Results: The findings of this research showed that there was a significant increase in social competency mean of experimental group in the post intervention in comparison with control group. Also, the results showed that life skills training had positive and significant effect on all subscales of social competency (cognitive skills, behavioral skills, emotional competency and motivational sets) in these students.
Conclusion: The social competency instructional program led to improvement in social competency of slow paced students. Therefore, planning for providing social competency instruction has a particular importance.
 
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • :Slow paced students
  • Social competence
  • Life skill